Losowa postać

Prev Next

Asur

Asur, bóg miasta Asur, stał się z biegiem czasu bogiem państwa i mocarstwa asyryjskiego. Jako „bóg asyryjski” przybrał właściwości swego narodu. Jest więc wojowniczy, patronuje wojnom swego ludu, sztandar jego...

Atena

  Piękna i surowa bogini cieszyła się wśród starożytnych wielkim szacunkiem i uwielbieniem. Sympatię budziły też jej typowo kobiece słabostki, dzięki którym wydawała się bliższa zwykłym śmiertelnikom.   Rodzicami bogini byli Zeus i...

Babbar - Szamasz

Babbar-Szamasz, (główny?) bóg solarny. Uosabia dodatnie dla człowieka siły słońca. Oprócz tego, jak często bóstwa solarne, ma znaczenie wysoce etyczne. Przenika serca ludzkie, zna myśli i zamiary, karci złych i...

Plejady

  Zebrane w gromadkę siedmiu gwiazd Plejady, córki tytana Atlasa, trzymają się razem. Ich imiona brzmiały: Elektra, Maja, Tajgete, Kelajno, Alkione, Sterope i Merope. Były żonami bogów, wszystkie urodziły sławnych synów,...

Hubal

  Głównym bóstwem panteonu mekkańskiego był Hubal. Czczony był w formie posążka o ludzkim kształcie, wykonanego z czerwonego karneolu. Kurajszyci, plemię Mahometa, dorobili mu ze złota utrąconą na wojnie prawą rękę....

Apollo

  Najprzystojniejszy spośród bogów był patronem piękna, sztuki, światła, prawdy a także nagłej śmierci. Za jego niewinnym wyglądem skrywał się niebezpieczny i gwałtowny charakter. Złotowłosy bóg nigdy bowiem nie przebaczał zniewag.   Apollo...

Ningrisu

Pan Girsu, czczony jako lokalna forma Ninruty w panteonie miasta-państwa Lagasz. Wyjątkowym znaleziskiem jest para cylindrów z tekstem hymnu, opisującego jak Gudei podczas snu objawił się Ningirsu polecając odnowę swojej...

Al-Kaba

  Świątyni a Al-Kaba w Mekce ze znajdującym się tam Czarnym Kamieniem (arab. Al-Hadżar al-Aswad) była najważniejszym sanktuarium starożytnych Arabów i celem dorocznych pielgrzymek. Ptolemeusz twierdził, że była ona miejscem kultu...

Folos

  Folos żył w grocie na terenie Epiru. Gdy Herakles przemierzał tę krainę, poprosił stwora, aby udzielił mu gościny. Ten przyjął herosa serdecznie, a gdy gość nieopatrznie poprosił o otworzenie bukłaka...

Wadd

  Poza trzema boginiami Koran wymienia jeszcze kilku innych idoli czczonych w czasach dżahilijji. Są to: Ja'uk, Jaghus, Nasr i Wadd (pol. miłość). Świątynia Wadda znajdowała się także w Arabii Środkowej...

Ciekawostki

Prev Next

Najstarszy wizerunek Jezusa

Najstarszy wizerunek Jezusa

W Bazylice św. Sabiny w Rzymie zachował się unikatowy zabytek z V w. n.e. - cyprysowe drzwi. Wśród zdobiących je scen biblijnych pojawił się najstarszy znany dziś wizerunek Jezusa na...

Na pomoc Zeusowi

Na pomoc Zeusowi

Styks, chcąc pomóc Zeusowi w pokonaniu Kronosa, poprosiła swoje dzieci o wsparcie. Nike wraz z rodzeństwem, Kratosem (Władzą), Bią (Przemocą) i Zelosem (Ambicją), doprowadziła do zwycięstwa Zeusa. W swojej wdzięczności...

Bazylika Betlejemska

Bazylika Betlejemska

Jest rzeczą niezwykle interesującą, ze Bazylika Betlejemska uniknęła zniszczeń w czasie najazdu perskiego w VII w. n.e. Na fasadzie znajdowało się bowiem - dziś już nieistniejące- malowidło przedstawiające pokłon Trzech...

Wszyscy równi

Wszyscy równi

W misteriach eleuzyńskich mogli brać udział wszyscy posługujący się językiem greckim Nie wykluczano z nich kobiet, cudzoziemców i niewolników Obrzędy były dla każdego, bowiem każdy mieszkaniec Hellady był równy wobec...

