Losowa postać

Prev Next

Dagan

Bóg pochodzenia prawdopodobnie zachodniosemickiego (syryjskiego). Cieszył się on wielką czcią nad środkowym Eufratem, przede wszystkim w Mari (dzis. Tell-Hariri) i w Tutul = (H)it. Po opanowaniu tych krajów przez dynastię...

Cerber

  Cerbera przedstawiano zwykle jako psa o trzech głowach węży (według Hezjoda miał głów 50), który pilnując wejścia do groty nad brzegiem Styksu, wpuszczał dusze zmarłych do podziemi, ale nie pozwalał...

Dumuzi

Dumuzi („syn prawowity”), to jest Tamuz, opiekun rolnictwa, uosobienie życia przyrody i jej siły twórczej. Według podań co roku wraz z zamieraniem roślinności zstępuje do podziemia, a na wiosnę budzi...

Zeus

  Bez jego woli na ziemi nic się nie działo. Z jego rozkazu świeciły gwiazdy i Księżyc, panowali i upadali najwięksi królowie, rozpętywały się wojny i nastawał czas pokoju.   Dzieciństwo Zeusa nie...

Hestia

  Opiekunka ogniska domowego, Hestia, znana była z tego, że unikała konfliktów i poświęciła się czynieniu na świecie dobra. Nie opuszczała Olimpu, dlatego nie została główną bohaterką mitów.   Hestia była najstarszym z...

Hermes

  Skrzydłonogi posłaniec pełnił funkcję herolda Zeusa, był patronem podróżników, kupców i złodziei. Dzięki jego pomysłowości życie ludzkie stało się bogatsze i weselsze.   Hermes, syn Zeusa i Mai, urodził się w Arkadii...

Sfinks

  Grecki Sfinks był rodzaju żeńskiego. Miał podobnie jak Sfinks egipski ciało lwa, głowę ludzką, skrzydła orła i jaszczurczy ogon. Jego pochodzenie nie jest jasne- zdaniem Hezjoda rodzicami Sfinksa byli Chimera...

Isaf i Na'ila

  Isaf i Na'ila to personifikacja płodności. Bóstwo czczone było w formie dwóch kamieni. Według legendy, pierwotnie była to para ludzi, którzy miłowali się w świątyni mekkańskiej, za co zostali zamienieni...

Adad

Czczony pod wieloma różnymi imionami (Adad, Iszkur, Mer i in.) bóg zjawisk atmosferycznych Babilonii sumeryjskiej. Jako Adad pojawił się (z Syrii?) w drugiej połowie III tysiąclecia i stał się głównym...

Al-Lat

  Obok Hubala ważną rolę odgrywały boginie uważane za córki lub żony Hubala, wymieniane w Koranie jako Al-Lat, Manat i AI-Uzza, Al-Lat (pol. bogini) to jedno z najstarszych bóstw semickich. Dla...

Ciekawostki

Prev Next

Ślub bogów

Ślub bogów

Zeus i Hera zawarli małżeństwo w ogrodzie Hesperyd rodzącym złote jabłka

Ojczyzna Arabów

Ojczyzna Arabów

Najstarsze dzieje Arabów i innych ludów semickich są związane z Półwyspem Arabskim, skąd ludy te rozprzestrzeniły się na rozległe obszary Bliskiego Wschodu i Aftyki Północnej.

Historyczność Jezusa

Historyczność Jezusa

Pytanie o historyczność Jezusa jest jednym z najważniejszych od wieków. Obecnie już nikt nie wątpi w to, że Jezus żył wśród ludzi. Źródła pisane na ten temat nie są jednak...

Wieniec Ariadny

Wieniec Ariadny

Zdjęty z szyi Ariadny i zawieszony na niebie przez Dionizosa wianek Amfitryty lśnił na niebie pełnym blaskiem, rozjaśniając drogę żeglarzom. Powstałą w ten sposób konstelację gwiazd nazwano Diademem Ariadny. Gwiazdozbiór...

Artemizjon

Artemizjon

Jest to najbardziej wysunięty na północ przylądek Eubei, wyspy na Morzu Egejskim. Nazwa wywodzi się od powstałej tam słynnej świątyni Artemidy. Jednak w 1926 r. z tamtejszych wód wyłowiono posąg...

