Losowa postać

Prev Next

Apollo

  Najprzystojniejszy spośród bogów był patronem piękna, sztuki, światła, prawdy a także nagłej śmierci. Za jego niewinnym wyglądem skrywał się niebezpieczny i gwałtowny charakter. Złotowłosy bóg nigdy bowiem nie przebaczał zniewag.   Apollo...

Ruda

  W Arabii Środkowej i Północnej oddawano cześć bogini urodzaju i ziemi, o imieniu Ruda. Być może jej kult związany był także ze światem podziemnym. Posąg Rudy, w kształcie nagiej kobiety,...

Posejdon

  Pan mórz, rzek i jezior to bóstwo równie potężne, jak jego gromowładny brat Zeus. Codziennie wyjeżdżał na objazd swoich włości w rydwanie zaprzężonym w morskie potwory zwane hipokampami.   Posejdon był jednym...

Chimera

  Chimera, podobnie jak Sfinks, Cerber i wiele innych potworów, była owocem związku Echidny i Tyfona. Obdarzona głową lwa oraz ogonem smoka, wychowywała się u Amisodaresa, króla Karii. Według Homera był...

Hubal

  Głównym bóstwem panteonu mekkańskiego był Hubal. Czczony był w formie posążka o ludzkim kształcie, wykonanego z czerwonego karneolu. Kurajszyci, plemię Mahometa, dorobili mu ze złota utrąconą na wojnie prawą rękę....

Nunusk

Wraz z Gibi, bogowie pochodzenia sumeryjskiego, uosabiali ogień. Obaj uchodzili dalej za wrogów ciemności i jej mocy, szczególnie demonów.

Centaury

  Centaury były inspiracją greckich pisarzy: występowały w wielu mitach, zwłaszcza Tezeuszu. Te porywcze, żyjące dziko w lasach Tesalii potwory, w górnej części ciała mające postać ludzką, a od pasa końską,...

Babbar - Szamasz

Babbar-Szamasz, (główny?) bóg solarny. Uosabia dodatnie dla człowieka siły słońca. Oprócz tego, jak często bóstwa solarne, ma znaczenie wysoce etyczne. Przenika serca ludzkie, zna myśli i zamiary, karci złych i...

Mojry

  Trzy inne córki Zeusa i Temidy: Mojry. Kloto, Lachezis i Atropos tylko z pozoru sprawiały wrażenie potulnych dziewcząt. W rzeczywistości boginie te, przedstawiane jako prządki, decydowały o długości ludzkiego żywota....

Atena

  Piękna i surowa bogini cieszyła się wśród starożytnych wielkim szacunkiem i uwielbieniem. Sympatię budziły też jej typowo kobiece słabostki, dzięki którym wydawała się bliższa zwykłym śmiertelnikom.   Rodzicami bogini byli Zeus i...

Ciekawostki

Prev Next

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa stanowią dla chrześcijan najważniejszy etap jego działalności i podstawę wiary. W świetle prawa rzymskiego Mesjasz umierał jako wichrzyciel, w sposób przewidziany dla największych zbrodniarzy.

Hermes

Hermes

Hermes w starożytności był przedstawiany jako chłopiec lub brodaty młody mężczyzna. Nosił grecki kapelusz z szerokim rondem (czasami znajdowały się na nim skrzydła), na nogach zaś miał uskrzydlone sandały. Wyglądem...

Zdradzona kobieta...

Zdradzona kobieta...

Jazon porzucił Medeę dla Glauke, ta owładnięta szałem zabiła rywalkę i własne dzieci.

Majowie

Majowie

Majowie to obecnie ludność tubylcza, przede wszystkim wiejska, zamieszkująca południową część Meksyku (zwłaszcza Jukatan) oraz Gwatemalę, Belize; Honduras i Salwador. Stanowią największe skupisko ludności indiańskiej na północ od Peru; ich...

Wieniec Ariadny

Wieniec Ariadny

Zdjęty z szyi Ariadny i zawieszony na niebie przez Dionizosa wianek Amfitryty lśnił na niebie pełnym blaskiem, rozjaśniając drogę żeglarzom. Powstałą w ten sposób konstelację gwiazd nazwano Diademem Ariadny. Gwiazdozbiór...

Historyczność Jezusa

Historyczność Jezusa

Pytanie o historyczność Jezusa jest jednym z najważniejszych od wieków. Obecnie już nikt nie wątpi w to, że Jezus żył wśród ludzi. Źródła pisane na ten temat nie są jednak...

Błądząca i ślepa

Błądząca i ślepa

W średniowieczu bardzo popularne było symboliczne przedstawianie Kościoła i Synagogi w personifikacji. Synagogę, jako postać błądzącą i ślepą na ewangeliczną naukę Jezusa, ukazywano z zawiązanymi oczami.

Ewangelia Mateusza

Ewangelia Mateusza

Wczesnochrześcijańska tradycja uczyniła człowieka symbolem Mateusza Ewangelisty, gdyż rozpoczyna on swą Ewangelię od obszernego opisu narodzin Jezusa i jego dokładnej genealogii.

Wizerunek Jezusa

Wizerunek Jezusa

Choć nie zachował się żaden prawdziwy wizerunek Jezusa, utrwaliło się wiele wzorców ikonograficznych prezentujących jego oblicze i postać. W tworzeniu kanonu wyobrażeń Chrystusa ikonografia wczesnochrześcijańska przejęła wiele elementów z rzymskiej...

