Losowa postać

Prev Next

Al-Lat

  Obok Hubala ważną rolę odgrywały boginie uważane za córki lub żony Hubala, wymieniane w Koranie jako Al-Lat, Manat i AI-Uzza, Al-Lat (pol. bogini) to jedno z najstarszych bóstw semickich. Dla...

Nimfy

  Choć były córkami gromowładnego Zeusa, potężnych tytanów i innych pradawnych sił, uznawano je zaledwie za bóstwa niższego i rzędu. Te piękne istoty były symbolem nieujarzmionych sił przyrody. Czasem opiekowały się wybranymi...

Nasr

  Poza trzema boginiami Koran wymienia jeszcze kilku innych idoli czczonych w czasach dżahilijji. Są to: Ja'uk, Jaghus, Nasr i Wadd. Nasr (pol. orzeł) był bóstwem jemeńskim, podobnie jak Wadd (pol....

Harpie

  Miały ciała ptaków i twarze kobiet. Były bóstwami gwałtownego wiatru; symbolizowały także suszę, głód i zarazę. Według Hezjoda istniały trzy harpie, córki Thaumasa i okeanidy Elektry, lecz w kolejnych mitach...

Ningiszzida

Bóg wegetacji, przedstawiany pod postacią węża. Występuje nieraz jako ojciec boga Dumuziego. był także bóstwem świata podziemnego. Władca Lagaszu, Gudea, uważał go za swoje osobiste bóstwo opiekuńcze.

Allah

  Najwyższe bóstwo w panteonie Arabii Środkowej to Allah, co po arabsku znaczy „bóg”. Arabowie uważali go za boga-przodka, demiurga, opiekuna nieba i deszczu. Żoną Allaha w Arabii Północnej była Al-Lat...

Al-Uzza

  Obok Hubala ważną rolę odgrywały boginie uważane za córki lub żony Hubala, wymieniane w Koranie jako Al-Lat, Manat i AI-Uzza, Al-Lat. Al-Uzza, czyli Wszechmocna, opiekunka planety Wenus, znana także w...

Babbar - Szamasz

Babbar-Szamasz, (główny?) bóg solarny. Uosabia dodatnie dla człowieka siły słońca. Oprócz tego, jak często bóstwa solarne, ma znaczenie wysoce etyczne. Przenika serca ludzkie, zna myśli i zamiary, karci złych i...

Ninurta

Stary sumeryjski bóg wojny, burzy i rolnictwa, występuje w odmianach miejscowych jako Ningirsu (bog miasta Lagasz, dzis. Tello), Zaibaba (bóg miasta Kisz, dzis. Al-Uhajmir), Urasz (bóg miasta Dilibat). Ninurta cieszył...

Hefajstos

  Upokarzany, kulawy i brzydki bóg ognia uczynił swoją domeną rzemiosło. Miał doskonały warsztat kowalski w czeluściach Etny. Tam w trudnej robocie kowalskiej pomagali mu jednoocy cyklopi.   Syn Zeusa i Hery miał...

Ciekawostki

Prev Next

Betlejem

Betlejem

Betlejem to niewielkie miasto judzkie położone niedaleko Jerozolimy. Nad miejscem narodzenia Jezusa cesarz Konstantyn w IV w. n.e. wzniósł wspaniałą bazylikę.

Doborowe towarzystwo

Doborowe towarzystwo

Dionizos przemierzał świat wraz ze swoim niezwykłym orszakiem. Znaleźli się w nim satyrowie - postaci na poły zwierzęce, z końskimi lub oślimi uszami i ogonem, a także pokrewni im sylenowie...

Ewangelia Marka

Ewangelia Marka

Symbolem Ewangelisty Marka jest władca pustyni - lew, gdyż swą Ewangelię autor ten rozpoczyna od opisu pobytu Jana Chrzciciela na pustyni.

Zmierzch bohaterów

Zmierzch bohaterów

Tezeusz – jeden z największych bohaterów antycznej Grecji – skończył marnie. Został zrzucony ze skał na wyspie Skyros.

Judeochrystianizm

Judeochrystianizm

Jeszcze do niedawna w nauce istniał pogląd, że judeochrystianizm skończył się około 70 r. n.e., czyli po upadku powstania żydowskiego przeciw Rzymianom. Obecnie większość badaczy skłania się ku stwierdzeniu, że...

Najstarszy wizerunek Jezusa

Najstarszy wizerunek Jezusa

W Bazylice św. Sabiny w Rzymie zachował się unikatowy zabytek z V w. n.e. - cyprysowe drzwi. Wśród zdobiących je scen biblijnych pojawił się najstarszy znany dziś wizerunek Jezusa na...

Zdradzona kobieta...

Zdradzona kobieta...

Jazon porzucił Medeę dla Glauke, ta owładnięta szałem zabiła rywalkę i własne dzieci.

Budowa geologiczna Nazaretu

Budowa geologiczna Nazaretu

Budowa geologiczna Nazaretu i jego okolic charakteryzuje się istnieniem ogromnej liczby podziemnych grot, wykorzystywanych niegdyś jako magazyny czy izby, w których chroniono się przed upałami.

Wielkie Dionizje

Wielkie Dionizje

Wielkie Dionizje ku czci boga urodzaju do urzędowego kalendarza Aten wprowadził Pizystrat.

