Losowa postać

Prev Next

An

An(um). W wyliczeniach bóstw pierwsze miejsce zajmuje przeważnie Anu. Jego imię oznaczało pierwotnie „gwiazda, niebo”, potem „bóg nieba”, „bóg” w ogóle. Był to „wielki i wyniosły król bogów, król nieba,...

Wadd

  Poza trzema boginiami Koran wymienia jeszcze kilku innych idoli czczonych w czasach dżahilijji. Są to: Ja'uk, Jaghus, Nasr i Wadd (pol. miłość). Świątynia Wadda znajdowała się także w Arabii Środkowej...

Enlil

Potężny bóg Enlil, „pan świetności, władca, bawół, wielka góra, znawca przeznaczenia, rozstrzygający losy”, występuje od początku jako wyłączny pan ziemi i może główny bóg Sumerów. Imię jego pierwotnie znaczyło może...

Cerber

  Cerbera przedstawiano zwykle jako psa o trzech głowach węży (według Hezjoda miał głów 50), który pilnując wejścia do groty nad brzegiem Styksu, wpuszczał dusze zmarłych do podziemi, ale nie pozwalał...

Al-Uzza

  Obok Hubala ważną rolę odgrywały boginie uważane za córki lub żony Hubala, wymieniane w Koranie jako Al-Lat, Manat i AI-Uzza, Al-Lat. Al-Uzza, czyli Wszechmocna, opiekunka planety Wenus, znana także w...

Atena

  Piękna i surowa bogini cieszyła się wśród starożytnych wielkim szacunkiem i uwielbieniem. Sympatię budziły też jej typowo kobiece słabostki, dzięki którym wydawała się bliższa zwykłym śmiertelnikom.   Rodzicami bogini byli Zeus i...

Dionizos

  Był nieślubnym synem Zeusa i niewiele brakowało, a dosięgłaby go zemsta zazdrosnej żony Gromowładnego. Przetrwał jednak i został wielbionym bogiem greckim. Nie tylko dlatego, że był patronem wina, sił witalnych...

Ninurta

Stary sumeryjski bóg wojny, burzy i rolnictwa, występuje w odmianach miejscowych jako Ningirsu (bog miasta Lagasz, dzis. Tello), Zaibaba (bóg miasta Kisz, dzis. Al-Uhajmir), Urasz (bóg miasta Dilibat). Ninurta cieszył...

Orion

  Orion, syn Euryale (córki Minosa) i Posejdona. Był mężczyzną wyjątkowo urodziwym i tak olbrzymim, że gdy stąpał po dnie morza, miał głowę ponad falami. Jego pierwszą żoną była Side, która...

Ninlil

Żona boga Enlila, nazywana matką miłosierną, była bóstwem łaskawym i dobroczynnym. W zachowanym poemacie opowiedziana jest jej historia gwałtu na młodej Ninlil, za który Enlil został wygnany z siedziby bogów.

Ciekawostki

Prev Next

Po nitce do kłębka

Po nitce do kłębka

Po śmierci syna Dedal ukrył się przed Minosem u króla Kokalosa. Jednak władca Krety nie dawał za wygrana, za wszelką cenę chciał odnaleźć genialnego wynalazcę W tym celu obmyślił podstęp....

Przemiana Tejrezjasza

Przemiana Tejrezjasza

Słynny wieszcz Tejrezjasz, syn nimfy Chariklo, spotkał któregoś dnia dwa parzące się węże. Zabił je i w tej samej chwili stał się kobietą. Gdy po siedmiu latach spotkał znowu w...

Wieniec Ariadny

Wieniec Ariadny

Zdjęty z szyi Ariadny i zawieszony na niebie przez Dionizosa wianek Amfitryty lśnił na niebie pełnym blaskiem, rozjaśniając drogę żeglarzom. Powstałą w ten sposób konstelację gwiazd nazwano Diademem Ariadny. Gwiazdozbiór...

Hermes

Hermes

Hermes w starożytności był przedstawiany jako chłopiec lub brodaty młody mężczyzna. Nosił grecki kapelusz z szerokim rondem (czasami znajdowały się na nim skrzydła), na nogach zaś miał uskrzydlone sandały. Wyglądem...

Spełniona przepowiednia

Spełniona przepowiednia

Odyseusz po wielu latach zginął z rąk Telegonosa, syna narodzonego ze związku z czarodziejką Kirke, który nie wiedział, ze ma do czynienia z własnym ojcem i przeszył go włócznią zakończoną...

Miłość Achillesa

Miłość Achillesa

Pentezilea była podobno równie piękna, jak bezwzględna. Przybyła do Troi, by wspomóc króla Priama w walce z Grekami i szybko stała się postrachem oddziałów oblegających miasto. Wreszcie stanęła do pojedynku...

