Losowa postać

Prev Next

Chimera

  Chimera, podobnie jak Sfinks, Cerber i wiele innych potworów, była owocem związku Echidny i Tyfona. Obdarzona głową lwa oraz ogonem smoka, wychowywała się u Amisodaresa, króla Karii. Według Homera był...

Chejron

  Chejron urodził się ze związku tytana Kronosa i nimfy Filyry. Apollo i Artemida przekazali mu cenną wiedzę, ucząc go sztuki leczenia oraz myślistwa. Centaur udzielał porad w grocie u stóp...

Temida

  Temida należała do najważniejszych bóstw, które wedle wierzeń dzierżyły w swych rękach ludzkie losy. Owa prastara bogini sprawiedliwości była małżonką Zeusa jeszcze przed jego związkiem z Herą. Z miłości Zeusa...

Inana

Królowa Niebios – najważniejsze bóstwo żeńskie Mezopotamii. Bogini miłości i walki oraz planety Wenus. Przekazy przedstawiają ją jako córkę Ana lub Nany. W żadnej z zachowanych opowieści nie ma wzmianki...

Ningrisu

Pan Girsu, czczony jako lokalna forma Ninruty w panteonie miasta-państwa Lagasz. Wyjątkowym znaleziskiem jest para cylindrów z tekstem hymnu, opisującego jak Gudei podczas snu objawił się Ningirsu polecając odnowę swojej...

Mojry

  Trzy inne córki Zeusa i Temidy: Mojry. Kloto, Lachezis i Atropos tylko z pozoru sprawiały wrażenie potulnych dziewcząt. W rzeczywistości boginie te, przedstawiane jako prządki, decydowały o długości ludzkiego żywota....

Scylla i Charybda

  Morskie potwory Scylla i Charybda były równie groźne dla żeglarzy jak syreny. Zamieszkały sąsiadując o ze sobą skały po obu stronach wąskiego przesmyku pomiędzy Sycylią, a wybrzeżem Italii, Kiedy Odyseusz...

Nanna-Suen

Bóg księżyca, syn Enlila i Ninlil. Jego żoną została Nungil, a ich dziećmi byli bóg słońca Utu i Inana. Główne miejsce kultu Nanny-Suena to świątynia E-kisz-nugal w Urze.

Eros

  Niewinnie wyglądający bóg miał moc, której mógł mu pozazdrościć sam gromowładny Zeus. Zsyłał męki miłosne, przed którymi nikt, nawet olimpijscy bogowie, nie mogli się schronić. Namiętny romans urodziwej bogini Afrodyty i...

Tanatos

  Tanatos młodzieńca, który pomimo swojej delikatnej urody budził wśród ludzi paniczny strach. Ten syn Nocy i bliźniaczy brat Hypnosa (boga snu) pełnił obowiązki samej śmierci, którą uosabiał, gdy na swych...

Ciekawostki

Prev Next

Nabatejczycy

Nabatejczycy

Na północnym skraju Al-Hidżazu, na południe od Morza Martwego przez kilka wieków istniało królestwo założone przez Nabatejczyków (arab. Al-Anbat , gr. Napateu) ze stolicą w Petrze. Do dziś toczą się...

Oschoforie

Oschoforie

Ostatnie w rocznym cyklu świąt powiązanych z Dionizosem były Oschoforie, które odbywały się w miesiącu Pyanepsion (październik). Zamykały one sezon prac letnich w polu i winnicach. Atenie i Dionizosowi składano...

Politeizm arabski

Politeizm arabski

Arabowie czcili wiele bóstw - tradycja wspomina o360posążkach idoli znajdujących się w mekkańskiej świątyni Al-Kaba.

Ślub bogów

Ślub bogów

Zeus i Hera zawarli małżeństwo w ogrodzie Hesperyd rodzącym złote jabłka

Po nitce do kłębka

Po nitce do kłębka

Po śmierci syna Dedal ukrył się przed Minosem u króla Kokalosa. Jednak władca Krety nie dawał za wygrana, za wszelką cenę chciał odnaleźć genialnego wynalazcę W tym celu obmyślił podstęp....

Geneza Chrześcijaństwa

Geneza Chrześcijaństwa

Chrześcijaństwo wyszło z judaizmu i przez pewien czas utrzymywało z nim silne związki. Dlatego już na początku nowej ery wyłoniły się dwie grupy wyznawców Chrystusa: judeochrześcijanie - Żydzi, którzy przyjęli...

