Losowa postać

Prev Next

Cerber

  Cerbera przedstawiano zwykle jako psa o trzech głowach węży (według Hezjoda miał głów 50), który pilnując wejścia do groty nad brzegiem Styksu, wpuszczał dusze zmarłych do podziemi, ale nie pozwalał...

Al-Fals

  Plemię Tajj czciło Al-Falsa, którego wyobrażał czerwony występ w czarnej skale o antropomorficznych kształtach. Jego świątynia była otoczona świętym obszarem zwanym hima, gdzie znajdowali azyl zbiegowie i uciekinierzy. Obok sanktuarium...

Nanasze

Opiekunka rybołówstwa morskiego. Głównym miejscem jej kultu było Siraran, położone w mieście-państwie Lagasz. Nanasze uważano za córkę Enkiego. W szczególności była związana z wróżbiarstwem i wyjaśnianiem snów, a także odpowiedzialna...

Nabu

Nabu (biblijny Nebo), bóg miasta Barsip (dzis. Birs Nimrud, blisko Babilonu). Słynął jako opiekun pisma, piśmiennictwa i mądrości w ogóle. Mając pod opieką „tablicę przeznaczenia”, na uroczystym posiedzeniu bogów z...

Ruda

  W Arabii Środkowej i Północnej oddawano cześć bogini urodzaju i ziemi, o imieniu Ruda. Być może jej kult związany był także ze światem podziemnym. Posąg Rudy, w kształcie nagiej kobiety,...

Scylla i Charybda

  Morskie potwory Scylla i Charybda były równie groźne dla żeglarzy jak syreny. Zamieszkały sąsiadując o ze sobą skały po obu stronach wąskiego przesmyku pomiędzy Sycylią, a wybrzeżem Italii, Kiedy Odyseusz...

Nasr

  Poza trzema boginiami Koran wymienia jeszcze kilku innych idoli czczonych w czasach dżahilijji. Są to: Ja'uk, Jaghus, Nasr i Wadd. Nasr (pol. orzeł) był bóstwem jemeńskim, podobnie jak Wadd (pol....

Atena

  Piękna i surowa bogini cieszyła się wśród starożytnych wielkim szacunkiem i uwielbieniem. Sympatię budziły też jej typowo kobiece słabostki, dzięki którym wydawała się bliższa zwykłym śmiertelnikom.   Rodzicami bogini byli Zeus i...

Ninlil

Żona boga Enlila, nazywana matką miłosierną, była bóstwem łaskawym i dobroczynnym. W zachowanym poemacie opowiedziana jest jej historia gwałtu na młodej Ninlil, za który Enlil został wygnany z siedziby bogów.

Enlil

Potężny bóg Enlil, „pan świetności, władca, bawół, wielka góra, znawca przeznaczenia, rozstrzygający losy”, występuje od początku jako wyłączny pan ziemi i może główny bóg Sumerów. Imię jego pierwotnie znaczyło może...

Ciekawostki

Prev Next

Nabatejczycy

Nabatejczycy

Na północnym skraju Al-Hidżazu, na południe od Morza Martwego przez kilka wieków istniało królestwo założone przez Nabatejczyków (arab. Al-Anbat , gr. Napateu) ze stolicą w Petrze. Do dziś toczą się...

Artysta i zabójca

Artysta i zabójca

  Dedal słynął w całej Helladzie z wykonywania niezwykłych posągów. Artysta pierwszy zaczął rzeźbić postacie ludzkie z otwartymi oczami i wyciągniętymi rękami. Tak bardzo przypominały żywych ludzi, że kapłani przywiązywali je...

Nowy Testament

Nowy Testament

  Obecnie w skład Nowego Testamentu wchodzi 27 ksiąg kanonicznych, czyli takich, które uznano ostatecznie za powstałe pod wpływem Bożego natchnienia. Proces kształtowania się kanonu ksiąg był dość długi - trwał...

Zdradzona kobieta...

Zdradzona kobieta...

Jazon porzucił Medeę dla Glauke, ta owładnięta szałem zabiła rywalkę i własne dzieci.

Majowie

Majowie

Majowie to obecnie ludność tubylcza, przede wszystkim wiejska, zamieszkująca południową część Meksyku (zwłaszcza Jukatan) oraz Gwatemalę, Belize; Honduras i Salwador. Stanowią największe skupisko ludności indiańskiej na północ od Peru; ich...

Nigdy nie ufaj...

Nigdy nie ufaj...

Odyseusz słynął ze sprytu i mądrości. Chętnie też słuchano jego rad. Szczególnie dobrze wyszedł na nich Agamemnon, który toczył długą wojnę z Trojanami. To właśnie Odyseusz był pomysłodawcą najsłynniejszego fortelu...

Politeizm arabski

Politeizm arabski

Arabowie czcili wiele bóstw - tradycja wspomina o360posążkach idoli znajdujących się w mekkańskiej świątyni Al-Kaba.

Geneza Chrześcijaństwa

Geneza Chrześcijaństwa

Chrześcijaństwo wyszło z judaizmu i przez pewien czas utrzymywało z nim silne związki. Dlatego już na początku nowej ery wyłoniły się dwie grupy wyznawców Chrystusa: judeochrześcijanie - Żydzi, którzy przyjęli...

Delfickie przepowiednie

Delfickie przepowiednie

Plutarch, grecki filozof i biograf, pochodzący z pobliskiej Cheronei, pełnił przez pewien czas funkcję kapłana Apolla. To on zostawił opis mówiący, że Pytia czerpała swoje natchnienie z pneuma (gazu) o...