Tu narodził sie Jezus

Tu narodził sie Jezus

W miejscu narodzenia Jezusa umieszczono w XVIII w. srebrną gwiazdę z łacińskim napisem: Tu narodził się z Dziewicy Marii Jezus Chrystus. Stanowi ona jedno z miejsc najczęściej odwiedzanych przez pielgrzymów.

Ślub bogów

Ślub bogów

Zeus i Hera zawarli małżeństwo w ogrodzie Hesperyd rodzącym złote jabłka

Spełniona przepowiednia

Spełniona przepowiednia

Odyseusz po wielu latach zginął z rąk Telegonosa, syna narodzonego ze związku z czarodziejką Kirke, który nie wiedział, ze ma do czynienia z własnym ojcem i przeszył go włócznią zakończoną...

Hermes

Hermes

Hermes w starożytności był przedstawiany jako chłopiec lub brodaty młody mężczyzna. Nosił grecki kapelusz z szerokim rondem (czasami znajdowały się na nim skrzydła), na nogach zaś miał uskrzydlone sandały. Wyglądem...

Nigdy nie ufaj...

Nigdy nie ufaj...

Odyseusz słynął ze sprytu i mądrości. Chętnie też słuchano jego rad. Szczególnie dobrze wyszedł na nich Agamemnon, który toczył długą wojnę z Trojanami. To właśnie Odyseusz był pomysłodawcą najsłynniejszego fortelu...

Wizerunek Jezusa

Wizerunek Jezusa

Choć nie zachował się żaden prawdziwy wizerunek Jezusa, utrwaliło się wiele wzorców ikonograficznych prezentujących jego oblicze i postać. W tworzeniu kanonu wyobrażeń Chrystusa ikonografia wczesnochrześcijańska przejęła wiele elementów z rzymskiej...

Losowy cytat

Prev Next

Mędrzec Narada

Mędrzec Narada

Ojciec, który ujrzy oblicze syna spłaca swój dług przodkom; syn przynosi mu nieśmiertelność. Pośród ziemskich radości nie ma większej niż radość ojca, któremu narodził się syn. Ani ciało posypane popiołem,...

Mahamagalasuta

Mahamagalasuta

Okazywać pomoc rodzicom i troszczyć się czule o żonę i dzieci, mieć spokojną, unormowaną pracę, bo to naprawdę szczyt szczęścia.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Ludzie z opiniami, tylko kręcą się i kłopoczą wzajemnie.

Anzelm, arcybiskup Canterbury

Anzelm, arcybiskup Canterbury

 „Credo ut intelligam”, co znaczy „wierzę, aby zrozumieć”

Budda do Anandy

Budda do Anandy

„Anando, gdyby żadnej kobiety nie przyjęto do zakonu (sanghy), Dobre Prawo trwałoby 1000 lat, ale teraz czystość i świętość długo się nie utrzymają i prawo przetrwa 500 lat”

C. S. Lewis

C. S. Lewis

Wierzę w chrześcijaństwo jak wierzę, że słońce wzejdzie. Nie tylko dlatego, że ja to widzę, ale dlatego, że widzę wszystko przez nie.

Madżdżhimanikaja 1, 426

Madżdżhimanikaja 1, 426

Mnich Malunkjaputra skarżył się kiedyś, że Budda nigdy nie zajmował się rozstrzyganiem podstawowych problemów. Unikał on bowiem jednoznacznej odpowiedzi na pytania: czy świat jest wieczny czy też nie, czy jest...

Ernest Renan

Ernest Renan

Islam pojawił się w historii w pełnym świetle, a jego korzenie widać na zewnątrz. Życie jego założyciela znamy równie dobrze, jak życie reformatorów XVI wieku. Możemy śledzić rok za rokiem...

Dhammapada 213

Dhammapada 213

Z kochania zawsze troska płynie i lęk się z kochania rodzi

Stary tekst buddyjski

Stary tekst buddyjski

Stolarze kształtują drewno zgodnie ze swoimi życzeniami, mądrzy ludzie kształtują siebie

Kategoria: Dakowie
Opublikowano

 

Autorzy greccy opisali w kronikach jedynie epizody z dziejów Getów, związane z wzajemnymi kontaktami obu ludów. Dopiero w II w. p.n.e. pojawiło się nieco więcej wiadomości o Dacji. Pierwszą potwierdzoną datą z jej historii jest 514 r. p.n.e. - wówczas Dariusz I, król Persów, wyruszył na wyprawę przeciwko Scytom. Według Herodota, po bezkrwawym ujarzmieniu Traków władca musiał jeszcze stoczyć walkę z Getami zamieszkującymi terytorium dzisiejszej Dobrudży. W następnym stuleciu, jak informuje Tukidydes, rejon ten należał do plemiennego związku irackiego, pozostającego pod hegemonią Odrysów.

