Losowa postać

Prev Next

Ninlil

Żona boga Enlila, nazywana matką miłosierną, była bóstwem łaskawym i dobroczynnym. W zachowanym poemacie opowiedziana jest jej historia gwałtu na młodej Ninlil, za który Enlil został wygnany z siedziby bogów.

Ningiszzida

Bóg wegetacji, przedstawiany pod postacią węża. Występuje nieraz jako ojciec boga Dumuziego. był także bóstwem świata podziemnego. Władca Lagaszu, Gudea, uważał go za swoje osobiste bóstwo opiekuńcze.

Al-Lat

  Obok Hubala ważną rolę odgrywały boginie uważane za córki lub żony Hubala, wymieniane w Koranie jako Al-Lat, Manat i AI-Uzza, Al-Lat (pol. bogini) to jedno z najstarszych bóstw semickich. Dla...

Wadd

  Poza trzema boginiami Koran wymienia jeszcze kilku innych idoli czczonych w czasach dżahilijji. Są to: Ja'uk, Jaghus, Nasr i Wadd (pol. miłość). Świątynia Wadda znajdowała się także w Arabii Środkowej...

Zeus

  Bez jego woli na ziemi nic się nie działo. Z jego rozkazu świeciły gwiazdy i Księżyc, panowali i upadali najwięksi królowie, rozpętywały się wojny i nastawał czas pokoju.   Dzieciństwo Zeusa nie...

Asur

Asur, bóg miasta Asur, stał się z biegiem czasu bogiem państwa i mocarstwa asyryjskiego. Jako „bóg asyryjski” przybrał właściwości swego narodu. Jest więc wojowniczy, patronuje wojnom swego ludu, sztandar jego...

Al-Fals

  Plemię Tajj czciło Al-Falsa, którego wyobrażał czerwony występ w czarnej skale o antropomorficznych kształtach. Jego świątynia była otoczona świętym obszarem zwanym hima, gdzie znajdowali azyl zbiegowie i uciekinierzy. Obok sanktuarium...

Nasr

  Poza trzema boginiami Koran wymienia jeszcze kilku innych idoli czczonych w czasach dżahilijji. Są to: Ja'uk, Jaghus, Nasr i Wadd. Nasr (pol. orzeł) był bóstwem jemeńskim, podobnie jak Wadd (pol....

Satyrowie

  Satyrowie mieli postać ludzką, choć biegali na koźlich nogach pokrytych sierścią. Nie grzeszyli urodą - strzygli końskimi uszami, a ich twarze szpecił szeroki nos, czasem rogi i zmierzwione włosy. Braki w...

Nabu

Nabu (biblijny Nebo), bóg miasta Barsip (dzis. Birs Nimrud, blisko Babilonu). Słynął jako opiekun pisma, piśmiennictwa i mądrości w ogóle. Mając pod opieką „tablicę przeznaczenia”, na uroczystym posiedzeniu bogów z...

Ciekawostki

Prev Next

Nabatejczycy

Nabatejczycy

Na północnym skraju Al-Hidżazu, na południe od Morza Martwego przez kilka wieków istniało królestwo założone przez Nabatejczyków (arab. Al-Anbat , gr. Napateu) ze stolicą w Petrze. Do dziś toczą się...

Wieniec Ariadny

Wieniec Ariadny

Zdjęty z szyi Ariadny i zawieszony na niebie przez Dionizosa wianek Amfitryty lśnił na niebie pełnym blaskiem, rozjaśniając drogę żeglarzom. Powstałą w ten sposób konstelację gwiazd nazwano Diademem Ariadny. Gwiazdozbiór...

Oschoforie

Oschoforie

Ostatnie w rocznym cyklu świąt powiązanych z Dionizosem były Oschoforie, które odbywały się w miesiącu Pyanepsion (październik). Zamykały one sezon prac letnich w polu i winnicach. Atenie i Dionizosowi składano...

