Losowa postać

Prev Next

Zeus

  Bez jego woli na ziemi nic się nie działo. Z jego rozkazu świeciły gwiazdy i Księżyc, panowali i upadali najwięksi królowie, rozpętywały się wojny i nastawał czas pokoju.   Dzieciństwo Zeusa nie...

Ningiszzida

Bóg wegetacji, przedstawiany pod postacią węża. Występuje nieraz jako ojciec boga Dumuziego. był także bóstwem świata podziemnego. Władca Lagaszu, Gudea, uważał go za swoje osobiste bóstwo opiekuńcze.

Isztar

W religii babilońskiej (zwłaszcza w czasach sumeryjskich) nie brak było i bóstw żeńskich. Pierwotnie było ich wiele. Pod różnymi imionami czczono wielką boginię-matkę (Aruru, Mami itd.), życiodajną siłę ziemi, stworzycielkę...

Hefajstos

  Upokarzany, kulawy i brzydki bóg ognia uczynił swoją domeną rzemiosło. Miał doskonały warsztat kowalski w czeluściach Etny. Tam w trudnej robocie kowalskiej pomagali mu jednoocy cyklopi.   Syn Zeusa i Hery miał...

Ares

  Przed pędzącym rydwanem bezlitosnego bóstwa biegła Eris, bogini niezgody, i Enyo, zapowiedź wojny.   Początkowo Aresa przedstawiano jako brodatego mężczyznę, później jako dobrze zbudowanego młodzieńca z wojennym rynsztunkiem. Był bogiem wojny niesprawiedliwej,...

Allah

  Najwyższe bóstwo w panteonie Arabii Środkowej to Allah, co po arabsku znaczy „bóg”. Arabowie uważali go za boga-przodka, demiurga, opiekuna nieba i deszczu. Żoną Allaha w Arabii Północnej była Al-Lat...

Dionizos

  Był nieślubnym synem Zeusa i niewiele brakowało, a dosięgłaby go zemsta zazdrosnej żony Gromowładnego. Przetrwał jednak i został wielbionym bogiem greckim. Nie tylko dlatego, że był patronem wina, sił witalnych...

Nike

  Skrzydlata bogini, towarzyszka Ateny, uosabiała zwycięstwo. Sama decydowała, po czyjej stronie stanąć w boju. Każda istota ziemska i niebiańska marzyła o przychylności córki tytana Pallasa i bogini rzeki zaświatów, Styks. Nike...

Al-Lat

  Obok Hubala ważną rolę odgrywały boginie uważane za córki lub żony Hubala, wymieniane w Koranie jako Al-Lat, Manat i AI-Uzza, Al-Lat (pol. bogini) to jedno z najstarszych bóstw semickich. Dla...

Sfinks

  Grecki Sfinks był rodzaju żeńskiego. Miał podobnie jak Sfinks egipski ciało lwa, głowę ludzką, skrzydła orła i jaszczurczy ogon. Jego pochodzenie nie jest jasne- zdaniem Hezjoda rodzicami Sfinksa byli Chimera...

Ciekawostki

Prev Next

Spełniona przepowiednia

Spełniona przepowiednia

Odyseusz po wielu latach zginął z rąk Telegonosa, syna narodzonego ze związku z czarodziejką Kirke, który nie wiedział, ze ma do czynienia z własnym ojcem i przeszył go włócznią zakończoną...

Bazylika Betlejemska

Bazylika Betlejemska

Jest rzeczą niezwykle interesującą, ze Bazylika Betlejemska uniknęła zniszczeń w czasie najazdu perskiego w VII w. n.e. Na fasadzie znajdowało się bowiem - dziś już nieistniejące- malowidło przedstawiające pokłon Trzech...

Miłość Achillesa

Miłość Achillesa

Pentezilea była podobno równie piękna, jak bezwzględna. Przybyła do Troi, by wspomóc króla Priama w walce z Grekami i szybko stała się postrachem oddziałów oblegających miasto. Wreszcie stanęła do pojedynku...

Doborowe towarzystwo

Doborowe towarzystwo

Dionizos przemierzał świat wraz ze swoim niezwykłym orszakiem. Znaleźli się w nim satyrowie - postaci na poły zwierzęce, z końskimi lub oślimi uszami i ogonem, a także pokrewni im sylenowie...

