Losowa postać

Prev Next

Eros

  Niewinnie wyglądający bóg miał moc, której mógł mu pozazdrościć sam gromowładny Zeus. Zsyłał męki miłosne, przed którymi nikt, nawet olimpijscy bogowie, nie mogli się schronić. Namiętny romans urodziwej bogini Afrodyty i...

Hera

  Mity stawiały Herę w nie najlepszym świetle. Bogini nie uchroniła się przed typowo ludzkimi cechami, jak zawiść, zazdrość i kłótliwość. Najczęściej krew burzył w niej jednak mąż - pan Olimpu,...

Syreny

  Starożytni Grecy wyobrażali sobie syreny jako pół kobiety, pół ptaki, zamieszkujące sfery niebiańskie i Hades. Syreny niebiańskie grały na instrumentach i śpiewały podczas gdy podziemne opłakiwały dusze zmarłych, przez co...

Marduk

Pierwotnie był Marduk tylko bogiem miasta Babilonu, potem (od ok. 1700 r. p.n.e.) bogiem najwyższym, narodowym zjednoczonej Babilonii. Usunął w cień przede wszystkim boga-króla Enlila i zajął jego stanowisko. Później...

Dagan

Bóg pochodzenia prawdopodobnie zachodniosemickiego (syryjskiego). Cieszył się on wielką czcią nad środkowym Eufratem, przede wszystkim w Mari (dzis. Tell-Hariri) i w Tutul = (H)it. Po opanowaniu tych krajów przez dynastię...

Ja'uk

  Poza trzema boginiami Koran wymienia jeszcze kilku innych idoli czczonych w czasach dżahilijji. Są to: Ja'uk, Jaghus, Nasr i Wadd. Ja'u k (pol . ostrzegający) czczony pod postacią posążka konia,...

Isaf i Na'ila

  Isaf i Na'ila to personifikacja płodności. Bóstwo czczone było w formie dwóch kamieni. Według legendy, pierwotnie była to para ludzi, którzy miłowali się w świątyni mekkańskiej, za co zostali zamienieni...

Dionizos

  Był nieślubnym synem Zeusa i niewiele brakowało, a dosięgłaby go zemsta zazdrosnej żony Gromowładnego. Przetrwał jednak i został wielbionym bogiem greckim. Nie tylko dlatego, że był patronem wina, sił witalnych...

Al-Lat

  Obok Hubala ważną rolę odgrywały boginie uważane za córki lub żony Hubala, wymieniane w Koranie jako Al-Lat, Manat i AI-Uzza, Al-Lat (pol. bogini) to jedno z najstarszych bóstw semickich. Dla...

Chimera

  Chimera, podobnie jak Sfinks, Cerber i wiele innych potworów, była owocem związku Echidny i Tyfona. Obdarzona głową lwa oraz ogonem smoka, wychowywała się u Amisodaresa, króla Karii. Według Homera był...

Ciekawostki

Prev Next

Hermes

Hermes

Hermes w starożytności był przedstawiany jako chłopiec lub brodaty młody mężczyzna. Nosił grecki kapelusz z szerokim rondem (czasami znajdowały się na nim skrzydła), na nogach zaś miał uskrzydlone sandały. Wyglądem...

Spełniona przepowiednia

Spełniona przepowiednia

Odyseusz po wielu latach zginął z rąk Telegonosa, syna narodzonego ze związku z czarodziejką Kirke, który nie wiedział, ze ma do czynienia z własnym ojcem i przeszył go włócznią zakończoną...

Ojczyzna Arabów

Ojczyzna Arabów

Najstarsze dzieje Arabów i innych ludów semickich są związane z Półwyspem Arabskim, skąd ludy te rozprzestrzeniły się na rozległe obszary Bliskiego Wschodu i Aftyki Północnej.

Artemizjon

Artemizjon

Jest to najbardziej wysunięty na północ przylądek Eubei, wyspy na Morzu Egejskim. Nazwa wywodzi się od powstałej tam słynnej świątyni Artemidy. Jednak w 1926 r. z tamtejszych wód wyłowiono posąg...

Zbawiciel/zbrodniarz

Zbawiciel/zbrodniarz

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa stanowią dla chrześcijan najważniejszy etap jego działalności i podstawę wiary. W świetle prawa rzymskiego Mesjasz umierał jako wichrzyciel, w sposób przewidziany dla największych zbrodniarzy.

Bazylika Betlejemska

Bazylika Betlejemska

Jest rzeczą niezwykle interesującą, ze Bazylika Betlejemska uniknęła zniszczeń w czasie najazdu perskiego w VII w. n.e. Na fasadzie znajdowało się bowiem - dziś już nieistniejące- malowidło przedstawiające pokłon Trzech...

