Losowa postać

Prev Next

Afrodyta

  Była patronką szczęśliwej miłości i najpiękniejszą ze wszystkich bogiń. Powstała z morskiej piany niedaleko Cypru. Najwyraźniej oczekiwano narodzin, skoro powitały ją Wdzięki, Uśmiechy i Igraszki, które odtąd nie odstępowały pięknej...

Jaghus

  Poza trzema boginiami Koran wymienia jeszcze kilku innych idoli czczonych w czasach dżahilijji. Są to: Ja'uk, Jaghus, Nasr i Wadd. Jaghus był prawdopodobnie bogiem słońca, czczonym pod postacią Iwa, szczególnie...

Ruda

  W Arabii Środkowej i Północnej oddawano cześć bogini urodzaju i ziemi, o imieniu Ruda. Być może jej kult związany był także ze światem podziemnym. Posąg Rudy, w kształcie nagiej kobiety,...

Al-Uzza

  Obok Hubala ważną rolę odgrywały boginie uważane za córki lub żony Hubala, wymieniane w Koranie jako Al-Lat, Manat i AI-Uzza, Al-Lat. Al-Uzza, czyli Wszechmocna, opiekunka planety Wenus, znana także w...

Manaf

  Jednym z najważniejszych bóstw mekkańskich był Manaf (poł. wysoki, wyniosły). Jego funkcje nie są do tej pory znane, ale bardzo często jego imię spotykamy wśród przedmuzułniańskich imion teoforycznych. np. Abd...

Hera

  Mity stawiały Herę w nie najlepszym świetle. Bogini nie uchroniła się przed typowo ludzkimi cechami, jak zawiść, zazdrość i kłótliwość. Najczęściej krew burzył w niej jednak mąż - pan Olimpu,...

Nanasze

Opiekunka rybołówstwa morskiego. Głównym miejscem jej kultu było Siraran, położone w mieście-państwie Lagasz. Nanasze uważano za córkę Enkiego. W szczególności była związana z wróżbiarstwem i wyjaśnianiem snów, a także odpowiedzialna...

Hades

  Nie stawiano mu świątyni i nie organizowano uroczystości na jego cześć. Jak bowiem oddawać hołd bogowi świata podziemnego, którego mroczne korytarze i rzeki napawały przerażeniem każdego śmiertelnika?   Hades nie pojawiał się...

Demeter

  Przedstawiana z bukietem kłosów, była uosobieniem życia osiadłego, ładu społecznego i macierzyństwa. Jej mądre czyny i postanowienia zmieniły świat ludzi na lepszy   Demeter była córką Kronosa i Rei. Tak samo jak...

Ninlil

Żona boga Enlila, nazywana matką miłosierną, była bóstwem łaskawym i dobroczynnym. W zachowanym poemacie opowiedziana jest jej historia gwałtu na młodej Ninlil, za który Enlil został wygnany z siedziby bogów.

Ciekawostki

Prev Next

Oschoforie

Oschoforie

Ostatnie w rocznym cyklu świąt powiązanych z Dionizosem były Oschoforie, które odbywały się w miesiącu Pyanepsion (październik). Zamykały one sezon prac letnich w polu i winnicach. Atenie i Dionizosowi składano...

Wizerunek Jezusa

Wizerunek Jezusa

Choć nie zachował się żaden prawdziwy wizerunek Jezusa, utrwaliło się wiele wzorców ikonograficznych prezentujących jego oblicze i postać. W tworzeniu kanonu wyobrażeń Chrystusa ikonografia wczesnochrześcijańska przejęła wiele elementów z rzymskiej...

Zmierzch bohaterów

Zmierzch bohaterów

Tezeusz – jeden z największych bohaterów antycznej Grecji – skończył marnie. Został zrzucony ze skał na wyspie Skyros.

Artysta i zabójca

Artysta i zabójca

  Dedal słynął w całej Helladzie z wykonywania niezwykłych posągów. Artysta pierwszy zaczął rzeźbić postacie ludzkie z otwartymi oczami i wyciągniętymi rękami. Tak bardzo przypominały żywych ludzi, że kapłani przywiązywali je...

Arabski etos rycerski

Arabski etos rycerski

W okresie przedmuzułmańskim życiem beduinów na Półwyspie Arabskim kierował etos rycerski, nazywany ird lub muruwwa. Byfy to wszelkiego rodzaju nakazy tradycji dotyczące tego, co można by nazwać moralnością postępowania. Etos...

