Losowa postać

Prev Next

An

An(um). W wyliczeniach bóstw pierwsze miejsce zajmuje przeważnie Anu. Jego imię oznaczało pierwotnie „gwiazda, niebo”, potem „bóg nieba”, „bóg” w ogóle. Był to „wielki i wyniosły król bogów, król nieba,...

Sfinks

  Grecki Sfinks był rodzaju żeńskiego. Miał podobnie jak Sfinks egipski ciało lwa, głowę ludzką, skrzydła orła i jaszczurczy ogon. Jego pochodzenie nie jest jasne- zdaniem Hezjoda rodzicami Sfinksa byli Chimera...

Manat

  Obok Hubala ważną rolę odgrywały boginie uważane za córki lub żony Hubala, wymieniane w Koranie jako Al-Lat, Manat i AI-Uzza, Al-Lat. Manat była opiekunką losu i przeznaczenia, panią podziemnego świata,...

Zeus

  Bez jego woli na ziemi nic się nie działo. Z jego rozkazu świeciły gwiazdy i Księżyc, panowali i upadali najwięksi królowie, rozpętywały się wojny i nastawał czas pokoju.   Dzieciństwo Zeusa nie...

Chimera

  Chimera, podobnie jak Sfinks, Cerber i wiele innych potworów, była owocem związku Echidny i Tyfona. Obdarzona głową lwa oraz ogonem smoka, wychowywała się u Amisodaresa, króla Karii. Według Homera był...

Chejron

  Chejron urodził się ze związku tytana Kronosa i nimfy Filyry. Apollo i Artemida przekazali mu cenną wiedzę, ucząc go sztuki leczenia oraz myślistwa. Centaur udzielał porad w grocie u stóp...

Al-Uzza

  Obok Hubala ważną rolę odgrywały boginie uważane za córki lub żony Hubala, wymieniane w Koranie jako Al-Lat, Manat i AI-Uzza, Al-Lat. Al-Uzza, czyli Wszechmocna, opiekunka planety Wenus, znana także w...

Nimfy

  Choć były córkami gromowładnego Zeusa, potężnych tytanów i innych pradawnych sił, uznawano je zaledwie za bóstwa niższego i rzędu. Te piękne istoty były symbolem nieujarzmionych sił przyrody. Czasem opiekowały się wybranymi...

Cerber

  Cerbera przedstawiano zwykle jako psa o trzech głowach węży (według Hezjoda miał głów 50), który pilnując wejścia do groty nad brzegiem Styksu, wpuszczał dusze zmarłych do podziemi, ale nie pozwalał...

Hestia

  Opiekunka ogniska domowego, Hestia, znana była z tego, że unikała konfliktów i poświęciła się czynieniu na świecie dobra. Nie opuszczała Olimpu, dlatego nie została główną bohaterką mitów.   Hestia była najstarszym z...

Ciekawostki

Prev Next

Delfickie przepowiednie

Delfickie przepowiednie

Plutarch, grecki filozof i biograf, pochodzący z pobliskiej Cheronei, pełnił przez pewien czas funkcję kapłana Apolla. To on zostawił opis mówiący, że Pytia czerpała swoje natchnienie z pneuma (gazu) o...

Zdradzona kobieta...

Zdradzona kobieta...

Jazon porzucił Medeę dla Glauke, ta owładnięta szałem zabiła rywalkę i własne dzieci.

Przemiana Tejrezjasza

Przemiana Tejrezjasza

Słynny wieszcz Tejrezjasz, syn nimfy Chariklo, spotkał któregoś dnia dwa parzące się węże. Zabił je i w tej samej chwili stał się kobietą. Gdy po siedmiu latach spotkał znowu w...

Ojczyzna Arabów

Ojczyzna Arabów

Najstarsze dzieje Arabów i innych ludów semickich są związane z Półwyspem Arabskim, skąd ludy te rozprzestrzeniły się na rozległe obszary Bliskiego Wschodu i Aftyki Północnej.

Tu narodził sie Jezus

Tu narodził sie Jezus

W miejscu narodzenia Jezusa umieszczono w XVIII w. srebrną gwiazdę z łacińskim napisem: Tu narodził się z Dziewicy Marii Jezus Chrystus. Stanowi ona jedno z miejsc najczęściej odwiedzanych przez pielgrzymów.

Ewangelia Marka

Ewangelia Marka

Symbolem Ewangelisty Marka jest władca pustyni - lew, gdyż swą Ewangelię autor ten rozpoczyna od opisu pobytu Jana Chrzciciela na pustyni.

Błądząca i ślepa

Błądząca i ślepa

W średniowieczu bardzo popularne było symboliczne przedstawianie Kościoła i Synagogi w personifikacji. Synagogę, jako postać błądzącą i ślepą na ewangeliczną naukę Jezusa, ukazywano z zawiązanymi oczami.

Miłość Achillesa

Miłość Achillesa

Pentezilea była podobno równie piękna, jak bezwzględna. Przybyła do Troi, by wspomóc króla Priama w walce z Grekami i szybko stała się postrachem oddziałów oblegających miasto. Wreszcie stanęła do pojedynku...

Oschoforie

Oschoforie

Ostatnie w rocznym cyklu świąt powiązanych z Dionizosem były Oschoforie, które odbywały się w miesiącu Pyanepsion (październik). Zamykały one sezon prac letnich w polu i winnicach. Atenie i Dionizosowi składano...

Nowy Testament

Nowy Testament

  Obecnie w skład Nowego Testamentu wchodzi 27 ksiąg kanonicznych, czyli takich, które uznano ostatecznie za powstałe pod wpływem Bożego natchnienia. Proces kształtowania się kanonu ksiąg był dość długi - trwał...

