Losowa postać

Prev Next

Adad

Czczony pod wieloma różnymi imionami (Adad, Iszkur, Mer i in.) bóg zjawisk atmosferycznych Babilonii sumeryjskiej. Jako Adad pojawił się (z Syrii?) w drugiej połowie III tysiąclecia i stał się głównym...

Nimfy

  Choć były córkami gromowładnego Zeusa, potężnych tytanów i innych pradawnych sił, uznawano je zaledwie za bóstwa niższego i rzędu. Te piękne istoty były symbolem nieujarzmionych sił przyrody. Czasem opiekowały się wybranymi...

Harpie

  Miały ciała ptaków i twarze kobiet. Były bóstwami gwałtownego wiatru; symbolizowały także suszę, głód i zarazę. Według Hezjoda istniały trzy harpie, córki Thaumasa i okeanidy Elektry, lecz w kolejnych mitach...

Centaury

  Centaury były inspiracją greckich pisarzy: występowały w wielu mitach, zwłaszcza Tezeuszu. Te porywcze, żyjące dziko w lasach Tesalii potwory, w górnej części ciała mające postać ludzką, a od pasa końską,...

Ares

  Przed pędzącym rydwanem bezlitosnego bóstwa biegła Eris, bogini niezgody, i Enyo, zapowiedź wojny.   Początkowo Aresa przedstawiano jako brodatego mężczyznę, później jako dobrze zbudowanego młodzieńca z wojennym rynsztunkiem. Był bogiem wojny niesprawiedliwej,...

Dumuzi

Dumuzi („syn prawowity”), to jest Tamuz, opiekun rolnictwa, uosobienie życia przyrody i jej siły twórczej. Według podań co roku wraz z zamieraniem roślinności zstępuje do podziemia, a na wiosnę budzi...

Manaf

  Jednym z najważniejszych bóstw mekkańskich był Manaf (poł. wysoki, wyniosły). Jego funkcje nie są do tej pory znane, ale bardzo często jego imię spotykamy wśród przedmuzułniańskich imion teoforycznych. np. Abd...

Hefajstos

  Upokarzany, kulawy i brzydki bóg ognia uczynił swoją domeną rzemiosło. Miał doskonały warsztat kowalski w czeluściach Etny. Tam w trudnej robocie kowalskiej pomagali mu jednoocy cyklopi.   Syn Zeusa i Hery miał...

Dionizos

  Był nieślubnym synem Zeusa i niewiele brakowało, a dosięgłaby go zemsta zazdrosnej żony Gromowładnego. Przetrwał jednak i został wielbionym bogiem greckim. Nie tylko dlatego, że był patronem wina, sił witalnych...

Atena

  Piękna i surowa bogini cieszyła się wśród starożytnych wielkim szacunkiem i uwielbieniem. Sympatię budziły też jej typowo kobiece słabostki, dzięki którym wydawała się bliższa zwykłym śmiertelnikom.   Rodzicami bogini byli Zeus i...

Ciekawostki

Prev Next

Ewangelia Łukasza

Ewangelia Łukasza

Ewangelistę Łukasza symbolizuje wól - zwierzę ofiarne Starego Testamentu. Jako ofiara Nowego Testamentu został złożony w ofierze Chrystus, ukazany przez ewangelistę jako Zbawiciel.

Artemizjon

Artemizjon

Jest to najbardziej wysunięty na północ przylądek Eubei, wyspy na Morzu Egejskim. Nazwa wywodzi się od powstałej tam słynnej świątyni Artemidy. Jednak w 1926 r. z tamtejszych wód wyłowiono posąg...

Wieniec Ariadny

Wieniec Ariadny

Zdjęty z szyi Ariadny i zawieszony na niebie przez Dionizosa wianek Amfitryty lśnił na niebie pełnym blaskiem, rozjaśniając drogę żeglarzom. Powstałą w ten sposób konstelację gwiazd nazwano Diademem Ariadny. Gwiazdozbiór...

Wielkie Dionizje

Wielkie Dionizje

Wielkie Dionizje ku czci boga urodzaju do urzędowego kalendarza Aten wprowadził Pizystrat.

Wizerunek Jezusa

Wizerunek Jezusa

Choć nie zachował się żaden prawdziwy wizerunek Jezusa, utrwaliło się wiele wzorców ikonograficznych prezentujących jego oblicze i postać. W tworzeniu kanonu wyobrażeń Chrystusa ikonografia wczesnochrześcijańska przejęła wiele elementów z rzymskiej...

360 bogów

360 bogów

Arabowie czcili wiele bóstw - tradycja wspomina o360 posążkach idoli znajdujących się w mekkańskiej świątyni Al-Kaba.

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa stanowią dla chrześcijan najważniejszy etap jego działalności i podstawę wiary. W świetle prawa rzymskiego Mesjasz umierał jako wichrzyciel, w sposób przewidziany dla największych zbrodniarzy.

Zmierzch bohaterów

Zmierzch bohaterów

Tezeusz – jeden z największych bohaterów antycznej Grecji – skończył marnie. Został zrzucony ze skał na wyspie Skyros.

