Losowa postać

Prev Next

Plejady

  Zebrane w gromadkę siedmiu gwiazd Plejady, córki tytana Atlasa, trzymają się razem. Ich imiona brzmiały: Elektra, Maja, Tajgete, Kelajno, Alkione, Sterope i Merope. Były żonami bogów, wszystkie urodziły sławnych synów,...

Demeter

  Przedstawiana z bukietem kłosów, była uosobieniem życia osiadłego, ładu społecznego i macierzyństwa. Jej mądre czyny i postanowienia zmieniły świat ludzi na lepszy   Demeter była córką Kronosa i Rei. Tak samo jak...

Ningiszzida

Bóg wegetacji, przedstawiany pod postacią węża. Występuje nieraz jako ojciec boga Dumuziego. był także bóstwem świata podziemnego. Władca Lagaszu, Gudea, uważał go za swoje osobiste bóstwo opiekuńcze.

Ja'uk

  Poza trzema boginiami Koran wymienia jeszcze kilku innych idoli czczonych w czasach dżahilijji. Są to: Ja'uk, Jaghus, Nasr i Wadd. Ja'u k (pol . ostrzegający) czczony pod postacią posążka konia,...

Al-Kaba

  Świątyni a Al-Kaba w Mekce ze znajdującym się tam Czarnym Kamieniem (arab. Al-Hadżar al-Aswad) była najważniejszym sanktuarium starożytnych Arabów i celem dorocznych pielgrzymek. Ptolemeusz twierdził, że była ona miejscem kultu...

Tanatos

  Tanatos młodzieńca, który pomimo swojej delikatnej urody budził wśród ludzi paniczny strach. Ten syn Nocy i bliźniaczy brat Hypnosa (boga snu) pełnił obowiązki samej śmierci, którą uosabiał, gdy na swych...

Amazonki

  To mityczne plemię żyło gdzieś na północny wschód od Hellady. Ich królestwo umiejscawiano początkowo w dzikiej Tracji, potem u wybrzeży Morza Czarnego, a wreszcie, kiedy i tamte okolice zostały zbadane,...

Cerber

  Cerbera przedstawiano zwykle jako psa o trzech głowach węży (według Hezjoda miał głów 50), który pilnując wejścia do groty nad brzegiem Styksu, wpuszczał dusze zmarłych do podziemi, ale nie pozwalał...

Ningrisu

Pan Girsu, czczony jako lokalna forma Ninruty w panteonie miasta-państwa Lagasz. Wyjątkowym znaleziskiem jest para cylindrów z tekstem hymnu, opisującego jak Gudei podczas snu objawił się Ningirsu polecając odnowę swojej...

Temida

  Temida należała do najważniejszych bóstw, które wedle wierzeń dzierżyły w swych rękach ludzkie losy. Owa prastara bogini sprawiedliwości była małżonką Zeusa jeszcze przed jego związkiem z Herą. Z miłości Zeusa...

Ciekawostki

Prev Next

Hermes

Hermes

Hermes w starożytności był przedstawiany jako chłopiec lub brodaty młody mężczyzna. Nosił grecki kapelusz z szerokim rondem (czasami znajdowały się na nim skrzydła), na nogach zaś miał uskrzydlone sandały. Wyglądem...

Nabatejczycy

Nabatejczycy

Na północnym skraju Al-Hidżazu, na południe od Morza Martwego przez kilka wieków istniało królestwo założone przez Nabatejczyków (arab. Al-Anbat , gr. Napateu) ze stolicą w Petrze. Do dziś toczą się...

Oschoforie

Oschoforie

Ostatnie w rocznym cyklu świąt powiązanych z Dionizosem były Oschoforie, które odbywały się w miesiącu Pyanepsion (październik). Zamykały one sezon prac letnich w polu i winnicach. Atenie i Dionizosowi składano...

Bazylika Betlejemska

Bazylika Betlejemska

Jest rzeczą niezwykle interesującą, ze Bazylika Betlejemska uniknęła zniszczeń w czasie najazdu perskiego w VII w. n.e. Na fasadzie znajdowało się bowiem - dziś już nieistniejące- malowidło przedstawiające pokłon Trzech...

Ewangelia Jana

Ewangelia Jana

Ewangelista Jan przez wzniosłość teologii swojej Ewangelii porównany został do szybującego w górę orła.

Budowa geologiczna Nazaretu

Budowa geologiczna Nazaretu

Budowa geologiczna Nazaretu i jego okolic charakteryzuje się istnieniem ogromnej liczby podziemnych grot, wykorzystywanych niegdyś jako magazyny czy izby, w których chroniono się przed upałami.

Spełniona przepowiednia

Spełniona przepowiednia

Odyseusz po wielu latach zginął z rąk Telegonosa, syna narodzonego ze związku z czarodziejką Kirke, który nie wiedział, ze ma do czynienia z własnym ojcem i przeszył go włócznią zakończoną...

Delfickie przepowiednie

Delfickie przepowiednie

Plutarch, grecki filozof i biograf, pochodzący z pobliskiej Cheronei, pełnił przez pewien czas funkcję kapłana Apolla. To on zostawił opis mówiący, że Pytia czerpała swoje natchnienie z pneuma (gazu) o...

Łuk Tytusa

Łuk Tytusa

Relief na Łuku Tytusa w Rzymie ukazuje żołnierzy rzymskich z łupami zrabowanymi w Świątyni Jerozolimskiej po zdobyciu miasta w 70 r. n.e.  

Ojczyzna Arabów

Ojczyzna Arabów

Najstarsze dzieje Arabów i innych ludów semickich są związane z Półwyspem Arabskim, skąd ludy te rozprzestrzeniły się na rozległe obszary Bliskiego Wschodu i Aftyki Północnej.