Władca Troi

Władca Troi

Priam, król Troi był ojcem 50 synów i 50 córek(m. in. dzielnego Hektora, Kasandry, Parysa). Uznawano go za wzór wszystkich cnót, mądrości i miłości ojcowskiej. Cieszył się wielkim szacunkiem bogów,...

Zburzenie Świątyni Jerozolimskiej

Zburzenie Świątyni Jerozolimskiej

Świątynia w Jerozolimie stanowiła symbol jedności i niepodległości Żydów. Dlatego jej zburzenie było wielką narodową tragedią. Po 70 r. n.e. nigdy nie została już odbudowana. Obecnie przed hotelem Holy Land...

Bazylika Betlejemska

Bazylika Betlejemska

Jest rzeczą niezwykle interesującą, ze Bazylika Betlejemska uniknęła zniszczeń w czasie najazdu perskiego w VII w. n.e. Na fasadzie znajdowało się bowiem - dziś już nieistniejące- malowidło przedstawiające pokłon Trzech...

Ewangelia Marka

Ewangelia Marka

Symbolem Ewangelisty Marka jest władca pustyni - lew, gdyż swą Ewangelię autor ten rozpoczyna od opisu pobytu Jana Chrzciciela na pustyni.

Losowy cytat

Prev Next

Hab. 2, 4

Hab. 2, 4

A sprawiedliwy żyć będzie z wiary (czy: przez wiarę).

Koran, 78, 1

Koran, 78, 1

Według legendy wkrótce nastąpiło drugie objawienie, które tak przeraziło Mahometa, że w popłochu uciekł do domu, gdzie poprosił swą żonę, aby nakryła go czymkolwiek. Wtedy Gabriel miał powiedzieć: „O ty,...

Samuel Taylor Coleridge

Samuel Taylor Coleridge

Chrześcijaństwo nie jest teorią i domysłem, ale życiem; nie filozofią życia, ale żywą obecnością.

Anzelm, arcybiskup Canterbury

Anzelm, arcybiskup Canterbury

 „Credo ut intelligam”, co znaczy „wierzę, aby zrozumieć”

William Henry Seward

William Henry Seward

Chrześcijaństwo zapewnia jednolitą odpowiedź na całe życie.

Marcin Luter

Marcin Luter

Im mniej słów, tym lepsza modlitwa.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Chowanie w sobie gniewu to jak trzymanie gorącego węgla z zamiarem rzucania go w kogoś innego; ty jesteś tym, który ucierpi najbardziej.

Richard J. Foster

Richard J. Foster

Serce Boga jest najbardziej wrażliwe i najczulsze ze wszystkich. Żaden akt nie pozostanie niezauważony, bez względu na to jak jest niewielki.

S. Radakrishnan: „Filozofia indyjska”

S. Radakrishnan: „Filozofia indyjska”

Teoria ponownych narodzin jest równie logiczna jak wszelkie inne hipotezy, jakie pojawiły się i jest na pewno bardziej zadowalająca, aniżeli teorie absolutnego unicestwienia czy też wiekuistego odwetu. Tłumaczy ona pozorny...

Dhammapada 213

Dhammapada 213

Z kochania zawsze troska płynie i lęk się z kochania rodzi

Kategoria: Katalog
Opublikowano

 

LUG - Lugh, Lugos; odpowiednik walijskiego Llewa i Llwcha Llawwyanawca
ETHNE - Ethniu, Ethlinn, Eithne, Ethlenn DIANCECHT - Dian Cecht; celtycki odpowiednik Apolla

JASNY JAK SŁONCE
Lug miał także inne miana: wojownik Llew i Llwch Llawwyanawc, podkreślające biegłość we władaniu orężem. Jego cechy przejął w legendzie o królu Arturze najdzielniejszy arturiański rycerz Lancelot. W postaci Luga dominuje jasność, stanowi on więc emanację boga słońca. Poświęcono mu celtyckie święto Lughnasadh - obchodzone 1 sierpnia i rozpoczynające okres żniw. Upamiętnia ono także przybraną matkę Luga, Tailtiu, która zmarła przygotowując pod uprawę pola Irlandii. W czasie Lughnasadh odbywano igrzyska na cześć tej bogini, łączono się w tymczasowe pary małżeńskie (bez zobowiązań), najmowano robotników rolnych, sprzedawano zwierzęta. Od imienia tego boga nazwano w Irlandii miesiąc sierpień.

LUG
Piękny, strojny i doskonale władający bronią, urodził się, by zabić swego dziada. Choć pochodził z rodu szpetnych i złych demonów, został królem dobrych bogów Irlandii, plemienia bogini Danu. Jego życie to barwny epos rycerski - wart życiorysu Lancelota - którego Lug był pierwowzorem.