Wieniec Ariadny

Wieniec Ariadny

Zdjęty z szyi Ariadny i zawieszony na niebie przez Dionizosa wianek Amfitryty lśnił na niebie pełnym blaskiem, rozjaśniając drogę żeglarzom. Powstałą w ten sposób konstelację gwiazd nazwano Diademem Ariadny. Gwiazdozbiór...

Przemiana Tejrezjasza

Przemiana Tejrezjasza

Słynny wieszcz Tejrezjasz, syn nimfy Chariklo, spotkał któregoś dnia dwa parzące się węże. Zabił je i w tej samej chwili stał się kobietą. Gdy po siedmiu latach spotkał znowu w...

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa stanowią dla chrześcijan najważniejszy etap jego działalności i podstawę wiary. W świetle prawa rzymskiego Mesjasz umierał jako wichrzyciel, w sposób przewidziany dla największych zbrodniarzy.

Władca Troi

Władca Troi

Priam, król Troi był ojcem 50 synów i 50 córek(m. in. dzielnego Hektora, Kasandry, Parysa). Uznawano go za wzór wszystkich cnót, mądrości i miłości ojcowskiej. Cieszył się wielkim szacunkiem bogów,...

Nabatejczycy

Nabatejczycy

Na północnym skraju Al-Hidżazu, na południe od Morza Martwego przez kilka wieków istniało królestwo założone przez Nabatejczyków (arab. Al-Anbat , gr. Napateu) ze stolicą w Petrze. Do dziś toczą się...

Delfickie przepowiednie

Delfickie przepowiednie

Plutarch, grecki filozof i biograf, pochodzący z pobliskiej Cheronei, pełnił przez pewien czas funkcję kapłana Apolla. To on zostawił opis mówiący, że Pytia czerpała swoje natchnienie z pneuma (gazu) o...

Losowy cytat

Prev Next

F. Tokarz

F. Tokarz

 W kanonach buddyjskich (...) spotykamy naukę o tak zwanej niesubstancjalności wszystkiego. Nie ma substancji w rzeczach fizycznych, nie ma także jakiegoś stałego „ja”, są tylko potoki przesuwających się, zmiennych elementów,...

Budda do Anandy

Budda do Anandy

„Anando, gdyby żadnej kobiety nie przyjęto do zakonu (sanghy), Dobre Prawo trwałoby 1000 lat, ale teraz czystość i świętość długo się nie utrzymają i prawo przetrwa 500 lat”

Ksenofanes z Kolofonu

Ksenofanes z Kolofonu

Nie było ani nie będzie człowieka który by wiedział coś pewnego o bogach i o wszystkim, o czym mówię. Jeśliby nawet komuś udało się przypadkiem powiedzieć na ten temat coś...

S. Radakrishnan w „Filozofia indyjska”

S. Radakrishnan w „Filozofia indyjska”

Ludziom o łagodnym usposobieniu i refleksyjnym nastawieniu Indów nie wydawało się, iżby nagroda i kara mogły trwać wiecznie. Według ich pojęć uzyskanie przy pomocy pokuty odpuszczenia i oczyszczenia z kary...

Charles F. Banning

Charles F. Banning

Zbyt wielu z nas ma chrześcijański słownik, zamiast chrześcijańskiego doświadczenia.

Peter Ustinov

Peter Ustinov

Miłość jest aktem nieskończonego przebaczania, szukaniem ku niej sposobności, które staje się nawykiem.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Ani ogień, ani wiatr, narodziny, ani śmierci nie mogą wymazać naszych dobrych uczynków.

Robert H. Schuller

Robert H. Schuller

Każdy głupi może liczyć ziarna w jabłku. Tylko Bóg może liczyć wszystkie jabłka w jednym nasionku.

Becky Laird

Becky Laird

Żyjąc w pełni, uznając, że wszystko co robimy istnieje dzięki Jego mocy, oddajemy cześć Bogu, On z kolei nam błogosławi.

Jan Fischer

Jan Fischer

Dobry człowiek nie jest doskonały, dobry człowiek to człowiek uczciwy, wierny, i taki który bez wahania reaguje na głos Boga w swoim życiu.