Majowie

Majowie

Majowie to obecnie ludność tubylcza, przede wszystkim wiejska, zamieszkująca południową część Meksyku (zwłaszcza Jukatan) oraz Gwatemalę, Belize; Honduras i Salwador. Stanowią największe skupisko ludności indiańskiej na północ od Peru; ich...

Zbawiciel/zbrodniarz

Zbawiciel/zbrodniarz

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa stanowią dla chrześcijan najważniejszy etap jego działalności i podstawę wiary. W świetle prawa rzymskiego Mesjasz umierał jako wichrzyciel, w sposób przewidziany dla największych zbrodniarzy.

Losowy cytat

Prev Next

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Trzy rzeczy, które nie mogą być długo ukryty: słońce, księżyc i prawda.

Playdassi Thera, mnich z Cejlonu

Playdassi Thera, mnich z Cejlonu

Buddyzm to system moralnego, mentalnego i intelektualnego treningu

C. S. Lewis

C. S. Lewis

Wierzę w chrześcijaństwo jak wierzę, że słońce wzejdzie. Nie tylko dlatego, że ja to widzę, ale dlatego, że widzę wszystko przez nie.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Nie przeceniaj tego, co otrzymałeś, ani nie zazdrość innym. Kto zazdrości innym nie zazna spokoju umysłu.

Corrie Ten Boom

Corrie Ten Boom

Czy jest modlitwa kierownicy lub koła zapasowego?

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Ludzie z opiniami, tylko kręcą się i kłopoczą wzajemnie.

Heraklit

Heraklit

Tego świata, jednego i tego samego świata wszechrzeczy, nie stworzył nikt spośród bogów ani też nikt spośród ludzi, lecz był on zawsze, jest i będzie wiecznie żywym ogniem zapalającym się...

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Ani ogień, ani wiatr, narodziny, ani śmierci nie mogą wymazać naszych dobrych uczynków.

Oświecenie Buddy

Oświecenie Buddy

„Wszelkie cierpienie na świecie polega na pragnieniu życia” i na kurczowym trzymaniu się istnienia

Spurgeon

Spurgeon

Mam wielką potrzebę Chrystusa, mam wielkiego Chrystusa na moje potrzeby.

Kategoria: Religie antycznej Grecji
Opublikowano

W wielu miastach greckich organizowano igrzyska ku czci bogów. Największy rozgłos osiągnęły zawody rozgrywane w Olimpii w Elidzie, które poświęcono gromowładnemu Zeusowi. Odbywały się co cztery lata, a po raz pierwszy zawodnicy stanęli w szranki w 776 r. p.n.e.

 

Termin rozpoczęcia igrzysk był rozgłaszany wszem i wobec przez specjalnych posłów. W czasie trwania zawodów, a prawdopodobnie też nieco przed nimi i po ich zakończeniu, obowiązywał rozejm, tzw. pokój boży - cichły wtedy spory i wojny, by zawodnicy mogli w spokoju oddawać się słusznej walce. Zawieszano waśnie między państwami-miastami, w pełnej jedności modlono się do Zeusa i pokojowo walczono ze słabościami ciała oraz ducha.

Igrzyska rozpoczynały się złożeniem ofiar Gromowładnemu oraz uroczystą przysięgą zawodników, trenerów i sędziów, że walka będzie się toczyć według sprawiedliwych, ustalonych regulaminem zasad, bez przekupstwa i oszustw. Wtedy dopiero można było przystąpić do zawodów. Początkowo sportowcy mieli do wyboru tylko jedną konkurencję - bieg na długości jednego stadionu (192,27 m). Z czasem dodano kolejne - bieg na dwa stadiony, w 720 r. p.n.e. - bieg na długim dystansie, w 708 r. p.n.e. - pięciobój i zapasy, w 688 r. p.n.e. - boks, w 680 r. p.n.e. - wyścigi wozów zaprzężonych w cztery konie, w 648 r. p.n.e. - zapasy w stylu wolnym. Później plan zawodów był wielokrotnie zmieniany. Zawodom bacznie przyglądali się sędziowie, którzy po zakończeniu konkurencji ogłaszali swój werdykt. Podawano nazwisko zwycięzcy oraz miejscowość, z której pochodził. Następnie wręczano szczęśliwcowi wieniec z gałązek drzewa oliwnego i stawiano mu posąg, który upamiętniał jego imię oraz uprawianą przez niego dziedzinę sportu. Z czasem przyjął się też zwyczaj nadawania monumentowi rysów twarzy tego, kto wygrał zawody. Ale to nie koniec nagród! Olimpijczycy cieszyli się wielkim uznaniem i szacunkiem Greków. Byli zwalniani z płacenia podatków. Dodatkowym plusem były także wysokie nagrody pieniężne fundowane zwycięzcom przez ich ojczyste miasta.

Kres igrzysk nadszedł wraz z panowaniem cesarza rzymskiego Teodozjusza I Wielkiego. W 393 r. władca zakazał organizowania wielkiej imprezy uznając ją za pogańską. Na wskrzeszenie idei olimpijskiej trzeba było czekać aż XIX w., kiedy baron de Couberlin w 1896 i. zorganizował pierwsze w świecie nowożytnym zawody, Nie mogły ono odbyć się nigdzie indziej, tylko w Grecji- kolebce igrzysk olimpijskich.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaGrecjaReligie GrecjiIgrzyska Olimpijskie
| + -