Nigdy nie ufaj...

Nigdy nie ufaj...

Odyseusz słynął ze sprytu i mądrości. Chętnie też słuchano jego rad. Szczególnie dobrze wyszedł na nich Agamemnon, który toczył długą wojnę z Trojanami. To właśnie Odyseusz był pomysłodawcą najsłynniejszego fortelu...

Hermes

Hermes

Hermes w starożytności był przedstawiany jako chłopiec lub brodaty młody mężczyzna. Nosił grecki kapelusz z szerokim rondem (czasami znajdowały się na nim skrzydła), na nogach zaś miał uskrzydlone sandały. Wyglądem...

Nowy Testament

Nowy Testament

  Obecnie w skład Nowego Testamentu wchodzi 27 ksiąg kanonicznych, czyli takich, które uznano ostatecznie za powstałe pod wpływem Bożego natchnienia. Proces kształtowania się kanonu ksiąg był dość długi - trwał...

Zburzenie Świątyni Jerozolimskiej

Zburzenie Świątyni Jerozolimskiej

Świątynia w Jerozolimie stanowiła symbol jedności i niepodległości Żydów. Dlatego jej zburzenie było wielką narodową tragedią. Po 70 r. n.e. nigdy nie została już odbudowana. Obecnie przed hotelem Holy Land...

Nastarsza inskrypcja w języku arabskim

Nastarsza inskrypcja w języku arabskim

Napis z An-Nimary w Nabatei, sporządzony przez lachmidzkiego władcę, jest jedną z najstarszych inskrypcji w języku arabskim, w piśmie bardzo zbliżonym do nabatejskiego. Datowany jest on na 223 r. kalendarza nabatejskiego,...

Losowy cytat

Prev Next

„Przemiany” Owidiusza

„Przemiany” Owidiusza

Nim było morze, ziemia i niebios sklepień. Jedyny miało wyraz całe przyrodzenie; Zwano go Chaos, Ogrom gruby nierozkładny. Ciężar tylko na świecie martwy i bezwładny. Zbiór źle złączonych istot z sprzecznymi nasiony.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Umysł jest wszystkim. O czym myślimy, tym się stajemy.

Sura 2, 172

Sura 2, 172

Pobożność nie polega na tym, że zwraca się swe oblicze na wschód czy na zachód. Pobożny jest ten, kto wierzy w Boga i w dzień ostateczny, aniołów, Pismo i proroków;...

Kwintus Enniusz

Kwintus Enniusz

Zabobonni guślarze i bezwstydni przepowiadacze, leniwi, obłąkani albo przyciśnięci nędzą, którzy dla siebie nie znaleźli ścieżki, a innym wskazują gościniec, którzy drugim obiecują skarby, a sami żebrzą u nich o...

C. S. Lewis

C. S. Lewis

Jeśli mamy wolę by tylko chodzić, to Bóg jest zadowolony z naszych potknięć.

Ksenofanes

Ksenofanes

Bóg jest wieczny, jeden, z każdej strony podobny, ograniczony, ma kształt kuli i odbiera wrażenia zmysłowe wszystkimi swoimi częściami.

mistrz zen Dogen

mistrz zen Dogen

Poznać siebie samego oznacza o sobie zapomnieć

William Henry Seward

William Henry Seward

Chrześcijaństwo zapewnia jednolitą odpowiedź na całe życie.

Becky Laird

Becky Laird

Żyjąc w pełni, uznając, że wszystko co robimy istnieje dzięki Jego mocy, oddajemy cześć Bogu, On z kolei nam błogosławi.

Robert H. Schuller

Robert H. Schuller

Każdy głupi może liczyć ziarna w jabłku. Tylko Bóg może liczyć wszystkie jabłka w jednym nasionku.

Kategoria: Dakowie
Opublikowano

Starożytni Dakowie, jedni z protoplastów współczesnych Rumunów, żyli na uboczu cywilizowanego świata, i bohatersko bronili się przed naporem Rzymian, co zapewniło im trwale miejsce w antycznych kronikach. Dzięki odkryciom archeologów rozwiązano już wiele zagadek dotyczących pochodzenia i kultury tego wojowniczego ludu, ale wciąż pojawiają się nowe.