Po nitce do kłębka

Po nitce do kłębka

Po śmierci syna Dedal ukrył się przed Minosem u króla Kokalosa. Jednak władca Krety nie dawał za wygrana, za wszelką cenę chciał odnaleźć genialnego wynalazcę W tym celu obmyślił podstęp....

Nigdy nie ufaj...

Nigdy nie ufaj...

Odyseusz słynął ze sprytu i mądrości. Chętnie też słuchano jego rad. Szczególnie dobrze wyszedł na nich Agamemnon, który toczył długą wojnę z Trojanami. To właśnie Odyseusz był pomysłodawcą najsłynniejszego fortelu...

Ślub bogów

Ślub bogów

Zeus i Hera zawarli małżeństwo w ogrodzie Hesperyd rodzącym złote jabłka

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa stanowią dla chrześcijan najważniejszy etap jego działalności i podstawę wiary. W świetle prawa rzymskiego Mesjasz umierał jako wichrzyciel, w sposób przewidziany dla największych zbrodniarzy.

Bazylika Betlejemska

Bazylika Betlejemska

Jest rzeczą niezwykle interesującą, ze Bazylika Betlejemska uniknęła zniszczeń w czasie najazdu perskiego w VII w. n.e. Na fasadzie znajdowało się bowiem - dziś już nieistniejące- malowidło przedstawiające pokłon Trzech...

Losowy cytat

Prev Next

Hab. 2, 4

Hab. 2, 4

A sprawiedliwy żyć będzie z wiary (czy: przez wiarę).

Dr H. A. Ironside

Dr H. A. Ironside

Chrystus jest substytutem dla wszystkiego, ale nic nie jest substytutem dla Chrystusa.

Maurycy Maeterlinck

Maurycy Maeterlinck

Trzeba przyznać, że nigdy żadne wierzenie nie było piękniejsze, prawdziwsze, słuszniejsze, a do pewnego stopnia i bardziej prawdopodobne niż doktryna reinkarnacji. Ona jedna ze swą zasadą odpokutowań i stopniowych oczyszczeń,...

Koran, 78, 1

Koran, 78, 1

Według legendy wkrótce nastąpiło drugie objawienie, które tak przeraziło Mahometa, że w popłochu uciekł do domu, gdzie poprosił swą żonę, aby nakryła go czymkolwiek. Wtedy Gabriel miał powiedzieć: „O ty,...

Demokryt

Demokryt

Ludzie w modlitwach błagają bogów o zdrowie, a nie wiedzą, że sami w sobie mają nad nim władzę.

Heraklit

Heraklit

Tego świata, jednego i tego samego świata wszechrzeczy, nie stworzył nikt spośród bogów ani też nikt spośród ludzi, lecz był on zawsze, jest i będzie wiecznie żywym ogniem zapalającym się...

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Ludzie z opiniami, tylko kręcą się i kłopoczą wzajemnie.

Ernest Renan

Ernest Renan

Islam pojawił się w historii w pełnym świetle, a jego korzenie widać na zewnątrz. Życie jego założyciela znamy równie dobrze, jak życie reformatorów XVI wieku. Możemy śledzić rok za rokiem...

D. L. Moody

D. L. Moody

Równie dobrze można próbować słuchać bez uszu, albo oddychać bez płuc, jak starać się żyć życiem chrześcijańskim bez ducha Boga w swoim sercu.

Dhammapada 183

Dhammapada 183

Żadnego zła nie należy czynić, dobro zdobywać krok za krokiem, myśl swą oczyszczać nieustannie, oto nauka Przebudzonych

Kategoria: Chrześcijaństwo
Opublikowano

Na podstawie dostępnych dokumentów nie da się dokładnie zrekonstruować przebiegu procesu Jezusa. Niejednoznaczne są w tym przypadku nawet Ewangelie. Widać pewne rozbieżności pomiędzy ewangelistami-synoptykami a Janem Ewangelistą. Trudna do ustalenia jest zarówno data roczna, jak i dzienna. Dlatego należy niekiedy odwołać się do realiów epoki, w której żył Jezus. Z Ewangelii wynika, że miało to miejsce za panowania cesarza Tyberiusza, gdy funkcję prokuratora Judei pełnił Poncjusz Piłat. Jego urzędowanie przypadało na lata 26-36 n.e. i były to rządy dość nieprzychylne dla Żydów, jak pisał Józef Flawiusz. Przed kilkudziesięcioma laty odnaleziono w Cezarei Nadmorskiej fragment inskrypcji, w której wymienia się Piłata, co całkowicie potwierdza jego historyczność.

