Losowa postać

Prev Next

Folos

  Folos żył w grocie na terenie Epiru. Gdy Herakles przemierzał tę krainę, poprosił stwora, aby udzielił mu gościny. Ten przyjął herosa serdecznie, a gdy gość nieopatrznie poprosił o otworzenie bukłaka...

Ningiszzida

Bóg wegetacji, przedstawiany pod postacią węża. Występuje nieraz jako ojciec boga Dumuziego. był także bóstwem świata podziemnego. Władca Lagaszu, Gudea, uważał go za swoje osobiste bóstwo opiekuńcze.

Eros

  Niewinnie wyglądający bóg miał moc, której mógł mu pozazdrościć sam gromowładny Zeus. Zsyłał męki miłosne, przed którymi nikt, nawet olimpijscy bogowie, nie mogli się schronić. Namiętny romans urodziwej bogini Afrodyty i...

Ruda

  W Arabii Środkowej i Północnej oddawano cześć bogini urodzaju i ziemi, o imieniu Ruda. Być może jej kult związany był także ze światem podziemnym. Posąg Rudy, w kształcie nagiej kobiety,...

Hefajstos

  Upokarzany, kulawy i brzydki bóg ognia uczynił swoją domeną rzemiosło. Miał doskonały warsztat kowalski w czeluściach Etny. Tam w trudnej robocie kowalskiej pomagali mu jednoocy cyklopi.   Syn Zeusa i Hery miał...

Sin

Pierworodnym synem Enlila był Sin, bóg i uosobienie księżyca, wybitna, w istocie swojej dobra i życzliwa postać panteonu babilońskiego i asyryjskiego. Nazywano go panem i ojcem bogów i ludzi, władcą...

Al-Uzza

  Obok Hubala ważną rolę odgrywały boginie uważane za córki lub żony Hubala, wymieniane w Koranie jako Al-Lat, Manat i AI-Uzza, Al-Lat. Al-Uzza, czyli Wszechmocna, opiekunka planety Wenus, znana także w...

Orion

  Orion, syn Euryale (córki Minosa) i Posejdona. Był mężczyzną wyjątkowo urodziwym i tak olbrzymim, że gdy stąpał po dnie morza, miał głowę ponad falami. Jego pierwszą żoną była Side, która...

Cerber

  Cerbera przedstawiano zwykle jako psa o trzech głowach węży (według Hezjoda miał głów 50), który pilnując wejścia do groty nad brzegiem Styksu, wpuszczał dusze zmarłych do podziemi, ale nie pozwalał...

Dumuzi

Dumuzi („syn prawowity”), to jest Tamuz, opiekun rolnictwa, uosobienie życia przyrody i jej siły twórczej. Według podań co roku wraz z zamieraniem roślinności zstępuje do podziemia, a na wiosnę budzi...

Ciekawostki

Prev Next

Politeizm arabski

Politeizm arabski

Arabowie czcili wiele bóstw - tradycja wspomina o360posążkach idoli znajdujących się w mekkańskiej świątyni Al-Kaba.

Delfickie przepowiednie

Delfickie przepowiednie

Plutarch, grecki filozof i biograf, pochodzący z pobliskiej Cheronei, pełnił przez pewien czas funkcję kapłana Apolla. To on zostawił opis mówiący, że Pytia czerpała swoje natchnienie z pneuma (gazu) o...

Tu narodził sie Jezus

Tu narodził sie Jezus

W miejscu narodzenia Jezusa umieszczono w XVIII w. srebrną gwiazdę z łacińskim napisem: Tu narodził się z Dziewicy Marii Jezus Chrystus. Stanowi ona jedno z miejsc najczęściej odwiedzanych przez pielgrzymów.

Ewangelia Łukasza

Ewangelia Łukasza

Ewangelistę Łukasza symbolizuje wól - zwierzę ofiarne Starego Testamentu. Jako ofiara Nowego Testamentu został złożony w ofierze Chrystus, ukazany przez ewangelistę jako Zbawiciel.

Nowy Testament

Nowy Testament

  Obecnie w skład Nowego Testamentu wchodzi 27 ksiąg kanonicznych, czyli takich, które uznano ostatecznie za powstałe pod wpływem Bożego natchnienia. Proces kształtowania się kanonu ksiąg był dość długi - trwał...