Olimpia

Olimpia

Olimpia była prawdziwie nowoczesnym centrum sportu Zawodnicy mieli do dyspozycji wiele budowli stworzonych dla ich wygody. Wiadomo, że działała tam szkoła zapasów, boiska sportowe, gimnazjon, łaźnia, a także położony w...

Losowy cytat

Prev Next

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Ty sam, tak jak każdy w całym wszechświecie, zasługujesz na miłość i czułość.

Samuel Adams

Samuel Adams

To co świat oczekuje od chrześcijan, to to, że nadal pozostaną chrześcijanami.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Chowanie w sobie gniewu to jak trzymanie gorącego węgla z zamiarem rzucania go w kogoś innego; ty jesteś tym, który ucierpi najbardziej.

Marcin Luter

Marcin Luter

Im mniej słów, tym lepsza modlitwa.

Marcin Luter

Marcin Luter

Życie chrześcijan składa się z wiary i miłości.

Oświecenie Buddy

Oświecenie Buddy

„Wszelkie cierpienie na świecie polega na pragnieniu życia” i na kurczowym trzymaniu się istnienia

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Trzy rzeczy, które nie mogą być długo ukryty: słońce, księżyc i prawda.

Stary tekst buddyjski

Stary tekst buddyjski

Stolarze kształtują drewno zgodnie ze swoimi życzeniami, mądrzy ludzie kształtują siebie

Maurycy Maeterlinck

Maurycy Maeterlinck

Trzeba przyznać, że nigdy żadne wierzenie nie było piękniejsze, prawdziwsze, słuszniejsze, a do pewnego stopnia i bardziej prawdopodobne niż doktryna reinkarnacji. Ona jedna ze swą zasadą odpokutowań i stopniowych oczyszczeń,...

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Umysł jest wszystkim. O czym myślimy, tym się stajemy.

Kategoria: Katalog
Opublikowano

 

MANANNAN MAC LIR - Manannan mac Ler; odpowiednik walijskiego Manawydana syna Llyra

MANANNAN
Manannan mac Lir był królem Kraju Obietnicy rycerzem morza i mistrzem ułudy. Po falach morskich mknął jak po łące. Wychowywał starannie cudzych synów, a własne dzieci płodził czasem w obcych łożnicach.

Morze jak łąka
W tradycji walijskie nosi imię Manawydan syn Llyra (boga mórz). W starym poemacie Bran, syn Febala, spotkał go w trakcie podróży morskiej do ziemi Kobiet, pędzącego na rydwanie ponad morskimi falami.
Manannan wychowywał Luga, syna Ciana i Ethne, na Równinie Rozkoszy – Mag Meld. Do walki z Fomorianami u boku Tauthe De Danann wysłał go z magiczną tarczą i mieczem, w swojej sławnej zbroi i hełmie niewidzialności. Z lugiem łączy go nie tylko mit o przybranym ojcostwie. Obaj są postrzegani jako „przybysze zza mórz” - co sugeruje, że byli bogami wywodzącymi się z innych krain. Być może trafili do Irlandii podczas którejś z celtyckich fal osadniczych. W opowieściach o obu postaciach pojawia się motyw powtórnych narodzin.

Mąż cudzych żon
Manannan miał wręcz nieograniczone zdolności tworzenia ułudy. Potrafił także sam się odmieniać i dzięki temu jakby na nowo rodzić. Te właściwości pozwalały mu stawać się, choć na jedną noc, mężom cudzych żon, a w konsekwencji ojcem ich dzieci.
W dziwny sposób miał spłodzić Mongana, króla Sal nAraidi. Mongan żył naprawdę na przełomie VI i VII w. (zmarł w 615 r.). Według starej opowieści król Fiachna Finn udał się do Alby w Szkocji, by pomóc swemu sprzymierzeńcowi w walce z Sasami. Zostawił w Moylinny piękną żonę. Pewnego razu w królewskim rath pojawił się szlachetnie wyglądający przybysz (w innej wersji mężczyzna do złudzenia przypominający Fiachnę). Zapowiedział królowej, że jej małżonek polegnie nazajutrz w bitwie, ona może jednak temu zapobiec, jeśli połączy się z nim i pocznie syna. Żona Fiachny uległa, a on wychodząc z łożnicy, wyjaśnił:
„Idę do domu.
Blady, czysty poranek już się zbliża.
Mannan, Lira syn,
takie ma imię ten, co cię nienawidzi.”
Następnego dnia nieznany rycerz zjawił się przed połączonymi armia mi Aedana i Fiachny i rozgromił Sasów, osłaniając króla. Kim był niespodziewany sprzymierzeniec, Fiachna dowiedział się dopiero po powrocie do domu i gorąco podziękował żonie za poświęcenie. I tak urodził się w domu Fiachny syn. Trzy dni po jego urodzeniu zjawił się Manannan mac Lir i zabrał dziecko. Przyszły król wychował się w Kraju Obietnicy i przejął niektóre z magicznych umiejętności ojca. Mongan, król Dal nAraidi (krainy znanej też jako Dalarandia), żył już w chrześcijańskiej Irlandii.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaCeltowieReligie CeltówKatalogManannan mac Lir
| + -