Losowa postać

Prev Next

Satyrowie

  Satyrowie mieli postać ludzką, choć biegali na koźlich nogach pokrytych sierścią. Nie grzeszyli urodą - strzygli końskimi uszami, a ich twarze szpecił szeroki nos, czasem rogi i zmierzwione włosy. Braki w...

Tanatos

  Tanatos młodzieńca, który pomimo swojej delikatnej urody budził wśród ludzi paniczny strach. Ten syn Nocy i bliźniaczy brat Hypnosa (boga snu) pełnił obowiązki samej śmierci, którą uosabiał, gdy na swych...

Isaf i Na'ila

  Isaf i Na'ila to personifikacja płodności. Bóstwo czczone było w formie dwóch kamieni. Według legendy, pierwotnie była to para ludzi, którzy miłowali się w świątyni mekkańskiej, za co zostali zamienieni...

Nunusk

Wraz z Gibi, bogowie pochodzenia sumeryjskiego, uosabiali ogień. Obaj uchodzili dalej za wrogów ciemności i jej mocy, szczególnie demonów.

Ninhursag

Jedna z bogiń matek, znana jako matka bogów i matka-ziemia. Symbolizowała źródło wszelkiego życia oraz płodność ziemi. czczona była w świątyni E-mah w mieście Adab.

Zeus

  Bez jego woli na ziemi nic się nie działo. Z jego rozkazu świeciły gwiazdy i Księżyc, panowali i upadali najwięksi królowie, rozpętywały się wojny i nastawał czas pokoju.   Dzieciństwo Zeusa nie...

Wadd

  Poza trzema boginiami Koran wymienia jeszcze kilku innych idoli czczonych w czasach dżahilijji. Są to: Ja'uk, Jaghus, Nasr i Wadd (pol. miłość). Świątynia Wadda znajdowała się także w Arabii Środkowej...

Damgalnuna

Pierwotnie być może jedna z bogiń matek, bogini ziemi. Już w okresie wczesnodynastycznym składano jej ofiary z ryb. Była żoną Enkiego.

Manat

  Obok Hubala ważną rolę odgrywały boginie uważane za córki lub żony Hubala, wymieniane w Koranie jako Al-Lat, Manat i AI-Uzza, Al-Lat. Manat była opiekunką losu i przeznaczenia, panią podziemnego świata,...

Amazonki

  To mityczne plemię żyło gdzieś na północny wschód od Hellady. Ich królestwo umiejscawiano początkowo w dzikiej Tracji, potem u wybrzeży Morza Czarnego, a wreszcie, kiedy i tamte okolice zostały zbadane,...

Ciekawostki

Prev Next

Wszyscy równi

Wszyscy równi

W misteriach eleuzyńskich mogli brać udział wszyscy posługujący się językiem greckim Nie wykluczano z nich kobiet, cudzoziemców i niewolników Obrzędy były dla każdego, bowiem każdy mieszkaniec Hellady był równy wobec...

Łuk Tytusa

Łuk Tytusa

Relief na Łuku Tytusa w Rzymie ukazuje żołnierzy rzymskich z łupami zrabowanymi w Świątyni Jerozolimskiej po zdobyciu miasta w 70 r. n.e.  

Artemizjon

Artemizjon

Jest to najbardziej wysunięty na północ przylądek Eubei, wyspy na Morzu Egejskim. Nazwa wywodzi się od powstałej tam słynnej świątyni Artemidy. Jednak w 1926 r. z tamtejszych wód wyłowiono posąg...

Świątynia Jerozolimska

Świątynia Jerozolimska

Nic nie zachowało się ze Świątyni Jerozolimskiej oprócz części otaczających ją murów. Istnieje niewiele dokumentów ikonograficznych, raczej symbolicznie niż rzeczywiście przedstawiających to miejsce. Jednym z nich jest panel na ścianie...

Arabski etos rycerski

Arabski etos rycerski

W okresie przedmuzułmańskim życiem beduinów na Półwyspie Arabskim kierował etos rycerski, nazywany ird lub muruwwa. Byfy to wszelkiego rodzaju nakazy tradycji dotyczące tego, co można by nazwać moralnością postępowania. Etos...

Oschoforie

Oschoforie

Ostatnie w rocznym cyklu świąt powiązanych z Dionizosem były Oschoforie, które odbywały się w miesiącu Pyanepsion (październik). Zamykały one sezon prac letnich w polu i winnicach. Atenie i Dionizosowi składano...