Przemiana Tejrezjasza

Przemiana Tejrezjasza

Słynny wieszcz Tejrezjasz, syn nimfy Chariklo, spotkał któregoś dnia dwa parzące się węże. Zabił je i w tej samej chwili stał się kobietą. Gdy po siedmiu latach spotkał znowu w...

Geneza Chrześcijaństwa

Geneza Chrześcijaństwa

Chrześcijaństwo wyszło z judaizmu i przez pewien czas utrzymywało z nim silne związki. Dlatego już na początku nowej ery wyłoniły się dwie grupy wyznawców Chrystusa: judeochrześcijanie - Żydzi, którzy przyjęli...

Oschoforie

Oschoforie

Ostatnie w rocznym cyklu świąt powiązanych z Dionizosem były Oschoforie, które odbywały się w miesiącu Pyanepsion (październik). Zamykały one sezon prac letnich w polu i winnicach. Atenie i Dionizosowi składano...

Zmierzch bohaterów

Zmierzch bohaterów

Tezeusz – jeden z największych bohaterów antycznej Grecji – skończył marnie. Został zrzucony ze skał na wyspie Skyros.

Historyczność Jezusa

Historyczność Jezusa

Pytanie o historyczność Jezusa jest jednym z najważniejszych od wieków. Obecnie już nikt nie wątpi w to, że Jezus żył wśród ludzi. Źródła pisane na ten temat nie są jednak...

Losowy cytat

Prev Next

Charles F. Banning

Charles F. Banning

Zbyt wielu z nas ma chrześcijański słownik, zamiast chrześcijańskiego doświadczenia.

staropers. humata, huchta, hwareszta

staropers. humata, huchta, hwareszta

Żywię dobre myśli, dobre słowa i dobre uczynki. Wyrzekam się złych myśli, złych słów i złych uczynków

„Przemiany” Owidiusza

„Przemiany” Owidiusza

Nim było morze, ziemia i niebios sklepień. Jedyny miało wyraz całe przyrodzenie; Zwano go Chaos, Ogrom gruby nierozkładny. Ciężar tylko na świecie martwy i bezwładny. Zbiór źle złączonych istot z sprzecznymi nasiony.

Mahamagalasuta

Mahamagalasuta

Okazywać pomoc rodzicom i troszczyć się czule o żonę i dzieci, mieć spokojną, unormowaną pracę, bo to naprawdę szczyt szczęścia.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Ani ogień, ani wiatr, narodziny, ani śmierci nie mogą wymazać naszych dobrych uczynków.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Ludzie z opiniami, tylko kręcą się i kłopoczą wzajemnie.

Maurycy Maeterlinck

Maurycy Maeterlinck

Trzeba przyznać, że nigdy żadne wierzenie nie było piękniejsze, prawdziwsze, słuszniejsze, a do pewnego stopnia i bardziej prawdopodobne niż doktryna reinkarnacji. Ona jedna ze swą zasadą odpokutowań i stopniowych oczyszczeń,...

Richard J. Foster

Richard J. Foster

Serce Boga jest najbardziej wrażliwe i najczulsze ze wszystkich. Żaden akt nie pozostanie niezauważony, bez względu na to jak jest niewielki.

Heraklit

Heraklit

Daremnie chcą się oczyścić, skraplając się krwią - pisał Heraklit o mistach - jak gdyby ten, kto wszedł w błoto, błotem chciał się oczyścić. Mógłby uchodzić za obłąkanego, gdyby go...

C. S. Lewis

C. S. Lewis

Wierzę w chrześcijaństwo jak wierzę, że słońce wzejdzie. Nie tylko dlatego, że ja to widzę, ale dlatego, że widzę wszystko przez nie.

Kategoria: Dakowie
Opublikowano

 

Autorzy greccy opisali w kronikach jedynie epizody z dziejów Getów, związane z wzajemnymi kontaktami obu ludów. Dopiero w II w. p.n.e. pojawiło się nieco więcej wiadomości o Dacji. Pierwszą potwierdzoną datą z jej historii jest 514 r. p.n.e. - wówczas Dariusz I, król Persów, wyruszył na wyprawę przeciwko Scytom. Według Herodota, po bezkrwawym ujarzmieniu Traków władca musiał jeszcze stoczyć walkę z Getami zamieszkującymi terytorium dzisiejszej Dobrudży. W następnym stuleciu, jak informuje Tukidydes, rejon ten należał do plemiennego związku irackiego, pozostającego pod hegemonią Odrysów.

