Losowa postać

Prev Next

Hefajstos

  Upokarzany, kulawy i brzydki bóg ognia uczynił swoją domeną rzemiosło. Miał doskonały warsztat kowalski w czeluściach Etny. Tam w trudnej robocie kowalskiej pomagali mu jednoocy cyklopi.   Syn Zeusa i Hery miał...

Artemida

  Bliźniaczą siostrę Apolla uznawano za bóstwo ważne i prastare, któremu oddawano cześć w Grecji od najdawniejszych czasów. Początkowo była panią dzikiej przyrody wegetacji roślinnej, porodów i położnic, by z czasem...

Hera

  Mity stawiały Herę w nie najlepszym świetle. Bogini nie uchroniła się przed typowo ludzkimi cechami, jak zawiść, zazdrość i kłótliwość. Najczęściej krew burzył w niej jednak mąż - pan Olimpu,...

Cerber

  Cerbera przedstawiano zwykle jako psa o trzech głowach węży (według Hezjoda miał głów 50), który pilnując wejścia do groty nad brzegiem Styksu, wpuszczał dusze zmarłych do podziemi, ale nie pozwalał...

Nimfy

  Choć były córkami gromowładnego Zeusa, potężnych tytanów i innych pradawnych sił, uznawano je zaledwie za bóstwa niższego i rzędu. Te piękne istoty były symbolem nieujarzmionych sił przyrody. Czasem opiekowały się wybranymi...

Nike

  Skrzydlata bogini, towarzyszka Ateny, uosabiała zwycięstwo. Sama decydowała, po czyjej stronie stanąć w boju. Każda istota ziemska i niebiańska marzyła o przychylności córki tytana Pallasa i bogini rzeki zaświatów, Styks. Nike...

Nanasze

Opiekunka rybołówstwa morskiego. Głównym miejscem jej kultu było Siraran, położone w mieście-państwie Lagasz. Nanasze uważano za córkę Enkiego. W szczególności była związana z wróżbiarstwem i wyjaśnianiem snów, a także odpowiedzialna...

Ninhursag

Jedna z bogiń matek, znana jako matka bogów i matka-ziemia. Symbolizowała źródło wszelkiego życia oraz płodność ziemi. czczona była w świątyni E-mah w mieście Adab.

Nunusk

Wraz z Gibi, bogowie pochodzenia sumeryjskiego, uosabiali ogień. Obaj uchodzili dalej za wrogów ciemności i jej mocy, szczególnie demonów.

Nergal

Czwartą wielką częścią wszechświata jest podziemie, Arallu. Eufemistycznie nazywano je wprost „ziemią” albo „wielką ziemią”, „ziemią bez powrotu”. Było ono miejscem pobytu zmarłych i podlegało władzy bogini Ereszkigal („parni wielkiej...

Ciekawostki

Prev Next

Arabski etos rycerski

Arabski etos rycerski

W okresie przedmuzułmańskim życiem beduinów na Półwyspie Arabskim kierował etos rycerski, nazywany ird lub muruwwa. Byfy to wszelkiego rodzaju nakazy tradycji dotyczące tego, co można by nazwać moralnością postępowania. Etos...

Doborowe towarzystwo

Doborowe towarzystwo

Dionizos przemierzał świat wraz ze swoim niezwykłym orszakiem. Znaleźli się w nim satyrowie - postaci na poły zwierzęce, z końskimi lub oślimi uszami i ogonem, a także pokrewni im sylenowie...

Ewangelia Łukasza

Ewangelia Łukasza

Ewangelistę Łukasza symbolizuje wól - zwierzę ofiarne Starego Testamentu. Jako ofiara Nowego Testamentu został złożony w ofierze Chrystus, ukazany przez ewangelistę jako Zbawiciel.

Nabatejczycy

Nabatejczycy

Na północnym skraju Al-Hidżazu, na południe od Morza Martwego przez kilka wieków istniało królestwo założone przez Nabatejczyków (arab. Al-Anbat , gr. Napateu) ze stolicą w Petrze. Do dziś toczą się...