Dziwne poczęcie
Dziadkiem Luga był Balor, potężny władca Fomorian, demonicznych olbrzymów, którzy po przegraniu bitwy o Irlandię wycofali się na okoliczne wyspy by stamtąd nękać plemię bogini Danu. Odbierali im nie tylko trzecią część ziarna i mleka, ale także co trzecie dziecko. Balor, świadom przepowiedni, że zginie z ręki własnego wnuka, zamknął swoją jedyną córkę w kryształowej wieży. Ethne dorastała, nie wiedząc nawet, że istnieją mężczyźni. Widywała jednak w snach nieznaną postać budzącą w jej sercu dziwną tęsknotę.
Tymczasem Balor pałał żądzą zdobycia należącej do Ciana, syna boga medycyny Diancechta, czarodziejskiej krowy o wymionach zawsze pełnych mleka. Używając fortelu, uprowadził magiczne zwierzę, jednak jego właściciel nie dał za wygraną. Dzięki przychylności kapłanki Birog Cian na skrzydłach wiatru wylądował w kobiecym przebraniu na wyspie Balora. Traf chciał, że akurat pod wieżą, w której więziono Ethne. Dostawszy się do środka, posiadł dziewczynę, ta bowiem, ujrzawszy postać ze swoich snów, zupełnie straciła dla niego głowę. Idylla trwała krótko: ten sam magiczny wiatr oderwał kochanka od córki Balora i zaniósł z powrotem do Irlandii. Ale Ethne, brzemienna za sprawą Ciana, urodziła później syna Luga. Balor na wieść o tym, że został dziadkiem, kazał niemowlę wrzucić do morza. Wtedy Birog, poskromicielka wichrów, wkraczając znowu na scenę zdarzeń, porwała malca i na skrzydłach wiatru uniosła do Irlandii.
Cian oddał dziecko na wychowanie potężnemu władcy morza Manannanowi mac Lirowi i jego żonie. Przybrani rodzice wykształcili go starannie i wszechstronnie. Chłopiec opanował wszystkie rzemiosła, a szczególnie wojenne. Nasłuchawszy się opowieści bardów, trenował tak pilnie, że wkrótce zyskał przydomek Lug o Długiej Ręce. Jego rękę przedłużała bowiem proca, którą miotał kamienie z nieomylną trafnością oraz oszczep. Potem jego atrybutem stał się magiczny miecz.

Złe Oko Balora
Gdy Lug przybył na dwór królewski, potwierdził zarówno swoje talenty, jak i okazał butę. Zapowiedział bowiem, że umie robić wszystko to, co potrafią czynić najbardziej biegli w swoich arkanach bogowie, i udowodnił to. Król przekonał się, że przybysz w pełni zasługuje na imię Samildanach - mistrz wszelakich sztuk i może się przydać w starciu z Balorem. Bohaterowie i przywódcy Tatha De Danann po naradzie wojennej wyznaczyli czas na przygotowania do wojny. Trzy lata później, w umówionym dniu, uzbrojony Lug przybył do Tary z oddziałem wojowników. Blask bił od jego jasnych
włosów, pięknego oblicza, zbroi i złotej uprzęży jego rumaka. Przybrany ojciec wyposażył go najlepiej jak mógł, m.in w śmiercionośny miecz. Lug od razu zrobił z niego użytek, jako że po daninę właśnie nadciągnął oddział Fomorian.
Tak zaczęła się wojna. Jej kulminacyjnym punktem była bitwa pod Moyturą. Lugowi zrazu nie pozwolono walczyć – jako tajna broń trzymany był w odwodzie. Mordercze zmagania trwały wiele dni. Wreszcie bohater wyrwał się strażnikom i popędził na pierwszą linie walk. Czas był najwyższy bo właśnie król Nuadu padł pod śmiertelnym ciosem miecza Balora, a duch w szeregach Tuatha De Danann dramatycznie osłabł. Lug, podtrzymując umierającego króla, zaklął szpetnie. Balor, ciekaw, kto rzuca mu w twarz przekleństwa, kazał sobie otworzyć Złe Oko o śmiercionośnym spojrzeniu. Zamykająca je powieka była jednak tak ciężka, że musiało ja podnosić 10 siłaczy. Dało to czas potrzebny Lugowi: umieścił kamień w procy i wystrzelił prosto w otwierające się oko. Kamień przeszył czaszkę na wylot, Balor padł trupem, a jego oko wypadło przez otwór z tyłu głowy i poraziło szeregi własnych wojowników. Przepowiednia się spełniła. Lug objął tron w Tarze, ale na tym nie skończyły się jego rycerskie przygody. Miał jeszcze walczyć przy przejściu przez rzekę Cuchulainna – bohatera ulsterskich eposów.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaCeltowieReligie CeltówKatalogLug
| + -