Budowa geologiczna Nazaretu

Budowa geologiczna Nazaretu

Budowa geologiczna Nazaretu i jego okolic charakteryzuje się istnieniem ogromnej liczby podziemnych grot, wykorzystywanych niegdyś jako magazyny czy izby, w których chroniono się przed upałami.

Tu narodził sie Jezus

Tu narodził sie Jezus

W miejscu narodzenia Jezusa umieszczono w XVIII w. srebrną gwiazdę z łacińskim napisem: Tu narodził się z Dziewicy Marii Jezus Chrystus. Stanowi ona jedno z miejsc najczęściej odwiedzanych przez pielgrzymów.

Delfickie przepowiednie

Delfickie przepowiednie

Plutarch, grecki filozof i biograf, pochodzący z pobliskiej Cheronei, pełnił przez pewien czas funkcję kapłana Apolla. To on zostawił opis mówiący, że Pytia czerpała swoje natchnienie z pneuma (gazu) o...

Wszyscy równi

Wszyscy równi

W misteriach eleuzyńskich mogli brać udział wszyscy posługujący się językiem greckim Nie wykluczano z nich kobiet, cudzoziemców i niewolników Obrzędy były dla każdego, bowiem każdy mieszkaniec Hellady był równy wobec...

Przemiana Tejrezjasza

Przemiana Tejrezjasza

Słynny wieszcz Tejrezjasz, syn nimfy Chariklo, spotkał któregoś dnia dwa parzące się węże. Zabił je i w tej samej chwili stał się kobietą. Gdy po siedmiu latach spotkał znowu w...

Zburzenie Świątyni Jerozolimskiej

Zburzenie Świątyni Jerozolimskiej

Świątynia w Jerozolimie stanowiła symbol jedności i niepodległości Żydów. Dlatego jej zburzenie było wielką narodową tragedią. Po 70 r. n.e. nigdy nie została już odbudowana. Obecnie przed hotelem Holy Land...

Ślub bogów

Ślub bogów

Zeus i Hera zawarli małżeństwo w ogrodzie Hesperyd rodzącym złote jabłka

Losowy cytat

Prev Next

Dr H. A. Ironside

Dr H. A. Ironside

Chrystus jest substytutem dla wszystkiego, ale nic nie jest substytutem dla Chrystusa.

Nagasena (Milindapanha 2, 2, 1)

Nagasena (Milindapanha 2, 2, 1)

Płomień lampy z momentu na moment przestaje być ten sam

Dhammapada 183

Dhammapada 183

Żadnego zła nie należy czynić, dobro zdobywać krok za krokiem, myśl swą oczyszczać nieustannie, oto nauka Przebudzonych

Ksenofanes o bogu

Ksenofanes o bogu

Cały widzi, cały myśli, cały słyszy i że bez trudu porusza wszystko rozumną myślą.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Trzy rzeczy, które nie mogą być długo ukryty: słońce, księżyc i prawda.

Charles F. Banning

Charles F. Banning

Zbyt wielu z nas ma chrześcijański słownik, zamiast chrześcijańskiego doświadczenia.

1 P. 2, 13

1 P. 2, 13

Bądźcie poddani każdej ludzkiej władzy ze względu na Pana.

Marcin Luter

Marcin Luter

Życie chrześcijan składa się z wiary i miłości.

Dhammapada 213

Dhammapada 213

Z kochania zawsze troska płynie i lęk się z kochania rodzi

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Ty sam, tak jak każdy w całym wszechświecie, zasługujesz na miłość i czułość.