Ewangelia Łukasza

Ewangelia Łukasza

Ewangelistę Łukasza symbolizuje wól - zwierzę ofiarne Starego Testamentu. Jako ofiara Nowego Testamentu został złożony w ofierze Chrystus, ukazany przez ewangelistę jako Zbawiciel.

Wieczernik

Wieczernik

Tradycja wczesnochrześcijańska zgodnie umieszcza Wieczernik - dom, w którym Chrystus z apostołami spożył Ostatnią Wieczerzę - na Syjonie (południowa część zachodniego wzgórza Jerozolimy). W IV w. wzniesiono tu pięcionawową bazylikę...

Miłość Achillesa

Miłość Achillesa

Pentezilea była podobno równie piękna, jak bezwzględna. Przybyła do Troi, by wspomóc króla Priama w walce z Grekami i szybko stała się postrachem oddziałów oblegających miasto. Wreszcie stanęła do pojedynku...

Wieniec Ariadny

Wieniec Ariadny

Zdjęty z szyi Ariadny i zawieszony na niebie przez Dionizosa wianek Amfitryty lśnił na niebie pełnym blaskiem, rozjaśniając drogę żeglarzom. Powstałą w ten sposób konstelację gwiazd nazwano Diademem Ariadny. Gwiazdozbiór...

Losowy cytat

Prev Next

Marcin Luter

Marcin Luter

Życie chrześcijan składa się z wiary i miłości.

Theodore Epp

Theodore Epp

Żyje tak, jakby Chrystus umarł wczoraj, powstał z martwych, dzisiaj, i miał wrócić jutro.

Playdassi Thera, mnich z Cejlonu

Playdassi Thera, mnich z Cejlonu

Buddyzm to system moralnego, mentalnego i intelektualnego treningu

Demokryt

Demokryt

Ludzie w modlitwach błagają bogów o zdrowie, a nie wiedzą, że sami w sobie mają nad nim władzę.

1 P. 2, 13

1 P. 2, 13

Bądźcie poddani każdej ludzkiej władzy ze względu na Pana.

Koran, 78, 1

Koran, 78, 1

Według legendy wkrótce nastąpiło drugie objawienie, które tak przeraziło Mahometa, że w popłochu uciekł do domu, gdzie poprosił swą żonę, aby nakryła go czymkolwiek. Wtedy Gabriel miał powiedzieć: „O ty,...

mistrz zen Dogen

mistrz zen Dogen

Poznać siebie samego oznacza o sobie zapomnieć

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Nie zostanie ukarany za swój gniew, będzie ukarany przez swój gniew.

Robert H. Schuller

Robert H. Schuller

Każdy głupi może liczyć ziarna w jabłku. Tylko Bóg może liczyć wszystkie jabłka w jednym nasionku.

Hab. 2, 4

Hab. 2, 4

A sprawiedliwy żyć będzie z wiary (czy: przez wiarę).

Kategoria: Katalog
Opublikowano

 

LUG - Lugh, Lugos; odpowiednik walijskiego Llewa i Llwcha Llawwyanawca
ETHNE - Ethniu, Ethlinn, Eithne, Ethlenn DIANCECHT - Dian Cecht; celtycki odpowiednik Apolla

JASNY JAK SŁONCE
Lug miał także inne miana: wojownik Llew i Llwch Llawwyanawc, podkreślające biegłość we władaniu orężem. Jego cechy przejął w legendzie o królu Arturze najdzielniejszy arturiański rycerz Lancelot. W postaci Luga dominuje jasność, stanowi on więc emanację boga słońca. Poświęcono mu celtyckie święto Lughnasadh - obchodzone 1 sierpnia i rozpoczynające okres żniw. Upamiętnia ono także przybraną matkę Luga, Tailtiu, która zmarła przygotowując pod uprawę pola Irlandii. W czasie Lughnasadh odbywano igrzyska na cześć tej bogini, łączono się w tymczasowe pary małżeńskie (bez zobowiązań), najmowano robotników rolnych, sprzedawano zwierzęta. Od imienia tego boga nazwano w Irlandii miesiąc sierpień.

LUG
Piękny, strojny i doskonale władający bronią, urodził się, by zabić swego dziada. Choć pochodził z rodu szpetnych i złych demonów, został królem dobrych bogów Irlandii, plemienia bogini Danu. Jego życie to barwny epos rycerski - wart życiorysu Lancelota - którego Lug był pierwowzorem.