Zdradzona kobieta...

Zdradzona kobieta...

Jazon porzucił Medeę dla Glauke, ta owładnięta szałem zabiła rywalkę i własne dzieci.

Wieniec Ariadny

Wieniec Ariadny

Zdjęty z szyi Ariadny i zawieszony na niebie przez Dionizosa wianek Amfitryty lśnił na niebie pełnym blaskiem, rozjaśniając drogę żeglarzom. Powstałą w ten sposób konstelację gwiazd nazwano Diademem Ariadny. Gwiazdozbiór...

Ślub bogów

Ślub bogów

Zeus i Hera zawarli małżeństwo w ogrodzie Hesperyd rodzącym złote jabłka

Nigdy nie ufaj...

Nigdy nie ufaj...

Odyseusz słynął ze sprytu i mądrości. Chętnie też słuchano jego rad. Szczególnie dobrze wyszedł na nich Agamemnon, który toczył długą wojnę z Trojanami. To właśnie Odyseusz był pomysłodawcą najsłynniejszego fortelu...

Losowy cytat

Prev Next

Peter Ustinov

Peter Ustinov

Miłość jest aktem nieskończonego przebaczania, szukaniem ku niej sposobności, które staje się nawykiem.

Mędrzec Narada

Mędrzec Narada

Ojciec, który ujrzy oblicze syna spłaca swój dług przodkom; syn przynosi mu nieśmiertelność. Pośród ziemskich radości nie ma większej niż radość ojca, któremu narodził się syn. Ani ciało posypane popiołem,...

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Ananda poprosił go o wyjaśnienie kilku spraw i zapytał Budde: - „Jak mamy, panie zachowywać się wobec kobiet? - Unikać ich widoku. - Ale jeśli już je ujrzymy? - Nie...

F. Tokarz

F. Tokarz

 W kanonach buddyjskich (...) spotykamy naukę o tak zwanej niesubstancjalności wszystkiego. Nie ma substancji w rzeczach fizycznych, nie ma także jakiegoś stałego „ja”, są tylko potoki przesuwających się, zmiennych elementów,...

Koran, 78, 1

Koran, 78, 1

Według legendy wkrótce nastąpiło drugie objawienie, które tak przeraziło Mahometa, że w popłochu uciekł do domu, gdzie poprosił swą żonę, aby nakryła go czymkolwiek. Wtedy Gabriel miał powiedzieć: „O ty,...

Charles Wesley

Charles Wesley

Wiara, potężna wiara, obietnica dostrzega i widzi tylko Boga; Śmieje się z niemożliwości i krzyczy to się dokona.

Nagasena (Milindapanha 2, 2, 1)

Nagasena (Milindapanha 2, 2, 1)

Płomień lampy z momentu na moment przestaje być ten sam

mistrz zen Dogen

mistrz zen Dogen

Poznać siebie samego oznacza o sobie zapomnieć

Oscar Wilde

Oscar Wilde

Jak inaczej, niż przez złamane serce może Chrystus Pan wchodzić w nie?

Playdassi Thera, mnich z Cejlonu

Playdassi Thera, mnich z Cejlonu

Buddyzm to system moralnego, mentalnego i intelektualnego treningu

Kategoria: Dakowie
Opublikowano

Uczeni nie są pewni, kiedy dokładnie rozpoczęło się panowanie Burebisty (zwanego również Burebistasem lub Boirebistasem). Historyk Jordanes wspomina wprawdzie, że było to w epoce, gdy dyktatorem w Rzymie został Lucjusz Korneliusz Sulla (czyli około 82 r. p.n.e.), ale większość badaczy uważa za bardziej prawdopodobną datę około 65 r. p.n.e. Zapewne ojciec władcy Daków nosił to samo imię co syn, stąd kolejna pomyłka helleńskiego pisarza.

 

Współcześni historycy sądzą, że to właśnie Burebista ojciec, wspomniany w greckiej inskrypcji z Dionizopolis (obecnie Bałczik w pobliżu Warny), rozpoczął ekspansję poza góry Orastie i jednoczenie plemion geto-dackich. Jego syn w latach 60 I w. p.n.e. rządził dzisiejszym Siedmiogrodem (czyli Transylwanią) i Banatem oraz prawdopodobnie również Oltenią (zachodnia część Wołoszczyzny) i Mołdawią.