Kategoria: Chrześcijaństwo
Opublikowano

Początkowo apostołowie i nawróceni przez nich Żydzi uczestniczyli w życiu religijnym swego narodu. Zachowywano przepisy Prawa Mojżeszowego, dzieci poddawano zabiegom obrzezania, przestrzegano reguł odnoszących się do oczyszczenia i świętowania szabatu. Członkowie gminy uczestniczyli w codziennych modlitwach w Świątyni Jerozolimskiej. Wszyscy więc mogli zobaczyć, że uczniowie Jezusa z Galilei są gorliwymi wyznawcami Boga. Nie ulega jednak wątpliwości, że stanowili oni jednocześnie odrębną grupę w łonie społeczności żydowskiej. Podkreślali ten fakt przez wspólne chodzenie do Świątyni, jak również przez nazwę, którą się

określali: ekklesia - co oznacza zarówno zgromadzenie, jak i nowy lud boży. Jednocześnie, obok udziału w publicznych aktach kultu w Świątyni Jerozolimskiej, chrześcijanie prowadzili odrębne życie. Jego wyznacznikiem było spotykani e się w prywatnych domach na wzór pierwszego zgromadzenia, jakie odbyło się w Wieczerniku, który był miejscem zebrań gminy jerozolimskiej. Z biegiem czasu miejsc takich zaczęło przybywać. Autor Dziejów Apostolskich zanotował, że istotą tych spotkań było łamanie chleba (Dz 2, 46).

 

Podobne zgromadzenia odbywały się również w powstających gminach w diasporze, co widzimy przy okazji podróży Pawła Apostola. Spotkania gminy jerozolimskiej były częste, zapewne codzienne. Obejmowały nie tylko łamanie chleba, ale również wspólny posiłek i modlitwę dziękczynną (Dz 2, 46). Niektóre zgromadzenia mogły odbywać się nawet w nocy. Można przypuszczać, że miały one miejsce z soboty na niedzielę. Najpierw chrześcijanie uczestniczyli w ogólnej liturgii szabatowej, a później zbierali się we własnym gronie. Być może do tych spotkań odnoszono określenia: Dzień Ósmy lub Dzień Pański, które później stały się oznaczeniem niedzieli. Ważnym punktem zebrań Dnia Ósmego było nauczanie lub napominanie (paraklesis ), mające na celu umacnianie wiary i miłości. Mogły być również wygłaszane kazania. Potem następowało łamanie chleba. Jest to określenie eucharysti i (eucluirislia). przypominającej czyny Chrystusa. Błogosławiono i dzielono chleb oraz błogosławiono wino w kielichu. Jezus uczynił te gesty w czasie wieczerzy paschalnej, którą spożył z uczniami przed męką i śmiercią. Teraz zostały one oderwane od liturgii Paschy i powtarzane w czasie własnych zebrań liturgicznych. Zgromadzenie nocne kończyły modlitwy odmawiane przez wszystkich uczestników zebrania.

 

Oprócz religijno-liturgicznego aspektu życia pragminy jerozolimskiej był jeszcze aspekt gospodarczy, mocno podkreślany przez Dzieje Apostolskie. Członkowie gminy oddawali do wspólnego użytku wszystko, co posiadali, a niekiedy też pieniądze ze sprzedaży swych dóbr przekazywal i do kasy gminy. Nie każdemu jednak odpowiadały te praktyki - jak pokazuje przypadek Ananiasza i Sallry (Dz 5, 1-2). Bywały sytuacje, kiedy chciano oszukać apostołów, pozornie tylko oddając wszystko gminie.

 

Wielu badaczy nurtował problem realności tej wspólnoty majątkowej. W świetle nowych badań i w porównaniu z innymi nurtami w judaizmie jest ona do przyjęcia. Równocześnie systematycznie kształtowała się organizacja wewnętrzna gminy. Pojawił się urząd starszego (presbiter), którego podstawowym zadaniem początkowo było rozdzielanie jałmużny biednym. W Jerozolimie naczelne miejsce pośród starszych zajmował Jakub zwany Sprawiedliwym. Miał on szerokie uprawnienia apostolskie i zarządzał lokalnym Kościołem. 

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaChrześcijaństwoEkklesia i eucharistia
| + -