Dziwne poczęcie
Dziadkiem Luga był Balor, potężny władca Fomorian, demonicznych olbrzymów, którzy po przegraniu bitwy o Irlandię wycofali się na okoliczne wyspy by stamtąd nękać plemię bogini Danu. Odbierali im nie tylko trzecią część ziarna i mleka, ale także co trzecie dziecko. Balor, świadom przepowiedni, że zginie z ręki własnego wnuka, zamknął swoją jedyną córkę w kryształowej wieży. Ethne dorastała, nie wiedząc nawet, że istnieją mężczyźni. Widywała jednak w snach nieznaną postać budzącą w jej sercu dziwną tęsknotę.
Tymczasem Balor pałał żądzą zdobycia należącej do Ciana, syna boga medycyny Diancechta, czarodziejskiej krowy o wymionach zawsze pełnych mleka. Używając fortelu, uprowadził magiczne zwierzę, jednak jego właściciel nie dał za wygraną. Dzięki przychylności kapłanki Birog Cian na skrzydłach wiatru wylądował w kobiecym przebraniu na wyspie Balora. Traf chciał, że akurat pod wieżą, w której więziono Ethne. Dostawszy się do środka, posiadł dziewczynę, ta bowiem, ujrzawszy postać ze swoich snów, zupełnie straciła dla niego głowę. Idylla trwała krótko: ten sam magiczny wiatr oderwał kochanka od córki Balora i zaniósł z powrotem do Irlandii. Ale Ethne, brzemienna za sprawą Ciana, urodziła później syna Luga. Balor na wieść o tym, że został dziadkiem, kazał niemowlę wrzucić do morza. Wtedy Birog, poskromicielka wichrów, wkraczając znowu na scenę zdarzeń, porwała malca i na skrzydłach wiatru uniosła do Irlandii.
Cian oddał dziecko na wychowanie potężnemu władcy morza Manannanowi mac Lirowi i jego żonie. Przybrani rodzice wykształcili go starannie i wszechstronnie. Chłopiec opanował wszystkie rzemiosła, a szczególnie wojenne. Nasłuchawszy się opowieści bardów, trenował tak pilnie, że wkrótce zyskał przydomek Lug o Długiej Ręce. Jego rękę przedłużała bowiem proca, którą miotał kamienie z nieomylną trafnością oraz oszczep. Potem jego atrybutem stał się magiczny miecz.

Złe Oko Balora
Gdy Lug przybył na dwór królewski, potwierdził zarówno swoje talenty, jak i okazał butę. Zapowiedział bowiem, że umie robić wszystko to, co potrafią czynić najbardziej biegli w swoich arkanach bogowie, i udowodnił to. Król przekonał się, że przybysz w pełni zasługuje na imię Samildanach - mistrz wszelakich sztuk i może się przydać w starciu z Balorem. Bohaterowie i przywódcy Tatha De Danann po naradzie wojennej wyznaczyli czas na przygotowania do wojny. Trzy lata później, w umówionym dniu, uzbrojony Lug przybył do Tary z oddziałem wojowników. Blask bił od jego jasnych
włosów, pięknego oblicza, zbroi i złotej uprzęży jego rumaka. Przybrany ojciec wyposażył go najlepiej jak mógł, m.in w śmiercionośny miecz. Lug od razu zrobił z niego użytek, jako że po daninę właśnie nadciągnął oddział Fomorian.
Tak zaczęła się wojna. Jej kulminacyjnym punktem była bitwa pod Moyturą. Lugowi zrazu nie pozwolono walczyć – jako tajna broń trzymany był w odwodzie. Mordercze zmagania trwały wiele dni. Wreszcie bohater wyrwał się strażnikom i popędził na pierwszą linie walk. Czas był najwyższy bo właśnie król Nuadu padł pod śmiertelnym ciosem miecza Balora, a duch w szeregach Tuatha De Danann dramatycznie osłabł. Lug, podtrzymując umierającego króla, zaklął szpetnie. Balor, ciekaw, kto rzuca mu w twarz przekleństwa, kazał sobie otworzyć Złe Oko o śmiercionośnym spojrzeniu. Zamykająca je powieka była jednak tak ciężka, że musiało ja podnosić 10 siłaczy. Dało to czas potrzebny Lugowi: umieścił kamień w procy i wystrzelił prosto w otwierające się oko. Kamień przeszył czaszkę na wylot, Balor padł trupem, a jego oko wypadło przez otwór z tyłu głowy i poraziło szeregi własnych wojowników. Przepowiednia się spełniła. Lug objął tron w Tarze, ale na tym nie skończyły się jego rycerskie przygody. Miał jeszcze walczyć przy przejściu przez rzekę Cuchulainna – bohatera ulsterskich eposów.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaCeltowieReligie CeltówKatalogLug
| + -