Losowa postać

Prev Next

Centaury

  Centaury były inspiracją greckich pisarzy: występowały w wielu mitach, zwłaszcza Tezeuszu. Te porywcze, żyjące dziko w lasach Tesalii potwory, w górnej części ciała mające postać ludzką, a od pasa końską,...

Demeter

  Przedstawiana z bukietem kłosów, była uosobieniem życia osiadłego, ładu społecznego i macierzyństwa. Jej mądre czyny i postanowienia zmieniły świat ludzi na lepszy   Demeter była córką Kronosa i Rei. Tak samo jak...

Hera

  Mity stawiały Herę w nie najlepszym świetle. Bogini nie uchroniła się przed typowo ludzkimi cechami, jak zawiść, zazdrość i kłótliwość. Najczęściej krew burzył w niej jednak mąż - pan Olimpu,...

Tanatos

  Tanatos młodzieńca, który pomimo swojej delikatnej urody budził wśród ludzi paniczny strach. Ten syn Nocy i bliźniaczy brat Hypnosa (boga snu) pełnił obowiązki samej śmierci, którą uosabiał, gdy na swych...

Satyrowie

  Satyrowie mieli postać ludzką, choć biegali na koźlich nogach pokrytych sierścią. Nie grzeszyli urodą - strzygli końskimi uszami, a ich twarze szpecił szeroki nos, czasem rogi i zmierzwione włosy. Braki w...

Ningrisu

Pan Girsu, czczony jako lokalna forma Ninruty w panteonie miasta-państwa Lagasz. Wyjątkowym znaleziskiem jest para cylindrów z tekstem hymnu, opisującego jak Gudei podczas snu objawił się Ningirsu polecając odnowę swojej...

Iszkur

Sumeryjski bóg burzy, wiatru i deszczu. Bywał też określany bogiem powodzi. Początki jego kultu sięgają prawdopodobnie okresu wczesnodynastycznego.

Utu

Bóg słońca, akadyjski Szamasz. nył personifikacją powracającego światła słonecznego, którego ciepło powoduje wegetacje roślin. Utu to syn Nanny i bogini Ningal, brat Inany, bóg prawdy, sprawiedliwości, prawa oraz wróżbiarstwa. Głównym...

Eros

  Niewinnie wyglądający bóg miał moc, której mógł mu pozazdrościć sam gromowładny Zeus. Zsyłał męki miłosne, przed którymi nikt, nawet olimpijscy bogowie, nie mogli się schronić. Namiętny romans urodziwej bogini Afrodyty i...

Ninlil

Żona boga Enlila, nazywana matką miłosierną, była bóstwem łaskawym i dobroczynnym. W zachowanym poemacie opowiedziana jest jej historia gwałtu na młodej Ninlil, za który Enlil został wygnany z siedziby bogów.

Ciekawostki

Prev Next

Artysta i zabójca

Artysta i zabójca

  Dedal słynął w całej Helladzie z wykonywania niezwykłych posągów. Artysta pierwszy zaczął rzeźbić postacie ludzkie z otwartymi oczami i wyciągniętymi rękami. Tak bardzo przypominały żywych ludzi, że kapłani przywiązywali je...

Bazylika Betlejemska

Bazylika Betlejemska

Jest rzeczą niezwykle interesującą, ze Bazylika Betlejemska uniknęła zniszczeń w czasie najazdu perskiego w VII w. n.e. Na fasadzie znajdowało się bowiem - dziś już nieistniejące- malowidło przedstawiające pokłon Trzech...

Nowy Testament

Nowy Testament

  Obecnie w skład Nowego Testamentu wchodzi 27 ksiąg kanonicznych, czyli takich, które uznano ostatecznie za powstałe pod wpływem Bożego natchnienia. Proces kształtowania się kanonu ksiąg był dość długi - trwał...

Historyczność Jezusa

Historyczność Jezusa

Pytanie o historyczność Jezusa jest jednym z najważniejszych od wieków. Obecnie już nikt nie wątpi w to, że Jezus żył wśród ludzi. Źródła pisane na ten temat nie są jednak...

Budowa geologiczna Nazaretu

Budowa geologiczna Nazaretu

Budowa geologiczna Nazaretu i jego okolic charakteryzuje się istnieniem ogromnej liczby podziemnych grot, wykorzystywanych niegdyś jako magazyny czy izby, w których chroniono się przed upałami.

Po nitce do kłębka

Po nitce do kłębka

Po śmierci syna Dedal ukrył się przed Minosem u króla Kokalosa. Jednak władca Krety nie dawał za wygrana, za wszelką cenę chciał odnaleźć genialnego wynalazcę W tym celu obmyślił podstęp....

Politeizm arabski

Politeizm arabski

Arabowie czcili wiele bóstw - tradycja wspomina o360posążkach idoli znajdujących się w mekkańskiej świątyni Al-Kaba.

Wizerunek Jezusa

Wizerunek Jezusa

Choć nie zachował się żaden prawdziwy wizerunek Jezusa, utrwaliło się wiele wzorców ikonograficznych prezentujących jego oblicze i postać. W tworzeniu kanonu wyobrażeń Chrystusa ikonografia wczesnochrześcijańska przejęła wiele elementów z rzymskiej...

Świątynia Jerozolimska

Świątynia Jerozolimska

Nic nie zachowało się ze Świątyni Jerozolimskiej oprócz części otaczających ją murów. Istnieje niewiele dokumentów ikonograficznych, raczej symbolicznie niż rzeczywiście przedstawiających to miejsce. Jednym z nich jest panel na ścianie...