 

Aresztowanie

Nadchodziły właśnie żydowskie święta Pesach (Paschy). Do Jerozolimy ściągały tłumy pielgrzymów. Arcykapłan Kajfasz i Wysoka Rada postanowili ostatecznie położyć kres działalności Jezusa, uchodzącego wśród ludu za proroka, mesjasza, Syna Bożego, a nawet króla żydowskiego. Jezus z grupą swoich uczniów również przybył do Jerozolimy, co spowodowało niemałe poruszenie w mieście. Dziś nie wiemy, dlaczego Judasz z Kiriatu - uczeń Chrystusa - postanowił pomóc w aresztowaniu Mesjasza. Być może powodem była chęć przyśpieszenia realizacji misji Jezusa bądź chęć zysku. Zanim to nastąpiło Chrystus wraz z apostołami udał się do Wieczernika w Mieście, gdzie spożył wieczerzę paschalną. Po niej poszedł do ogrodu (Ogrójca ) na zboczu Góry Oliwnej. Tam w środku nocy został aresztowany. Według relacji synoptyków, uczynił to tłum Żydów z Judaszem na czele. Jan natomiast podaje, że aresztowania dokonał oddział rzymskich żołnierzy. Ta wersja wydaje się bardziej wiarygodna.

 

Proces

W otoczeniu żołnierzy Jezus odprowadzony został do Jerozolimy, ale dokąd konkretnie, niezupełnie wiadomo. Ewangelie nie są tu jednoznaczne. Mateusz, Marek i Łukasz piszą o zaprowadzeniu do domu arcykapłana Kajfasza, ale Jan wspomina najpierw przesłuchanie u byłego arcykapłana Annasza. Wszyscy są jednak zgodni, że następnego dnia rano Jezus stanął przed trybunałem Wysokiej Rady. Zapewne sprawą zainteresował się sam prokurator rzymski, więc członkowie Rady postanowili odesłać więźnia do Piłata. Wysoka Rada mogła sądzić jedynie w sprawach religijnych i drobnych przestępstwach, do których nie mieszali się Rzymianie. Dla Piłata ważne było bezpieczeństwo rzymskiego panowania w Palestynie. Stąd jego pierwsze pytanie skierowane do Jezusa brzmiało: „Czy ty jesteś królem żydowskim?” Tradycja wczesnochrześcijańska, szczególnie po 70 r. n.e.. wyraźnie zdejmuje z Piłata winą za skazanie Jezusa, obciążając tylko i wyłącznie Żydów. Miało to swoje głębokie uzasadnienie w ówczesnej sytuacji politycznej chrześcijan w Imperium. Pod presją Wysokiej Rady Piłat, chcący początkowo nawet uwolnić Jezusa, podejmuje decyzją o skazaniu go na śmierć krzyżową.

 

Ukrzyżowanie

Krzyżowanie to jeden z najstraszniejszych sposobów wykonania egzekucji, praktykowanych na Bliskim Wschodzie, jeszcze przed Rzymianami. Dodatkową karą przed ukrzyżowaniem było często biczowanie skazańca rzemieniami zakończonymi haczykami lub metalowymi kulkami, tzw. flagrum. Doświadczył tego także Jezus. Samo krzyżowanie odbywało się poza miastem, ale blisko uczęszczanej drogi, aby stało się przestrogą dla innych potencjalnych przestępców. Na miejscu egzekucji był wbity drewniany pal o wysokości około 2-3 m. Skazaniec niósł na miejsce kaźni poprzeczną belkę, do której przywiązywano lub przybijano jego ręce na wysokości nadgarstków. W dolnej części pionowego pala przybijano lub też przywiązywano stopy osoby poddawanej wyrokowi. Krzyż miał kształt litery T. Konanie na nim mogło trwać nawet kilkanaście godzin. Dlatego też podawano wiszącemu środki odurzające. Jakież musiało być zdziwienie wśród przyglądających się egzekucji Jezusa, gdy odmówił on odurzającego napoju i skonał po kilku godzinach męki na krzyżu...

 

Grób

Po śmierci Jezusa ukrzyżowanego na wzgórzu zwanym Golgota (Kalwaria) Rzymianie pozwolili zdjąć jego ciało z krzyża i pochować w grobie (zwykle ciała skazańców żołnierze grzebali opodal miejsca egzekucji). Owinięto je w lniane płótno i złożono do pobliskiego grobu należącego do Józefa z Arymatei, sympatyka Jezusa. Przed wejściem do wykutego w skale grobu zatoczono ciężki kamień. A po trzech dniach...

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaChrześcijaństwoAresztowanie, proces, ukrzyżowanie i śmierć Jezusa
| + -