Nowy Testament

Nowy Testament

  Obecnie w skład Nowego Testamentu wchodzi 27 ksiąg kanonicznych, czyli takich, które uznano ostatecznie za powstałe pod wpływem Bożego natchnienia. Proces kształtowania się kanonu ksiąg był dość długi - trwał...

Losowy cytat

Prev Next

Charles F. Banning

Charles F. Banning

Zbyt wielu z nas ma chrześcijański słownik, zamiast chrześcijańskiego doświadczenia.

Ksenofanes

Ksenofanes

Bóg jest wieczny, jeden, z każdej strony podobny, ograniczony, ma kształt kuli i odbiera wrażenia zmysłowe wszystkimi swoimi częściami.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Trzy rzeczy, które nie mogą być długo ukryty: słońce, księżyc i prawda.

Anzelm, arcybiskup Canterbury

Anzelm, arcybiskup Canterbury

 „Credo ut intelligam”, co znaczy „wierzę, aby zrozumieć”

Anonim

Anonim

Kiedy życie rzuca cię na kolana, jesteś w idealnej pozycji, do modlitwy!

Ch. Humphreys o Buddyzmie

Ch. Humphreys o Buddyzmie

W tych podstawowych zasadach mających na celu przezwyciężenie zła i cierpienia, nie ma ani słowa o wierze, chyba tylko u nauczyciela czy przewodnika ukazującego cel i drogę do niego, nie...

Ody Pindara

Ody Pindara

Z bogów czerpią moc śmiertelni Wszystkich dzielności i cnót; Mądrość ludzka - boży to dar, Ramion siła, Język obrotny...

William Henry Seward

William Henry Seward

Chrześcijaństwo zapewnia jednolitą odpowiedź na całe życie.

Budda (Mahawagga 1, 21)

Budda (Mahawagga 1, 21)

„Zapalił to ogień pożądania, ogień nienawiści, ogień niewiedzy, zapalił to lęk przed narodzinami, starzeniem się, śmiercią, zmartwieniem, biadaniem, cierpieniem, przygnębieniem i rozpaczą (...). Mając to na uwadze uczeń biegły (w...

Samuel Adams

Samuel Adams

To co świat oczekuje od chrześcijan, to to, że nadal pozostaną chrześcijanami.

Kategoria: Katalog
Opublikowano

 

TARANIS - Taranucnus, Taranucus (Gromowładny); odpowiednik rzymskiego Dis Patera lub Jowisza

Taranis – Taranucnus, Tarancus (Gromowładny); odpowiednik rzymskiego Dis Patera lub Jowisza.

TARANIS
Jego imię związane jest z pojęciem gromu, pioruna. Rzymski władca Juliusz Cezar widział w nim odpowiednika Jowisza Gromowładnego, władcę innych bóstw. Tyle że w zachowanych mitach wyspiarskich (w Irlandii i Walii) ów groźny bóg jest... nieobecny.

Grom i młot
W językach celtyckich imię Taranis ma związek z piorunem (w Bretanii - taran, w Irlandii - torann). Brakuje jednak na Wyspach Brytyjskich wykopalisk potwierdzających jego kult, nie ma takiego boga w literaturze iryjskiej czy walijskiej.
W Nadrenii znany był jako Taranucnus (Taranucus) i czczony jako bóstwo gromu niebieskiego. Atrybutem Taranisa bywał wielki młot - co kojarzy się z germańskim Thorem. Na kontynencie zachowało się sporo (ok. 20) ołtarzy z wizerunkami tego typu, jednak różnie nazywanymi. Czy jednak Sucellos (częste miano) to na pewno odpowiednik Taranisa? Wielu badaczy uważa, że to raczej kontynentalny „bliźniak” Dagdy.

W triadzie
Osobliwością Taranisa jest częste pojawienie się w triadzie z Esusem i Toulalosom. Lukan (pisarz rzymski żyjący w I w.) nadał tej trójce w swoich „Pharsaliach” szczególne znacznie jako ważnym bogom celtyckim. Jednak współcześni badacze uwazają, że ich pozycja w celtyckim panteonie jest raczej enigmatyczna. Być może Taranis, Esus i Teutates to nie tyle imiona, ile epitety. Taranis ma związek z piorunom, Teutates - z ludem, a Esus oznacza po prostu „pan”. Takimi przydomkami mogli być określani różni plemienni bogowie. Taranisa często utożsamiano z Jowiszem. W ikonografii zwykle występuje ze swym symbolem - kołom.

OFIARY
W poemacie „Pharsalia” Lukan opisał przerażające formy kultu występujące u Galów: […] Ci Galowie ludzkimi ofiarami zjednywali sobie bezlitosnych bogów Teutatesa, Esusa i Taranisa – odwiedzający ichch ołtarze wzdraga się [...] Ofiary składane Taranisowi (Gromowładnemu), którego żywiołem był ogień, zamykano w kukłach i podpalano. Poświęcone Teutatesowi ofiary topiono, a Esusowi wieszano. Można przypuszczać, ze rodzaj śmierci ofiar miał głęboki sens religijny. Powieszenie dotyczyło spraw ziemi i wpływało na wegetację (Esus), nawiązywało też do kultu świętych drzew, Spalenie było ofiarą ognia, a utopienie wody. Rodzaj ofiary miał na celu obłaskawienie konkretnego żywiołu.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaCeltowieReligie CeltówKatalogTaranis
| + -