Losowa postać

Prev Next

Posejdon

  Pan mórz, rzek i jezior to bóstwo równie potężne, jak jego gromowładny brat Zeus. Codziennie wyjeżdżał na objazd swoich włości w rydwanie zaprzężonym w morskie potwory zwane hipokampami.   Posejdon był jednym...

Nasr

  Poza trzema boginiami Koran wymienia jeszcze kilku innych idoli czczonych w czasach dżahilijji. Są to: Ja'uk, Jaghus, Nasr i Wadd. Nasr (pol. orzeł) był bóstwem jemeńskim, podobnie jak Wadd (pol....

Sin

Pierworodnym synem Enlila był Sin, bóg i uosobienie księżyca, wybitna, w istocie swojej dobra i życzliwa postać panteonu babilońskiego i asyryjskiego. Nazywano go panem i ojcem bogów i ludzi, władcą...

Folos

  Folos żył w grocie na terenie Epiru. Gdy Herakles przemierzał tę krainę, poprosił stwora, aby udzielił mu gościny. Ten przyjął herosa serdecznie, a gdy gość nieopatrznie poprosił o otworzenie bukłaka...

Ningrisu

Pan Girsu, czczony jako lokalna forma Ninruty w panteonie miasta-państwa Lagasz. Wyjątkowym znaleziskiem jest para cylindrów z tekstem hymnu, opisującego jak Gudei podczas snu objawił się Ningirsu polecając odnowę swojej...

Temida

  Temida należała do najważniejszych bóstw, które wedle wierzeń dzierżyły w swych rękach ludzkie losy. Owa prastara bogini sprawiedliwości była małżonką Zeusa jeszcze przed jego związkiem z Herą. Z miłości Zeusa...

Cerber

  Cerbera przedstawiano zwykle jako psa o trzech głowach węży (według Hezjoda miał głów 50), który pilnując wejścia do groty nad brzegiem Styksu, wpuszczał dusze zmarłych do podziemi, ale nie pozwalał...

Zeus

  Bez jego woli na ziemi nic się nie działo. Z jego rozkazu świeciły gwiazdy i Księżyc, panowali i upadali najwięksi królowie, rozpętywały się wojny i nastawał czas pokoju.   Dzieciństwo Zeusa nie...

Adad

Czczony pod wieloma różnymi imionami (Adad, Iszkur, Mer i in.) bóg zjawisk atmosferycznych Babilonii sumeryjskiej. Jako Adad pojawił się (z Syrii?) w drugiej połowie III tysiąclecia i stał się głównym...

Damgalnuna

Pierwotnie być może jedna z bogiń matek, bogini ziemi. Już w okresie wczesnodynastycznym składano jej ofiary z ryb. Była żoną Enkiego.

Ciekawostki

Prev Next

Wielkie Dionizje

Wielkie Dionizje

Wielkie Dionizje ku czci boga urodzaju do urzędowego kalendarza Aten wprowadził Pizystrat.

Olimpia

Olimpia

Olimpia była prawdziwie nowoczesnym centrum sportu Zawodnicy mieli do dyspozycji wiele budowli stworzonych dla ich wygody. Wiadomo, że działała tam szkoła zapasów, boiska sportowe, gimnazjon, łaźnia, a także położony w...

Ojczyzna Arabów

Ojczyzna Arabów

Najstarsze dzieje Arabów i innych ludów semickich są związane z Półwyspem Arabskim, skąd ludy te rozprzestrzeniły się na rozległe obszary Bliskiego Wschodu i Aftyki Północnej.

Na pomoc Zeusowi

Na pomoc Zeusowi

Styks, chcąc pomóc Zeusowi w pokonaniu Kronosa, poprosiła swoje dzieci o wsparcie. Nike wraz z rodzeństwem, Kratosem (Władzą), Bią (Przemocą) i Zelosem (Ambicją), doprowadziła do zwycięstwa Zeusa. W swojej wdzięczności...

360 bogów

360 bogów

Arabowie czcili wiele bóstw - tradycja wspomina o360 posążkach idoli znajdujących się w mekkańskiej świątyni Al-Kaba.

Zburzenie Świątyni Jerozolimskiej

Zburzenie Świątyni Jerozolimskiej

Świątynia w Jerozolimie stanowiła symbol jedności i niepodległości Żydów. Dlatego jej zburzenie było wielką narodową tragedią. Po 70 r. n.e. nigdy nie została już odbudowana. Obecnie przed hotelem Holy Land...

Zmierzch bohaterów

Zmierzch bohaterów

Tezeusz – jeden z największych bohaterów antycznej Grecji – skończył marnie. Został zrzucony ze skał na wyspie Skyros.

Wszyscy równi

Wszyscy równi

W misteriach eleuzyńskich mogli brać udział wszyscy posługujący się językiem greckim Nie wykluczano z nich kobiet, cudzoziemców i niewolników Obrzędy były dla każdego, bowiem każdy mieszkaniec Hellady był równy wobec...

Betlejem

Betlejem

Betlejem to niewielkie miasto judzkie położone niedaleko Jerozolimy. Nad miejscem narodzenia Jezusa cesarz Konstantyn w IV w. n.e. wzniósł wspaniałą bazylikę.

Wieniec Ariadny

Wieniec Ariadny

Zdjęty z szyi Ariadny i zawieszony na niebie przez Dionizosa wianek Amfitryty lśnił na niebie pełnym blaskiem, rozjaśniając drogę żeglarzom. Powstałą w ten sposób konstelację gwiazd nazwano Diademem Ariadny. Gwiazdozbiór...

Losowy cytat

Prev Next

„Agamemnon” Ajschylosa

„Agamemnon” Ajschylosa

Jak chłoszcze Zeus, mogę dać świadectwo. Zeusowy sąd widny Jak na dłoni Zamierzył i wypełnił...