Kategoria: Religie antycznej Grecji
Opublikowano

Pitagoreizm przyczynił się jeszcze bardziej niż orficyzm do oczyszczenia religii dionizyjskiej i ostatecznego zwycięstwa kultu Apollina w zmaganiach z kultem trackiego Dionizosa. Samego Pitagorasa można uważać za reformatora orficyzmu. Według niego dusza zstąpiła do ciała, z którego chce się uwolnić, ale nigdy jej się to nie uda mimo kolejnych wcieleń, bo kołowrót istnienia jest zamknięty i człowiek po przeszło 200 latach przyjdzie na świat w swej pierwotnej postaci. Ta pesymistyczna wizja losów człowieka jest jednocześnie źródłem pewnego optymizmu: i tak nigdy nie wyrwiemy się z koła istnienia i nie spotka nas w końcu oczekiwana nagroda czy kara, ale właśnie dlatego sami sobie mamy wypłacić nagrodę (czy karę) już w tym życiu. Nagrodą będzie czyste sumienie, radość z samodoskonalenia się, zadowolenie, jakie daje zbliżanie się do prawdy poprzez prowadzenie badań naukowych, zwłaszcza w dziedzinie matematyki i astronomii. Sam Pitagoras łączył w sobie skłonność do kontemplacji (założyciel stowarzyszenia o charakterze religijnym) i zamiłowanie do ścisłego myślenia (typ ówczesnego naukowca), a pitagorejczycy obok praktyk o charakterze czysto religijnym propagowali jako równie, a nawet jako bardziej skuteczny środek przeciw kolejnym wcieleniom prawe i szlachetne życie ujęte w szereg norm tzw. pitagorejskiego trybu życia. Szczególny nacisk kładziono na kształcenie zdolności umysłowych, zwłaszcza pamięci. Codzienne analizowanie własnego postępowania (czego dokonałem dziś, co zamierzam uczynić jutro?) było jednocześnie doskonałym ćwiczeniem pamięci. Głównym celem tych obrachunkowych zabiegów w ćwiczeniu, pamięci było oczywiście doskonalenie etyczne jednostki związane nierozłącznie z doskonaleniem zdolności umysłowych, z nabywaniem wiedzy, z twórczym kształtowaniem otaczającej nas rzeczywistości. Pitagoras był pierwszym myślicielem, który zwrócił uwagę na kulturalną twórczość ludzką. Dla orfików dusze przebywające w ciałach jak w więzieniu cierpią, a cierpienie to albo w ogóle nie ma sensu, albo jest karą za jakieś przewinienie w sensie religijnym. Według Pitagorasa od dusz zamkniętych w ciałach pochodzą etyczne i intelektualne aspiracje człowieka. Dusze bytują w ciałach po to, by uszlachetnić człowieka, a poprzez niego nadać inną, wyższą wartość temu wszystkiemu, co go otacza. Kulturalna twórczość i samodoskonalenie się stają się celem życia człowieka. Wszechstronność zainteresowań pitagorejczyków (a chyba i samego Pitagorasa) kazała im zajmować się najróżniejszymi zagadnieniami związanymi z człowiekiem żyjącym w społeczeństwie. Zajmowali się i medycyną (zwłaszcza dietetyką i eugeniką), i etyką społeczną, samodoskonaleniem się człowieka i jego miejscem w społeczności ludzkiej.

 

Po raz pierwszy - jak wiemy - w literaturze greckiej upomniał się o prawa skrzywdzonej jednostki Hezjod. W epoce burzliwych walk i przewrotów społecznych, ekonomicznych i politycznych VII i VI wieku p.n.e., epoce rządów arystokracji i tyranów, często odzywały się głosy jednostek świadomych swego bytu i domagających się praw dla siebie. Poeci tego okresu posługują się językiem Homera, ale podejmują inne tematy, bliższe współczesności, dają odbicie warunków ówczesnego życia i wyrażają przeżycia ówczesnego człowieka. Liryka grecka we wszystkich swych odmianach (przynależność do poszczególnych odmian zależy od formy utworu) zawiera też sporo materiału dla historii religii greckiej.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaGrecjaReligie GrecjiPitagoreizm
| + -