Losowy cytat

Prev Next

Anzelm, arcybiskup Canterbury

Anzelm, arcybiskup Canterbury

 „Credo ut intelligam”, co znaczy „wierzę, aby zrozumieć”

Mahamagalasuta

Mahamagalasuta

Okazywać pomoc rodzicom i troszczyć się czule o żonę i dzieci, mieć spokojną, unormowaną pracę, bo to naprawdę szczyt szczęścia.

Erich Fromm

Erich Fromm

 Umieć się koncentrować, znaczy umieć być samym sobą, a to jest właśnie warunkiem zdolności kochania

Oscar Wilde

Oscar Wilde

Jak inaczej, niż przez złamane serce może Chrystus Pan wchodzić w nie?

Spurgeon

Spurgeon

Mam wielką potrzebę Chrystusa, mam wielkiego Chrystusa na moje potrzeby.

C. S. Lewis

C. S. Lewis

Jeśli mamy wolę by tylko chodzić, to Bóg jest zadowolony z naszych potknięć.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Umysł jest wszystkim. O czym myślimy, tym się stajemy.

Peter Ustinov

Peter Ustinov

Miłość jest aktem nieskończonego przebaczania, szukaniem ku niej sposobności, które staje się nawykiem.

Mistrz zen Dogen

Mistrz zen Dogen

 Bez niepokoju, jako ostrogi grzęźniemy w mieliznach życia, wciąż zamknięci w lochu naszych przymusowych popędów i podświadomych lęków

Dhammapada 213

Dhammapada 213

Z kochania zawsze troska płynie i lęk się z kochania rodzi

Kategoria: Religie antycznej Grecji
Opublikowano

Brat i siostra Helios i Selene - wciąż i wciąż na swych rydwanach przemierzali nieboskłon, przynosząc promienie słoneczne lub mroki. Między nimi stała piękna Eos, która rozpraszała ciemności, zsyłając ludziom pierwszy promień Słońca, jutrzenkę.

 

Helios uosobienie Słońca rano wyjeżdżał znad brzegów oceanu na nieboskłon w złocistym rydwanie zaprzężonym w cztery ogniste rumaki i przez cały dzień wędrował po niobie. Pod koniec dnia docierał na zachodnie krańce świata, gdzie kąpał swoje konie w wodach oceanu. Następnie powracał z zachodu na wschód, aby nazajutrz znowu podjąć tę nigdy niekończącą się podróż. Mieszkał w cudownym pałacu, całym ze złota, pełnym drogich kamieni i ozdób z kość i słoniowej. Srebrne podwoje, na których wyrzeźbiono rozmaite historie, otwierały się ku wielkiej sali, w której siedział na tronie ze złota, odziany w purpurę, w otoczeniu Dni, Miesięcy, Lat i Stuleci.

 

Któregoś razu Faeton zaczął się żalić ojcu Heliosowi, że na ziemi drwią z niego, mówiąc, że nie jest synem Słońca. Jeśli ojciec go kocha, niech powie mu prawdę i spełni jego życzenie. Helios przysiągł, że spełni każdą prośbę syna, nie pytając nawet, czego ten pragnie. Wówczas młodzieniec wyznał, że chciałby choć raz wyjechać w słonecznym rydwanie na sklepienie niebieskie. Zmartwiła Heliosa ta prośba, wiedział bowiem, że kierowanie złocistym wozom jest bardzo niebezpieczne. Chłopak nie chciał jednak ustąpić ojciec dotrzymał słowa i Faeton wyjechał na ognistym wozie pod lazurowe sklepienie. Nieśmiertelne rumaki od razu poznały, że prowadzi je niewprawna dłoń. Zboczyły więc ze swojej drogi. Raz wznosiły się tak wysoko, że eter zaczynał płonąc, to znów opadały tak nisko, że wysychały rzeki. Ziemia, której ogień palił już wnętrzności, jęknęła i podnosząc ręce do nieba, wzywała na pomoc Zeusa. Król bogów, aby uniknąć zagłady świata, zabił Faetona piorunom ciało młodzieńca spadło do rzeki Eridan. Z łez Heliad, które opłakiwały i pogrzebały Faetona, powstał bursztyn.

 

Kiedy Helios kąpał swoje rumaki w zachodnim oceanie, na firmament wyjeżdżał dwu konny, srebrny rydwan jego siostry, bogini Księżyca, pięknej Solone, była ona znana z licznych związków miłosnych, między innymi z Zeusem i Panem, jednak najbardziej znany był jej romans z pięknym pasterzem Endymionem, z którym miała liczne córki. Zakochana Solone uprosiła Zeusa, aby spełnił życzenie jej ukochanego. Endymion pragnął zapaść w wieczny sen. Solone co wieczór odwiedzała śpiącego młodzieńca, który na wieczność zachował młodość i urodę. W porze, kiedy śpiewają słowiki, schodziła na ziemię i gładząc złote włosy swojego wybranka, szeptała nad nim zaklęcia, które jednak nie mogły go zbudzić.

 

Mroki nocy jako pierwsza rozpraszała różanopalca Eos, bogini jutrzenki. Wyjeżdżała na swoim lekkim rydwanie i ukazywała się na niebie, zanim jej brat Helios wyruszył w całodzienną wędrówkę. Piękne oblicze młodej bogini jaśniało rumieńcem zorzy porannej, a wśród szarych świtów zakwitała jej szata w kolorze szafranu.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaGrecjaReligie GrecjiDzień i noc
| + -