D. L. Moody

D. L. Moody

Równie dobrze można próbować słuchać bez uszu, albo oddychać bez płuc, jak starać się żyć życiem chrześcijańskim bez ducha Boga w swoim sercu.

Erich Fromm

Erich Fromm

 Umieć się koncentrować, znaczy umieć być samym sobą, a to jest właśnie warunkiem zdolności kochania

1 P. 2, 13

1 P. 2, 13

Bądźcie poddani każdej ludzkiej władzy ze względu na Pana.

Richard J. Foster

Richard J. Foster

Serce Boga jest najbardziej wrażliwe i najczulsze ze wszystkich. Żaden akt nie pozostanie niezauważony, bez względu na to jak jest niewielki.

Jan Fischer

Jan Fischer

Dobry człowiek nie jest doskonały, dobry człowiek to człowiek uczciwy, wierny, i taki który bez wahania reaguje na głos Boga w swoim życiu.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Ananda poprosił go o wyjaśnienie kilku spraw i zapytał Budde: - „Jak mamy, panie zachowywać się wobec kobiet? - Unikać ich widoku. - Ale jeśli już je ujrzymy? - Nie...

Laurence J. Peter

Laurence J. Peter

Chodzenie do kościoła nie czyni cię chrześcijaninem tak samo jak chodzenie do garażu nie czyni cię samochodem.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Umysł jest wszystkim. O czym myślimy, tym się stajemy.

S. Radakrishnan w „Filozofia indyjska”

S. Radakrishnan w „Filozofia indyjska”

Ludziom o łagodnym usposobieniu i refleksyjnym nastawieniu Indów nie wydawało się, iżby nagroda i kara mogły trwać wiecznie. Według ich pojęć uzyskanie przy pomocy pokuty odpuszczenia i oczyszczenia z kary...

Kategoria: Religie antycznej Grecji
Opublikowano

Brat i siostra Helios i Selene - wciąż i wciąż na swych rydwanach przemierzali nieboskłon, przynosząc promienie słoneczne lub mroki. Między nimi stała piękna Eos, która rozpraszała ciemności, zsyłając ludziom pierwszy promień Słońca, jutrzenkę.

 

Helios uosobienie Słońca rano wyjeżdżał znad brzegów oceanu na nieboskłon w złocistym rydwanie zaprzężonym w cztery ogniste rumaki i przez cały dzień wędrował po niobie. Pod koniec dnia docierał na zachodnie krańce świata, gdzie kąpał swoje konie w wodach oceanu. Następnie powracał z zachodu na wschód, aby nazajutrz znowu podjąć tę nigdy niekończącą się podróż. Mieszkał w cudownym pałacu, całym ze złota, pełnym drogich kamieni i ozdób z kość i słoniowej. Srebrne podwoje, na których wyrzeźbiono rozmaite historie, otwierały się ku wielkiej sali, w której siedział na tronie ze złota, odziany w purpurę, w otoczeniu Dni, Miesięcy, Lat i Stuleci.

 

Któregoś razu Faeton zaczął się żalić ojcu Heliosowi, że na ziemi drwią z niego, mówiąc, że nie jest synem Słońca. Jeśli ojciec go kocha, niech powie mu prawdę i spełni jego życzenie. Helios przysiągł, że spełni każdą prośbę syna, nie pytając nawet, czego ten pragnie. Wówczas młodzieniec wyznał, że chciałby choć raz wyjechać w słonecznym rydwanie na sklepienie niebieskie. Zmartwiła Heliosa ta prośba, wiedział bowiem, że kierowanie złocistym wozom jest bardzo niebezpieczne. Chłopak nie chciał jednak ustąpić ojciec dotrzymał słowa i Faeton wyjechał na ognistym wozie pod lazurowe sklepienie. Nieśmiertelne rumaki od razu poznały, że prowadzi je niewprawna dłoń. Zboczyły więc ze swojej drogi. Raz wznosiły się tak wysoko, że eter zaczynał płonąc, to znów opadały tak nisko, że wysychały rzeki. Ziemia, której ogień palił już wnętrzności, jęknęła i podnosząc ręce do nieba, wzywała na pomoc Zeusa. Król bogów, aby uniknąć zagłady świata, zabił Faetona piorunom ciało młodzieńca spadło do rzeki Eridan. Z łez Heliad, które opłakiwały i pogrzebały Faetona, powstał bursztyn.

 

Kiedy Helios kąpał swoje rumaki w zachodnim oceanie, na firmament wyjeżdżał dwu konny, srebrny rydwan jego siostry, bogini Księżyca, pięknej Solone, była ona znana z licznych związków miłosnych, między innymi z Zeusem i Panem, jednak najbardziej znany był jej romans z pięknym pasterzem Endymionem, z którym miała liczne córki. Zakochana Solone uprosiła Zeusa, aby spełnił życzenie jej ukochanego. Endymion pragnął zapaść w wieczny sen. Solone co wieczór odwiedzała śpiącego młodzieńca, który na wieczność zachował młodość i urodę. W porze, kiedy śpiewają słowiki, schodziła na ziemię i gładząc złote włosy swojego wybranka, szeptała nad nim zaklęcia, które jednak nie mogły go zbudzić.

 

Mroki nocy jako pierwsza rozpraszała różanopalca Eos, bogini jutrzenki. Wyjeżdżała na swoim lekkim rydwanie i ukazywała się na niebie, zanim jej brat Helios wyruszył w całodzienną wędrówkę. Piękne oblicze młodej bogini jaśniało rumieńcem zorzy porannej, a wśród szarych świtów zakwitała jej szata w kolorze szafranu.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaGrecjaReligie GrecjiDzień i noc
| + -