 

Przeciwko Macedonii

W dziele Pompejusza Trogusa (niestety, tekstu tego nic znamy w całości. zachował się bowiem jedynie znacznie późniejszy skrót autorstwa Justyna) jest wzmianka o tym. że w 339 r. p.n.e. król Macedończyków, Filip II, zawarł z władcą Scytów, Ateasem. przymierze przeciwko nieznanemu nam z imienia przywódcy Histryjczyków (mieszkali oni w pobliżu ujścia rzeki Hister, bądź Ister. czyli Dunaju). Po śmierci rywala dawni sojusznicy się poróżnili. W wyniku starcia między Scytami a Macedończykami ujście Dunaju przypadło Filipowi II. W 336 r. p.n.e. przeciwko jego następcy, młodemu Aleksandrowi Wielkiemu, zbuntowali się traccy Tryballowie oraz Getowie. Genialny wódz przeprawił się na północny brzeg rzeki, zdobył słabo obwarowaną stolicę Dacji i pozbawiwszy Tryballów potencjalnych sojuszników, zaprowadził porządek na północy państwa. Dziesięć lat później, w 326 r. p.n.e. jeden z wodzów jego armii, Zopyrion, poległ w wojnie przeciwko Getom.

 

Osłabienie Macedonii wywołane walką o władzę po śmierci Aleksandra Wielkiego wykorzystał władca Dacji. Dromichajtes. Stworzył on spore państwo na obszarze dzisiejszych Dobrudży i Wołoszczyzny oraz skutecznie walczył z Lizymachem, który rządził Tracją. W 292 r. p.n.e. udało mu się nawet wziąć tego pochodzącego z Macedonii króla do niewoli i wymusić na nim oddanie uprzednio zdobytych terytoriów. Zawarto wówczas korzystny dla Getów sojusz, przypieczętowany małżeństwem córki pokonanego władcy ze zwycięskim barbarzyńca.

 

Podboje na zachodzie

Centrum królestwa Dromichajtesa leżało zapewne w dorzeczu Ordessosu (obecnie: Ardżesz), a zatem na zachód od dzisiejszego Bukaresztu. Od III w. p.n.e. Getowie starali się powiększyć obszar swojego państwa, zagrażając plemionom iliryjskich Panonów i germańskich Bastamów. W 200 r. p.n.e. ponieśli klęskę w wojnie z Bastamami, potem jednak, jak donosi Pompejusz Trogus, zdołali zmazać swą hańbę:

„Ponieważ przegrali walkę, zostali za tchórzostwo ukarani przez swego króla. Orolesa. Kiedy szli spać, musieli kłaść głowy tam. gdzie kładzie się nogi, i spełniać wobec kobiet te posługi, jakie przedtem one wypełniały wobec mężczyzn. Ten stan rzeczy trwał tak długo, póki męstwem nie zmyli wstydu, jakiego doznali w boju.”

 

Niedługo potem, za czasów króla Rubobostesa, Getowie dokonal i kolejnych podbojów na zachodzie, przyłączając do swego terytorium część Panonii. Na północnym brzegu Dunaju dominującą pozycję zdobyło plemienne państewko z centrum w górach Orastie (niewielkie, mające 200 km kwadratowych powierzchni pasmo południowych Karpat). W II w. p.n.e. doszło do urbanizacji tego obszaru. Powstały wówczas umocnione ośrodki miejskie w Costesti (dawniej: Agredava lub Sagredava), Pietrossie (dziś: Pictroasa) i Blidaru. Owe grody obronne tworzyły pas umocnień wokół późniejszej stolicy Daków. Sarmizegetusy. Świadczy to o przemyślanej polityce państwowej , której założenia wykraczały daleko poza karpackie doliny.

 

Dzieje Burebisty - najsłynniejszego z królów dackich, reformatora i odnowiciela moralności - znamy dobrze dzięki pomyłce greckiego pisarza Jordanesa, żyjącego w VI w. n.e. Zaplanowawszy spisanie historii Gotów, włączył on do swego dzieła informacje o Getach. Ze względu na podobieństwo nazwy i siedzib uważał oba ludy za spokrewnione. Nadał nawet swej księdze znamienny tytuł: „Getica”.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaDakowiePoczątki państwa Daków
| + -