Zburzenie Świątyni Jerozolimskiej

Zburzenie Świątyni Jerozolimskiej

Świątynia w Jerozolimie stanowiła symbol jedności i niepodległości Żydów. Dlatego jej zburzenie było wielką narodową tragedią. Po 70 r. n.e. nigdy nie została już odbudowana. Obecnie przed hotelem Holy Land...

Ewangelia Mateusza

Ewangelia Mateusza

Wczesnochrześcijańska tradycja uczyniła człowieka symbolem Mateusza Ewangelisty, gdyż rozpoczyna on swą Ewangelię od obszernego opisu narodzin Jezusa i jego dokładnej genealogii.

Majowie

Majowie

Majowie to obecnie ludność tubylcza, przede wszystkim wiejska, zamieszkująca południową część Meksyku (zwłaszcza Jukatan) oraz Gwatemalę, Belize; Honduras i Salwador. Stanowią największe skupisko ludności indiańskiej na północ od Peru; ich...

Nigdy nie ufaj...

Nigdy nie ufaj...

Odyseusz słynął ze sprytu i mądrości. Chętnie też słuchano jego rad. Szczególnie dobrze wyszedł na nich Agamemnon, który toczył długą wojnę z Trojanami. To właśnie Odyseusz był pomysłodawcą najsłynniejszego fortelu...

Złote runo

Złote runo

Czym było złote runo, które Jazon miał zdobyć i przywieźć do Jolkos? Otóż baran o złotej sierści był darem Hermesa dla bogini mgły i chmur Nefele, żony Atamasa, władcy miasta...

Na pomoc Zeusowi

Na pomoc Zeusowi

Styks, chcąc pomóc Zeusowi w pokonaniu Kronosa, poprosiła swoje dzieci o wsparcie. Nike wraz z rodzeństwem, Kratosem (Władzą), Bią (Przemocą) i Zelosem (Ambicją), doprowadziła do zwycięstwa Zeusa. W swojej wdzięczności...

Losowy cytat

Prev Next

Awesta (Jasna, XXX, 3)

Awesta (Jasna, XXX, 3)

Tak więc na początku były dwa duchy bliźniacze. Każdy z nich niezależnie stworzył pierwiastek zła i dobra w sferze myśli, słów i czynów. I między tymi dwoma mądry wybiera dobro,...

Mahamagalasuta

Mahamagalasuta

Okazywać pomoc rodzicom i troszczyć się czule o żonę i dzieci, mieć spokojną, unormowaną pracę, bo to naprawdę szczyt szczęścia.

Budda (Mahawagga 1, 21)

Budda (Mahawagga 1, 21)

„Zapalił to ogień pożądania, ogień nienawiści, ogień niewiedzy, zapalił to lęk przed narodzinami, starzeniem się, śmiercią, zmartwieniem, biadaniem, cierpieniem, przygnębieniem i rozpaczą (...). Mając to na uwadze uczeń biegły (w...

Cyprian z Kartaginy

Cyprian z Kartaginy

Kto nie ma Kościoła za matkę, nie może mieć Boga za ojca.

Dr H. A. Ironside

Dr H. A. Ironside

Chrystus jest substytutem dla wszystkiego, ale nic nie jest substytutem dla Chrystusa.

Samuel Taylor Coleridge

Samuel Taylor Coleridge

Chrześcijaństwo nie jest teorią i domysłem, ale życiem; nie filozofią życia, ale żywą obecnością.

Oscar Wilde

Oscar Wilde

Jak inaczej, niż przez złamane serce może Chrystus Pan wchodzić w nie?

Dhammapada 213

Dhammapada 213

Z kochania zawsze troska płynie i lęk się z kochania rodzi

Playdassi Thera, mnich z Cejlonu

Playdassi Thera, mnich z Cejlonu

Buddyzm to system moralnego, mentalnego i intelektualnego treningu

Nagasena (Milindapanha 2, 2, 1)

Nagasena (Milindapanha 2, 2, 1)