 

Najstarsze wiadomości

Terytorium antycznej Dacji odpowiadało mniej więcej obszarowi dzisiejszej Rumunii. Pierwsze informacje o mieszkańcach tych terenów zawdzięczamy pisarzom greckim. Historyk Herodot z Halikarnasu (V w. p.n.c.) i logograf Hekatajos z Miletu (VI/V w. p.n.e.) pozostawili wzmianki o Getach, którzy żyli na północnym brzegu Dunaju, w pobliżu ujścia rzeki, Herodot uważał, że byli oni najważniejszymi i najsprawiedliwszymi z Traków. Hekatajos wymienił nawet nazwy dwóch plemion geckich: Krobyzów i Trausów. Wiadomości obu autorów raczej uzupełniają się wzajemnie niż wykluczają. Grecy dobrze znali te tereny, gdyż od VIII w. p.n.e. żeglarze z Hellady wypuszczali się coraz śmielej na Morze Czarne, a w VII w. p.n.e. założyli pierwsze kolonie na wybrzeżu dackim.

 

Język czy dialekt?

Współcześni uczeni zgadzają się. że Dakowie należeli do rodziny ludów indoeuropejskich, a ich mowa przypominała języki , którymi posługiwały się sąsiednie plemiona. Spierają się jednak, czy dacki był dialektem trackiego, czy może były to dwa blisko spokrewnione, lecz odrębne języki.

Większość badaczy powołuje się na opinię greckiego geografa. Strabona (I w. p.n.e.), który twierdził , że Getowie i Trakowie posługują się jedną mową. Podane przez niego wiadomości uważa się za przekonujący dowód na to, iż przez całe I tysiąclecie p.n.e. po obu brzegach dolnego Dunaju mówiono różnymi odmianami tego samego języka. Ponadto dialekty antycznych Traków i Daków nieco przypominały mowę ich zachodnich sąsiadów, Ilirów.

 

Historycy i lingwiści czerpią informacje z antycznych słowników, które wyjaśniają znaczenie nielicznych wyrazów, oraz z traktatów przyrodniczych cytujących dackie nazwy roślin. Nieco więcej wiadomości zdobyto dzięki analizie nazw miejscowych i imion własnych - znamy około 2000 takich słów. Językoznawcom udało się rozszyfrować znaczenie niektórych z nich. Wiadomo na przykład, że imię jednego z królów - Oroles - oznaczało orła. Nie zachował się jednak żaden dłuższy tekst napisany po dacku.

 

Pochodzenie

W VI w. p.n.e. w rejonie dzisiejszej Rumunii, podobnie jak w całej środkowej Europie i na północnych Bałkanach, rozwijała się kultura halsztacka. Ponieważ wyniki badań nie wskazują na istotną zmianę ludnościową na tych terenach, a Grecy uważali mieszkańców Dacji za autochtonów. archeolodzy sądzą, że plemiona geckie przybyły tam w II tysiącleciu p.n.e. podczas wielkiej migracji ludów indoeuropejskich. Mniej więcej w tym samym czasie przodkowie Hellenów i Ilirów osiedlili się na południu Bałkanów.

 

Pozostałości sztuki geckiej sprzed okresu panowania rzymskiego znacznie ustępują poziomem artystycznym wyrobom z rejonu basenu Morza Śródziemnego. Dopiero włączenie Dacji do Imperium Romanum przyniosło rozkwit tamtejszej architektury, rzeźby i rzemiosła.

 

Nazwę Getowie znamy przede wszystkim ze źródeł greckich, a określeniem Dakowie posługiwali się najczęściej Rzymianie. Łaciński historyk. Pompejusz Trogus, uważał Daków za szczep Getów. Prawdopodobnie mianem Getów określano mieszkańców Dobrudży i Mołdawii (dzielących się z kolei na mniejsze plemiona), Dakowie zaś byli najsilniejszym ludem w zachodniej części dzisiejszej Rumunii. Podział między tymi grupami przebiegał głównie na płaszczyźnie geograficznej i politycznej, jednak etnicznie i językowo były one sobie bliskie (choć nie można wykluczyć. że występowały między nimi niewielkie różnice dialektalne). 

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaDakowieWprowadzenie
| + -