Spełniona przepowiednia

Spełniona przepowiednia

Odyseusz po wielu latach zginął z rąk Telegonosa, syna narodzonego ze związku z czarodziejką Kirke, który nie wiedział, ze ma do czynienia z własnym ojcem i przeszył go włócznią zakończoną...

Losowy cytat

Prev Next

Samuel Adams

Samuel Adams

To co świat oczekuje od chrześcijan, to to, że nadal pozostaną chrześcijanami.

Ksenofanes

Ksenofanes

Bóg jest wieczny, jeden, z każdej strony podobny, ograniczony, ma kształt kuli i odbiera wrażenia zmysłowe wszystkimi swoimi częściami.

Marcin Luter

Marcin Luter

Życie chrześcijan składa się z wiary i miłości.

Herodot

Herodot

Persowie uczą swych synów przede wszystkim trzech rzeczy: jazdy konnej, strzelania z łuku i mówienia prawdy

Robert H. Schuller

Robert H. Schuller

Każdy głupi może liczyć ziarna w jabłku. Tylko Bóg może liczyć wszystkie jabłka w jednym nasionku.

Becky Laird

Becky Laird

Żyjąc w pełni, uznając, że wszystko co robimy istnieje dzięki Jego mocy, oddajemy cześć Bogu, On z kolei nam błogosławi.

Budda (Mahawagga 1, 21)

Budda (Mahawagga 1, 21)

„Zapalił to ogień pożądania, ogień nienawiści, ogień niewiedzy, zapalił to lęk przed narodzinami, starzeniem się, śmiercią, zmartwieniem, biadaniem, cierpieniem, przygnębieniem i rozpaczą (...). Mając to na uwadze uczeń biegły (w...

Spurgeon

Spurgeon

Mam wielką potrzebę Chrystusa, mam wielkiego Chrystusa na moje potrzeby.

Cyprian z Kartaginy

Cyprian z Kartaginy

Poza Kościołem nie ma zbawienia.

Awesta (Jasna, XXX, 3)

Awesta (Jasna, XXX, 3)

Tak więc na początku były dwa duchy bliźniacze. Każdy z nich niezależnie stworzył pierwiastek zła i dobra w sferze myśli, słów i czynów. I między tymi dwoma mądry wybiera dobro,...

Kategoria: Religie antycznej Grecji
Opublikowano

Kiedy Zeus wygrał wojnę z pradawnymi siłami, osiadł na najwyższym szczycie Grecji. Stamtąd mógł mieć baczenie na cały świat boski i ludzki, w spokoju oddając się naradom, ucztom i romansom.

 

Siedziba najważniejszych bogów była pilnie strzeżona przed nieproszonymi gośćmi. Wrót strzegły trzy Hory - boginie pór roku, córki Zeusa i Temidy dziewczęta z kwiatami lub zielonymi gałązkami w rękach. Dzięki nim nikt nie zakłócał sielanki boskiej arystokracji. Na olimpijskich szczytach panowała wieczna wiosna. Nie było śniegów, burz i zawiej. Słoneczne promienie delikatnie pieściły górskie stoki, lekki wietrzyk plątał się po komnatach boskich pałaców ze złota i drogocennych kamieni, raz po raz tęcza ozdabiała horyzont.

Życie płynęło bogom bez troski i tragedii. Kłótnie i nieporozumienia zdarzały się co prawda często, ale szybko starał się je rozwiązywać gromowładny Zeus. Spokoju boskich istot nie mącił strach przed śmiercią i niepewność jutra. Od chorób, starości i śmierci chroniła ich bowiem ambrozja pokarm o niezwykle słodkim zapachu (u Salony jest napojem). Nic dziwnego, że był on obiektem pożądania zwykłych śmiertelników, wśród których tylko nielicznym dane było skosztować cudownego pożywienia. Do boskiego stołu zapraszano ziemskiego gościa Tantala, króla Lidii, syna Zeusa i Pluto. Niestety, nie potrafił on uszanować gościnności bogów ani zaufania, jakim go obdarzyli. Nie tylko rozpowiadał tajemnice Zeusa, ale też kłamał i był pełen pychy. Miarka się przebrała, kiedy postanowił wypróbować wszechwiedzę bogów. Podał im potrawkę, z... własnego syna Pelopsa. Bogowie jednak w mig się zorientowali, że Tantal chciał ich oszukać. Jodynie Demeter, pogrążona w rozpaczy po stracie córki, zjadła kawałeczek łopatki nieszczęsnego chłopca. Bogowie postanowili zwrócić Pelopsowi życie - złożyli szczątki chłopca i ożywili je. Fragment zjedzony przez Demeter zastąpili kością słoniową. A Tantal? Za karę zesłano go do podziemnej krainy, stał tam w mrocznym jeziorze po szyje w wodzie. Gdy tylko chciał zaczerpnąć łyk, woda ustępowała przed nim W zasięgu ręki miał też drzewo obwieszone smakowitymi owocami. Kiedy jednak próbował któryś zerwać, zrywał się wiatr, odsuwając od niego obsypane owocami gałęzie. I tak wiecznie głodny i spragniony cierpiał męki za to, że chciał przechytrzyć bogów.

 

Bogowie olimpijscy z wielką ochotą oddawali się zabawom i ucztom. W cudnych spotkaniach usługiwali im bogini młodości Hebe i młodzieniec Ganimedes, porwany na Olimp przez Zeusa zauroczonego jego pięknem. Ów trojański książę był podczaszym w czasie uczt olimpijskich. Za swoją wierną służbę na Olimpie otrzymał od nich nieśmiertelność został przeniesiony na niebo jako konstelacja Wodnika.

Urocza para nalewała bogom do kielichów aromatyczny napój zwany nektarem.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaGrecjaReligie GrecjiOlimp
| + -