 

Przeciwko Macedonii

W dziele Pompejusza Trogusa (niestety, tekstu tego nic znamy w całości. zachował się bowiem jedynie znacznie późniejszy skrót autorstwa Justyna) jest wzmianka o tym. że w 339 r. p.n.e. król Macedończyków, Filip II, zawarł z władcą Scytów, Ateasem. przymierze przeciwko nieznanemu nam z imienia przywódcy Histryjczyków (mieszkali oni w pobliżu ujścia rzeki Hister, bądź Ister. czyli Dunaju). Po śmierci rywala dawni sojusznicy się poróżnili. W wyniku starcia między Scytami a Macedończykami ujście Dunaju przypadło Filipowi II. W 336 r. p.n.e. przeciwko jego następcy, młodemu Aleksandrowi Wielkiemu, zbuntowali się traccy Tryballowie oraz Getowie. Genialny wódz przeprawił się na północny brzeg rzeki, zdobył słabo obwarowaną stolicę Dacji i pozbawiwszy Tryballów potencjalnych sojuszników, zaprowadził porządek na północy państwa. Dziesięć lat później, w 326 r. p.n.e. jeden z wodzów jego armii, Zopyrion, poległ w wojnie przeciwko Getom.

 

Osłabienie Macedonii wywołane walką o władzę po śmierci Aleksandra Wielkiego wykorzystał władca Dacji. Dromichajtes. Stworzył on spore państwo na obszarze dzisiejszych Dobrudży i Wołoszczyzny oraz skutecznie walczył z Lizymachem, który rządził Tracją. W 292 r. p.n.e. udało mu się nawet wziąć tego pochodzącego z Macedonii króla do niewoli i wymusić na nim oddanie uprzednio zdobytych terytoriów. Zawarto wówczas korzystny dla Getów sojusz, przypieczętowany małżeństwem córki pokonanego władcy ze zwycięskim barbarzyńca.

 

Podboje na zachodzie

Centrum królestwa Dromichajtesa leżało zapewne w dorzeczu Ordessosu (obecnie: Ardżesz), a zatem na zachód od dzisiejszego Bukaresztu. Od III w. p.n.e. Getowie starali się powiększyć obszar swojego państwa, zagrażając plemionom iliryjskich Panonów i germańskich Bastamów. W 200 r. p.n.e. ponieśli klęskę w wojnie z Bastamami, potem jednak, jak donosi Pompejusz Trogus, zdołali zmazać swą hańbę:

„Ponieważ przegrali walkę, zostali za tchórzostwo ukarani przez swego króla. Orolesa. Kiedy szli spać, musieli kłaść głowy tam. gdzie kładzie się nogi, i spełniać wobec kobiet te posługi, jakie przedtem one wypełniały wobec mężczyzn. Ten stan rzeczy trwał tak długo, póki męstwem nie zmyli wstydu, jakiego doznali w boju.”

 

Niedługo potem, za czasów króla Rubobostesa, Getowie dokonal i kolejnych podbojów na zachodzie, przyłączając do swego terytorium część Panonii. Na północnym brzegu Dunaju dominującą pozycję zdobyło plemienne państewko z centrum w górach Orastie (niewielkie, mające 200 km kwadratowych powierzchni pasmo południowych Karpat). W II w. p.n.e. doszło do urbanizacji tego obszaru. Powstały wówczas umocnione ośrodki miejskie w Costesti (dawniej: Agredava lub Sagredava), Pietrossie (dziś: Pictroasa) i Blidaru. Owe grody obronne tworzyły pas umocnień wokół późniejszej stolicy Daków. Sarmizegetusy. Świadczy to o przemyślanej polityce państwowej , której założenia wykraczały daleko poza karpackie doliny.

 

Dzieje Burebisty - najsłynniejszego z królów dackich, reformatora i odnowiciela moralności - znamy dobrze dzięki pomyłce greckiego pisarza Jordanesa, żyjącego w VI w. n.e. Zaplanowawszy spisanie historii Gotów, włączył on do swego dzieła informacje o Getach. Ze względu na podobieństwo nazwy i siedzib uważał oba ludy za spokrewnione. Nadał nawet swej księdze znamienny tytuł: „Getica”.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaDakowiePoczątki państwa Daków
| + -