 

Rywale

W I w. p.n.e. największą potęgą europejską było Cesarstwo Rzymskie, które - stopniowo ujarzmiając sąsiadujące z Dakami plemiona iliryjskie - rozszerzało swą strefę wpływów na północny wschód, w stronę Karpat. W 74 r. p.n.e. prokonsul Macedonii , Gajusz Skriboniusz Kurion, dotarł do Dunaju, podbijając tereny, na których potem utworzono prowincję Mezję.

 

Imperium zagrażało Getom także od wschodu. W latach 70 I w. p.n.e. rzymski wódz, Lucjusz Licyniusz Lukullus, skutecznie walczył z Mitrydatesem. Mniej więcej w tym samym czasie jego brat, prokonsul Macedonii Marek Licyniusz Lukullus (już wówczas adoptowany przez rodzinę Terencjuszy i znany jako Marek Terencjusz Warron Lukullus), pokonał trackich Bessów. W 72 r. p.n.e. zmusił on miasta greckie położone u ujścia Dunaju do zawarcia sojuszu, który de facto ustanawiał rzymskie panowanie na tym obszarze. Kolejny namiestnik Macedonii. Gajusz Antoniusz Hybrida (62-60 r. p.n.e.), radził sobie nieco gorzej - nie zdołał stawić czoła buntom ubogich mieszkańców kolonii helleńskich, których wspierali Scytowie i Bastarni. Nie wiemy, czy Dakowie stanęli u boku powstańców, choć z pewnością leżało to w ich interesie.

 

W pierwszej połowie I w. p.n.e. rozpoczęła się kolejna fala migracji ludów celtyckich z terenów dzisiejszych Czech. Jak podaje Strabon, około 60 r. p.n.e. Burebista zdołał pokonać Taurysków i Bojów (od nich pochodzi łacińska nazwa Czech: Bohemia ) - część z nich wybił , pozostałych zaś zmusi ł do odejścia na zachód. Bojowie pojawil i się w 58 r. p.n.e. w Galii podbijanej przez Gajusza Juliusza Cezara, jednak nie byli to zapewne owi uciekinierzy, lecz inny odłam tego plemienia.

 

Podbój wewnętrzny

Po pokonaniu Celtów Burebista starał się zjednoczyć pobratymców pod swym berłem. Chronologię podbojów odsłania archeologia. W obliczu zagrożenia Getowie (podobnie jak inne ludy Starożytności) ukrywali kosztowności i pieniądze w ziemi. W większości skarbców odkrytych na Nizinie Wołoskiej i w Muntenii najmłodsze monety to denary rzymskie z końca pierwszej połowy I w. p.n.e. Jak ustalili naukowcy, wybito je i puszczono w obieg tuż przed zjednoczeniem Dacji.

 

Ku morzu

W 50 r. p.n.e. Burebista rozpoczął podbój miast nad Morzem Czarnym. Już za panowania jego ojca Dakowie utrzymywali przyjazne stosunki z Dionizopolis i zapewne sprawowali nad nim kontrolę. Władca zdobył i złupił Olbię (dzisiejszy Mikołajów nad Ingułem), a następnie Tyras (Akerman lub Białogród nad Dniestrem). Do 48 r. p.n.e. również Histria, Odessos (dziś: Warna) i Messembria (Nesebyr ) zostały zmuszone do podporządkowania się Burebiście. Nie wiemy, w jaki sposób król zapanował nad Kallatis i Tomis (dzisiejsza Konstanca). Jak każdy monarcha śródziemnomorski, również on musiał bowiem liczyć się ze światową dominacją Rzymu.

 

W 48 r. p.n.e. Burebista, podobnie jak cały hellenistyczny Wschód, opowiedział się po stronie Pompejusza Wielkiego przeciwko Cezarowi. Choć posiłki dackie nie dotarły na czas pod Farsalos, zwycięzca wykorzystał to jako dogodny pretekst do wyprawy przeciwko Getom. Przekazy Swetoniusza i Plutarcha nie pozostawiają wątpliwości, że wielki Rzymianin przygotowywał się do podboju Dacji. Zanim jednak doszło do wojny, obaj poróżnieni władcy zginęli z rąk zamachowców. W 44 r. p.n.e. zgładzono Cezara, a zapewne niewiele później, po zniknięciu zagrożenia ze strony Imperium, spiskowcy zamordowali Burebistę. Po jego śmierci państwo rozpadło się na kilka części.

 

Po śmierci Burebisty Dakowie z Orastie formalnie stracili władzę nad sąsiednimi plemionami. Podzielone państwo nadal jednak się rozwijało. Mocna gospodarka przyczyniła się do silnej pozycji ostatniego władcy Getów, Decebala. Pod jego przywództwem ludność stawiała zaciekły opór nacierającym Rzymian.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaDakowiePanowanie Burebisty
| + -