Losowa postać

Prev Next

Hestia

  Opiekunka ogniska domowego, Hestia, znana była z tego, że unikała konfliktów i poświęciła się czynieniu na świecie dobra. Nie opuszczała Olimpu, dlatego nie została główną bohaterką mitów.   Hestia była najstarszym z...

Gibi

Wraz z Nusku, bogowie pochodzenia sumeryjskiego, uosabiali ogień. Obaj uchodzili dalej za wrogów ciemności i jej mocy, szczególnie demonów.

Marduk

Pierwotnie był Marduk tylko bogiem miasta Babilonu, potem (od ok. 1700 r. p.n.e.) bogiem najwyższym, narodowym zjednoczonej Babilonii. Usunął w cień przede wszystkim boga-króla Enlila i zajął jego stanowisko. Później...

Hermes

  Skrzydłonogi posłaniec pełnił funkcję herolda Zeusa, był patronem podróżników, kupców i złodziei. Dzięki jego pomysłowości życie ludzkie stało się bogatsze i weselsze.   Hermes, syn Zeusa i Mai, urodził się w Arkadii...

Nimfy

  Choć były córkami gromowładnego Zeusa, potężnych tytanów i innych pradawnych sił, uznawano je zaledwie za bóstwa niższego i rzędu. Te piękne istoty były symbolem nieujarzmionych sił przyrody. Czasem opiekowały się wybranymi...

Ninurta

Stary sumeryjski bóg wojny, burzy i rolnictwa, występuje w odmianach miejscowych jako Ningirsu (bog miasta Lagasz, dzis. Tello), Zaibaba (bóg miasta Kisz, dzis. Al-Uhajmir), Urasz (bóg miasta Dilibat). Ninurta cieszył...

Hades

  Nie stawiano mu świątyni i nie organizowano uroczystości na jego cześć. Jak bowiem oddawać hołd bogowi świata podziemnego, którego mroczne korytarze i rzeki napawały przerażeniem każdego śmiertelnika?   Hades nie pojawiał się...

Ninhursag

Jedna z bogiń matek, znana jako matka bogów i matka-ziemia. Symbolizowała źródło wszelkiego życia oraz płodność ziemi. czczona była w świątyni E-mah w mieście Adab.

Satyrowie

  Satyrowie mieli postać ludzką, choć biegali na koźlich nogach pokrytych sierścią. Nie grzeszyli urodą - strzygli końskimi uszami, a ich twarze szpecił szeroki nos, czasem rogi i zmierzwione włosy. Braki w...

Nunusk

Wraz z Gibi, bogowie pochodzenia sumeryjskiego, uosabiali ogień. Obaj uchodzili dalej za wrogów ciemności i jej mocy, szczególnie demonów.

Ciekawostki

Prev Next

Politeizm arabski

Politeizm arabski

Arabowie czcili wiele bóstw - tradycja wspomina o360posążkach idoli znajdujących się w mekkańskiej świątyni Al-Kaba.

Artemizjon

Artemizjon

Jest to najbardziej wysunięty na północ przylądek Eubei, wyspy na Morzu Egejskim. Nazwa wywodzi się od powstałej tam słynnej świątyni Artemidy. Jednak w 1926 r. z tamtejszych wód wyłowiono posąg...

Hermes

Hermes

Hermes w starożytności był przedstawiany jako chłopiec lub brodaty młody mężczyzna. Nosił grecki kapelusz z szerokim rondem (czasami znajdowały się na nim skrzydła), na nogach zaś miał uskrzydlone sandały. Wyglądem...

Wieniec Ariadny

Wieniec Ariadny

Zdjęty z szyi Ariadny i zawieszony na niebie przez Dionizosa wianek Amfitryty lśnił na niebie pełnym blaskiem, rozjaśniając drogę żeglarzom. Powstałą w ten sposób konstelację gwiazd nazwano Diademem Ariadny. Gwiazdozbiór...

Betlejem

Betlejem

Betlejem to niewielkie miasto judzkie położone niedaleko Jerozolimy. Nad miejscem narodzenia Jezusa cesarz Konstantyn w IV w. n.e. wzniósł wspaniałą bazylikę.

Nabatejczycy

Nabatejczycy

Na północnym skraju Al-Hidżazu, na południe od Morza Martwego przez kilka wieków istniało królestwo założone przez Nabatejczyków (arab. Al-Anbat , gr. Napateu) ze stolicą w Petrze. Do dziś toczą się...

Historyczność Jezusa

Historyczność Jezusa

Pytanie o historyczność Jezusa jest jednym z najważniejszych od wieków. Obecnie już nikt nie wątpi w to, że Jezus żył wśród ludzi. Źródła pisane na ten temat nie są jednak...

Miłość Achillesa

Miłość Achillesa

Pentezilea była podobno równie piękna, jak bezwzględna. Przybyła do Troi, by wspomóc króla Priama w walce z Grekami i szybko stała się postrachem oddziałów oblegających miasto. Wreszcie stanęła do pojedynku...

Ewangelia Łukasza

Ewangelia Łukasza

Ewangelistę Łukasza symbolizuje wól - zwierzę ofiarne Starego Testamentu. Jako ofiara Nowego Testamentu został złożony w ofierze Chrystus, ukazany przez ewangelistę jako Zbawiciel.

Ewangelia Mateusza

Ewangelia Mateusza

Wczesnochrześcijańska tradycja uczyniła człowieka symbolem Mateusza Ewangelisty, gdyż rozpoczyna on swą Ewangelię od obszernego opisu narodzin Jezusa i jego dokładnej genealogii.