Losowy cytat

Prev Next

Theodore Epp

Theodore Epp

Żyje tak, jakby Chrystus umarł wczoraj, powstał z martwych, dzisiaj, i miał wrócić jutro.

mistrz zen Dogen

mistrz zen Dogen

Poznać siebie samego oznacza o sobie zapomnieć

Cyprian z Kartaginy

Cyprian z Kartaginy

Kto nie ma Kościoła za matkę, nie może mieć Boga za ojca.

S. Radakrishnan w „Filozofia indyjska”

S. Radakrishnan w „Filozofia indyjska”

Ludziom o łagodnym usposobieniu i refleksyjnym nastawieniu Indów nie wydawało się, iżby nagroda i kara mogły trwać wiecznie. Według ich pojęć uzyskanie przy pomocy pokuty odpuszczenia i oczyszczenia z kary...

Becky Laird

Becky Laird

Żyjąc w pełni, uznając, że wszystko co robimy istnieje dzięki Jego mocy, oddajemy cześć Bogu, On z kolei nam błogosławi.

Cyprian z Kartaginy

Cyprian z Kartaginy

Poza Kościołem nie ma zbawienia.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Ludzie z opiniami, tylko kręcą się i kłopoczą wzajemnie.

Herodot

Herodot

Persowie uczą swych synów przede wszystkim trzech rzeczy: jazdy konnej, strzelania z łuku i mówienia prawdy

Sura 2, 172

Sura 2, 172

Pobożność nie polega na tym, że zwraca się swe oblicze na wschód czy na zachód. Pobożny jest ten, kto wierzy w Boga i w dzień ostateczny, aniołów, Pismo i proroków;...

Mahamagalasuta

Mahamagalasuta

Okazywać pomoc rodzicom i troszczyć się czule o żonę i dzieci, mieć spokojną, unormowaną pracę, bo to naprawdę szczyt szczęścia.

Kategoria: Religie antycznej Grecji
Opublikowano

Kiedy Zeus wygrał wojnę z pradawnymi siłami, osiadł na najwyższym szczycie Grecji. Stamtąd mógł mieć baczenie na cały świat boski i ludzki, w spokoju oddając się naradom, ucztom i romansom.

 

Siedziba najważniejszych bogów była pilnie strzeżona przed nieproszonymi gośćmi. Wrót strzegły trzy Hory - boginie pór roku, córki Zeusa i Temidy dziewczęta z kwiatami lub zielonymi gałązkami w rękach. Dzięki nim nikt nie zakłócał sielanki boskiej arystokracji. Na olimpijskich szczytach panowała wieczna wiosna. Nie było śniegów, burz i zawiej. Słoneczne promienie delikatnie pieściły górskie stoki, lekki wietrzyk plątał się po komnatach boskich pałaców ze złota i drogocennych kamieni, raz po raz tęcza ozdabiała horyzont.

Życie płynęło bogom bez troski i tragedii. Kłótnie i nieporozumienia zdarzały się co prawda często, ale szybko starał się je rozwiązywać gromowładny Zeus. Spokoju boskich istot nie mącił strach przed śmiercią i niepewność jutra. Od chorób, starości i śmierci chroniła ich bowiem ambrozja pokarm o niezwykle słodkim zapachu (u Salony jest napojem). Nic dziwnego, że był on obiektem pożądania zwykłych śmiertelników, wśród których tylko nielicznym dane było skosztować cudownego pożywienia. Do boskiego stołu zapraszano ziemskiego gościa Tantala, króla Lidii, syna Zeusa i Pluto. Niestety, nie potrafił on uszanować gościnności bogów ani zaufania, jakim go obdarzyli. Nie tylko rozpowiadał tajemnice Zeusa, ale też kłamał i był pełen pychy. Miarka się przebrała, kiedy postanowił wypróbować wszechwiedzę bogów. Podał im potrawkę, z... własnego syna Pelopsa. Bogowie jednak w mig się zorientowali, że Tantal chciał ich oszukać. Jodynie Demeter, pogrążona w rozpaczy po stracie córki, zjadła kawałeczek łopatki nieszczęsnego chłopca. Bogowie postanowili zwrócić Pelopsowi życie - złożyli szczątki chłopca i ożywili je. Fragment zjedzony przez Demeter zastąpili kością słoniową. A Tantal? Za karę zesłano go do podziemnej krainy, stał tam w mrocznym jeziorze po szyje w wodzie. Gdy tylko chciał zaczerpnąć łyk, woda ustępowała przed nim W zasięgu ręki miał też drzewo obwieszone smakowitymi owocami. Kiedy jednak próbował któryś zerwać, zrywał się wiatr, odsuwając od niego obsypane owocami gałęzie. I tak wiecznie głodny i spragniony cierpiał męki za to, że chciał przechytrzyć bogów.

 

Bogowie olimpijscy z wielką ochotą oddawali się zabawom i ucztom. W cudnych spotkaniach usługiwali im bogini młodości Hebe i młodzieniec Ganimedes, porwany na Olimp przez Zeusa zauroczonego jego pięknem. Ów trojański książę był podczaszym w czasie uczt olimpijskich. Za swoją wierną służbę na Olimpie otrzymał od nich nieśmiertelność został przeniesiony na niebo jako konstelacja Wodnika.

Urocza para nalewała bogom do kielichów aromatyczny napój zwany nektarem.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaGrecjaReligie GrecjiOlimp
| + -