Bazylika Betlejemska

Bazylika Betlejemska

Jest rzeczą niezwykle interesującą, ze Bazylika Betlejemska uniknęła zniszczeń w czasie najazdu perskiego w VII w. n.e. Na fasadzie znajdowało się bowiem - dziś już nieistniejące- malowidło przedstawiające pokłon Trzech...

Losowy cytat

Prev Next

1 P. 2, 13

1 P. 2, 13

Bądźcie poddani każdej ludzkiej władzy ze względu na Pana.

Ksenofanes o bogu

Ksenofanes o bogu

Cały widzi, cały myśli, cały słyszy i że bez trudu porusza wszystko rozumną myślą.

Charles F. Banning

Charles F. Banning

Zbyt wielu z nas ma chrześcijański słownik, zamiast chrześcijańskiego doświadczenia.

Charles Wesley

Charles Wesley

Wiara, potężna wiara, obietnica dostrzega i widzi tylko Boga; Śmieje się z niemożliwości i krzyczy to się dokona.

Stary tekst buddyjski

Stary tekst buddyjski

Stolarze kształtują drewno zgodnie ze swoimi życzeniami, mądrzy ludzie kształtują siebie

Madżdżhimanikaja 1, 426

Madżdżhimanikaja 1, 426

Mnich Malunkjaputra skarżył się kiedyś, że Budda nigdy nie zajmował się rozstrzyganiem podstawowych problemów. Unikał on bowiem jednoznacznej odpowiedzi na pytania: czy świat jest wieczny czy też nie, czy jest...

Samuel Taylor Coleridge

Samuel Taylor Coleridge

Chrześcijaństwo nie jest teorią i domysłem, ale życiem; nie filozofią życia, ale żywą obecnością.

Maurycy Maeterlinck

Maurycy Maeterlinck

Trzeba przyznać, że nigdy żadne wierzenie nie było piękniejsze, prawdziwsze, słuszniejsze, a do pewnego stopnia i bardziej prawdopodobne niż doktryna reinkarnacji. Ona jedna ze swą zasadą odpokutowań i stopniowych oczyszczeń,...

Ksenofanes z Kolofonu

Ksenofanes z Kolofonu

Nie było ani nie będzie człowieka który by wiedział coś pewnego o bogach i o wszystkim, o czym mówię. Jeśliby nawet komuś udało się przypadkiem powiedzieć na ten temat coś...

C. S. Lewis

C. S. Lewis

Wierzę w chrześcijaństwo jak wierzę, że słońce wzejdzie. Nie tylko dlatego, że ja to widzę, ale dlatego, że widzę wszystko przez nie.

Kategoria: Katalog
Opublikowano

 

TARANIS - Taranucnus, Taranucus (Gromowładny); odpowiednik rzymskiego Dis Patera lub Jowisza

Taranis – Taranucnus, Tarancus (Gromowładny); odpowiednik rzymskiego Dis Patera lub Jowisza.

TARANIS
Jego imię związane jest z pojęciem gromu, pioruna. Rzymski władca Juliusz Cezar widział w nim odpowiednika Jowisza Gromowładnego, władcę innych bóstw. Tyle że w zachowanych mitach wyspiarskich (w Irlandii i Walii) ów groźny bóg jest... nieobecny.

Grom i młot
W językach celtyckich imię Taranis ma związek z piorunem (w Bretanii - taran, w Irlandii - torann). Brakuje jednak na Wyspach Brytyjskich wykopalisk potwierdzających jego kult, nie ma takiego boga w literaturze iryjskiej czy walijskiej.
W Nadrenii znany był jako Taranucnus (Taranucus) i czczony jako bóstwo gromu niebieskiego. Atrybutem Taranisa bywał wielki młot - co kojarzy się z germańskim Thorem. Na kontynencie zachowało się sporo (ok. 20) ołtarzy z wizerunkami tego typu, jednak różnie nazywanymi. Czy jednak Sucellos (częste miano) to na pewno odpowiednik Taranisa? Wielu badaczy uważa, że to raczej kontynentalny „bliźniak” Dagdy.

W triadzie
Osobliwością Taranisa jest częste pojawienie się w triadzie z Esusem i Toulalosom. Lukan (pisarz rzymski żyjący w I w.) nadał tej trójce w swoich „Pharsaliach” szczególne znacznie jako ważnym bogom celtyckim. Jednak współcześni badacze uwazają, że ich pozycja w celtyckim panteonie jest raczej enigmatyczna. Być może Taranis, Esus i Teutates to nie tyle imiona, ile epitety. Taranis ma związek z piorunom, Teutates - z ludem, a Esus oznacza po prostu „pan”. Takimi przydomkami mogli być określani różni plemienni bogowie. Taranisa często utożsamiano z Jowiszem. W ikonografii zwykle występuje ze swym symbolem - kołom.

OFIARY
W poemacie „Pharsalia” Lukan opisał przerażające formy kultu występujące u Galów: […] Ci Galowie ludzkimi ofiarami zjednywali sobie bezlitosnych bogów Teutatesa, Esusa i Taranisa – odwiedzający ichch ołtarze wzdraga się [...] Ofiary składane Taranisowi (Gromowładnemu), którego żywiołem był ogień, zamykano w kukłach i podpalano. Poświęcone Teutatesowi ofiary topiono, a Esusowi wieszano. Można przypuszczać, ze rodzaj śmierci ofiar miał głęboki sens religijny. Powieszenie dotyczyło spraw ziemi i wpływało na wegetację (Esus), nawiązywało też do kultu świętych drzew, Spalenie było ofiarą ognia, a utopienie wody. Rodzaj ofiary miał na celu obłaskawienie konkretnego żywiołu.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaCeltowieReligie CeltówKatalogTaranis
| + -