Losowy cytat

Prev Next

Hab. 2, 4

Hab. 2, 4

A sprawiedliwy żyć będzie z wiary (czy: przez wiarę).

Ksenofanes z Kolofonu

Ksenofanes z Kolofonu

Nie było ani nie będzie człowieka który by wiedział coś pewnego o bogach i o wszystkim, o czym mówię. Jeśliby nawet komuś udało się przypadkiem powiedzieć na ten temat coś...

Demokryt

Demokryt

Ludzie w modlitwach błagają bogów o zdrowie, a nie wiedzą, że sami w sobie mają nad nim władzę.

1 P. 2, 13

1 P. 2, 13

Bądźcie poddani każdej ludzkiej władzy ze względu na Pana.

Spurgeon

Spurgeon

Mam wielką potrzebę Chrystusa, mam wielkiego Chrystusa na moje potrzeby.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Chowanie w sobie gniewu to jak trzymanie gorącego węgla z zamiarem rzucania go w kogoś innego; ty jesteś tym, który ucierpi najbardziej.

Ibrahim ibn Adham

Ibrahim ibn Adham

Początkiem czci bożej jest rozmyślanie i milczenie z wyjątkiem wspominania Boga.

Heraklit

Heraklit

Daremnie chcą się oczyścić, skraplając się krwią - pisał Heraklit o mistach - jak gdyby ten, kto wszedł w błoto, błotem chciał się oczyścić. Mógłby uchodzić za obłąkanego, gdyby go...

Mistrz zen Dogen

Mistrz zen Dogen

 Bez niepokoju, jako ostrogi grzęźniemy w mieliznach życia, wciąż zamknięci w lochu naszych przymusowych popędów i podświadomych lęków

Szkocki franciszkanin Duns Szkot

Szkocki franciszkanin Duns Szkot

„Credo quia absurdum”, co znaczy „wierzę, bo to jest niedorzeczne”

Kategoria: Dakowie
Opublikowano

Następcą Burebisty w Orastie został jego najbliższy współpracownik, kapłan Dekajneos. Według Strabona nauczył się w Egipcie, jak tłumaczyć znaki i wolę bogów. W kręgu wyznawców Zalmoksisa oddawano mu nawet cześć boską. Jeszcze za panowania swego poprzednika przyczynił się podobno do wycięcia wszystkich winnych latorośli w swym kraju i zaprzestania picia wina przez, rodaków (Strabon właśnie w tym upatrywał źródła sukcesów wojennych Daków). Jordanes twierdził. że najwyższy kapłan zachęcał swoich rodaków do studiowania filozofii i sprawił. że przyjemnie było widzieć ludzi walecznych zajmujących się filozofią, gdy tylko mieli chwilę wytchnienia pomiędzy wojnami. Informacje te są jednak mało wiarygodne. Zapewne mimo wysiłków Dekajneosa daccy arystokraci pozostali przede wszystkim wojownikami, którym obca była nawet sztuka czytania i pisania, a tym bardziej filozofia. Opinia greckiego historyka odzwierciedla powszechne wśród Hellenów sądy o związkach intelektualnych łączących szkołę pitagorejską z trackimi i geckimi wyznawcami Zalmoksisa.

 

Niewiele wiemy o panowaniu króla filozofa. Nie ma również dowodów na to. że uczestniczył w zamachu na Burebistę. choć po jego śmierci objął władzę. Wziąwszy jednak pod uwagę, że cieszył się świetną reputacją. możemy przypuszczać, iż jego współudział w usunięciu poprzednika jest mało prawdopodobny, zwłaszcza że władza faktycznego wicekróla państwa Burebisty musiała być większa niż samodzielnego monarchy w Orastie. Sprawcami zamachu byli zapewne ci. którzy zapanowali nad trzema innymi krainami wydzielonymi z wielkiej Dacji. Można sądzić, że Dekajneos starał się zjednoczyć królestwo Burebisty, ale mimo tych zabiegów rozpad postępował i wkrótce na terenach dzisiejszej Rumunii powstało pięć samodzielnych państewek.

 

Mędrzec, dyplomata i regent

Nie znamy imion wszystkich władców Dacji, którzy panowali po Burcbiście, a przed Deccbalem. Jordanes przekazał nam jedynie niepełną listę królów Orastie. Bezpośredni następca Dekajneosa, Komosikos (koniec I w. p.n.e.). podobnie jak on zasłynął jako mędrzec. Po nim panować miał Koryllos. którego uczeni utożsamiają jednak ze znacznie późniejszym władcą, znanym też pod imieniem Skoryllo. Powstrzymał on swych rodaków, próbujących interweniować podczas wojny domowej w Rzymie po śmierci Nerona (69 r. n.e.). Wiadomo też, że był ojcem Decebala, ostatniego króla Daków (odnaleziono wyrytą na naczyniu kultowym inskrypcję o treści: Dccebal - syn Skorylla).

 

Przed Decebalem na tronie królewskim zasiadał monarcha, który w różnych źródłach występuje pod imionami Duras, Djurpaneus i Dorpaneus. Uczeni nie mają wątpliwości, że są to różne wersje imienia tej samej osoby. Władca ten abdykował na rzecz Decebala, dlatego przypuszcza się, że był jego krewnym, a na tron wstąpił jako regent. 

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaDakowieNastępcy Burebisty
| + -