Płomień lampy z momentu na moment przestaje być ten sam

Kategoria: Religie antycznej Grecji
Opublikowano

Miejsca, które wiązano z bogami, zwykle były rzeczywistymi punktami na mapie, czego przykładem jest choćby Olimp. Także z królestwem podziemi wiązano faktycznie istniejące miejsca, które jak uważano - były bramami w zaświaty. Wedle jednych granica łącząca świat żywych i umarłych znajdowała się nieopodal miasta Gythion. Inni upatrywali owych bram na cyplu półwyspu Mani, na przylądku Tajnaron w Lakonii na Peloponezie; w Lebadei, w italskich Bajach i na terenie Epiru koło miasta Parga, a także w przepaści w Argos. Strącano w nią zwierzęta ofiarne czarne barany, ulubioną daninę władcy podziemi. Ofiarowanie całych zwierząt a nie jak w wypadku innych bogów kości, tłuszczu i skóry, było wyrazem respektu wobec bóstwa, którego wszyscy się bali.

 

Na niebieskim sklepieniu zebrano wszystko, co było kiedyś drogie bogom i herosom. Można zobaczyć tu m.in. lirę, która Hermes sporządził ze skorupy żółwia, Delfina, który namówił Amfitrytę, aby została żoną Posejdona, a nawet Osły, których krzyk przeraził gigantów, gdy zwierzęta te wpadły pomiędzy szeregi walczących, niosąc na swoich grzbietach Dionizosa i satyrów. Daleko, po cichych przestworzach, żegluje okręt Argonautów Argo, który wiózł Jazona na wyprawę po złote runo.

 

Niegdyś gwiazdy były potomkami tytana Astrajosa. W czasie walki z Zeusem uległy przeraźliwej mocy jego piorunów i rozgromione, rozsypały się po firmamencie świetlistym pyłem. Liczba gwiazd wzrastała, gdyż z woli bogów umieszczano w ich gronie rozmaitych bohaterów, nimfy a nawet martwe przedmioty. Wielka Niedźwiedzica, zanim zamieniła się w gwiazdy, była piękną królewną Kallisto i mieszkała w Arkadii. Artemida bardzo ją kochała i przyjęła do swojego dziewiczego orszaku. Ale dziewczyna nadużyła zaufania bogini, potajemnie spotykając się z Zeusem (wedle innej wersji mitu oddała się Zeusowi, który przybrał postać Artemidy lub jej brata Apolla). Za karę Artemida zamieniła ją w niedźwiedzicę. Zeus nie mógł znieść żałosnego widoku swojej kochanki pokrytej grubym futrem, chodzącej na czterech łapach i dziko pomrukującej. Postanowił więc zabrać ją do nieba, gdzie do dziś błyszczy siedmioma jasnymi gwiazdami. Obok niej na sklepieniu niebieskim znajduje się konstelacja Małej Niedźwiedzicy, którą Grecy nazywali Kynosura. Jasnym blaskiem świeci w niej Gwiazda Polarna ukochana piastunka Zeusa. Gdy skończył się bieg jej życia, wdzięczny wychowanek przeniósł ją na sklepienie niebieskie. Trwa zawsze w jednym miejscu, wskazując drogę żeglarzom. Między tymi konstelacjami ulokował się stugłowy potwór Ladon, podobny do wielkiej rzeki. Niegdyś strzegł w sadzie Hesperyd złotych jabłek. Zabił go Herakles. Jedna z paszcz Ladona pozostała otwarta. Jarzy się w niej biała gwiazda. Jego męka nigdy się nie kończy, gdyż dusi go klęczący olbrzym. Obok wisi Wieniec uwity z dziewięciu gwiazd. Należał niegdyś do żony Dionizosa - Ariadny, królewny kreteńskiej. W dniu wesela małżonek zdjął jej wieniec i zawiesił go na niebie. Nieco dalej stoi Panna z kłosem w dłoni oraz dwa blisko siebie świecące obiekty - Kastor i Polideukes, bliźniacy, którzy tak się kochali, że i po śmierci chcieli być zawsze razem. Obok Kefeusza znajduje się dobrze widoczny gwiazdozbiór Kasjopei, nad którą pomyka skrzydlaty Pegaz, a Perseusz biegnie na pomoc Andromedzie. W przeciwnym kierunku kroczy wielki łowca Orion, za nim zaś biegnie jego wierny pies Syriusz

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaGrecjaReligie GrecjiNa mapach, i niebie
| + -