Ewangelia Jana

Ewangelia Jana

Ewangelista Jan przez wzniosłość teologii swojej Ewangelii porównany został do szybującego w górę orła.

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa stanowią dla chrześcijan najważniejszy etap jego działalności i podstawę wiary. W świetle prawa rzymskiego Mesjasz umierał jako wichrzyciel, w sposób przewidziany dla największych zbrodniarzy.

Tu narodził sie Jezus

Tu narodził sie Jezus

W miejscu narodzenia Jezusa umieszczono w XVIII w. srebrną gwiazdę z łacińskim napisem: Tu narodził się z Dziewicy Marii Jezus Chrystus. Stanowi ona jedno z miejsc najczęściej odwiedzanych przez pielgrzymów.

Politeizm arabski

Politeizm arabski

Arabowie czcili wiele bóstw - tradycja wspomina o360posążkach idoli znajdujących się w mekkańskiej świątyni Al-Kaba.

Losowy cytat

Prev Next

Budda do Anandy

Budda do Anandy

„Anando, gdyby żadnej kobiety nie przyjęto do zakonu (sanghy), Dobre Prawo trwałoby 1000 lat, ale teraz czystość i świętość długo się nie utrzymają i prawo przetrwa 500 lat”

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Umysł jest wszystkim. O czym myślimy, tym się stajemy.

Ibrahim ibn Adham

Ibrahim ibn Adham

Początkiem czci bożej jest rozmyślanie i milczenie z wyjątkiem wspominania Boga.

Koran, 78, 1

Koran, 78, 1

Według legendy wkrótce nastąpiło drugie objawienie, które tak przeraziło Mahometa, że w popłochu uciekł do domu, gdzie poprosił swą żonę, aby nakryła go czymkolwiek. Wtedy Gabriel miał powiedzieć: „O ty,...

Herodot

Herodot

Persowie uczą swych synów przede wszystkim trzech rzeczy: jazdy konnej, strzelania z łuku i mówienia prawdy

S. Radhakrishnan

S. Radhakrishnan

Budda zdawał sobie sprawę z pustki wewnętrznej wielu wierzeń, które ludzie przywykli uważać za artykuły wiary. Nienawidził tego daremnego robienia z siebie głupców przez ludzi. Podniósł głos przeciw przesądowi i...

Marcin Luter

Marcin Luter

Im mniej słów, tym lepsza modlitwa.

Ch. Humphreys o Buddyzmie

Ch. Humphreys o Buddyzmie

W tych podstawowych zasadach mających na celu przezwyciężenie zła i cierpienia, nie ma ani słowa o wierze, chyba tylko u nauczyciela czy przewodnika ukazującego cel i drogę do niego, nie...

Cyprian z Kartaginy

Cyprian z Kartaginy

Kto nie ma Kościoła za matkę, nie może mieć Boga za ojca.

Heraklit

Heraklit

Tego świata, jednego i tego samego świata wszechrzeczy, nie stworzył nikt spośród bogów ani też nikt spośród ludzi, lecz był on zawsze, jest i będzie wiecznie żywym ogniem zapalającym się...

Kategoria: Katalog
Opublikowano

 

Piękna i surowa bogini cieszyła się wśród starożytnych wielkim szacunkiem i uwielbieniem. Sympatię budziły też jej typowo kobiece słabostki, dzięki którym wydawała się bliższa zwykłym śmiertelnikom.

 

Rodzicami bogini byli Zeus i jego pierwsza wybranka Metyda. Kiedy okeanida zaszła w ciążę, Zeus połknął ją, nie chcąc dopuścić do narodzin swojego następcy. Jakiś czas później Gromowładny zaczął cierpieć na straszne bóle głowy, która zaczęła puchnąć. Zeus poprosił więc Hefajstosa o rozbicie mu czaszki toporem. Ten radykalny sposób leczenia miał zgoła nieoczekiwane konsekwencje. Z głowy Gromowładnego wyskoczyła bowiem Atena - kobieta ubrana w zbroję, dzierżąca w dłoni tarcze, i włócznie.

Starożytni nie byli zgodni co do tego czy bogini była córką Metydy, czy też jej jedynym rodzicem był Zeus. Jakkolwiek było, Atena stała się ulubienicą pana Olimpu. Gromowładny doceniał mądrość i szlachetność swojej córki, często zasięgając jej rady. Jedynie Atena miała prawo ciskać należącymi do Zeusa piorunami i używać jego świętej tarczy - egidy.

 

Atena była esencją najlepszych cech Zeusa. Opisywano ją jako sowiooką, piękną kobietę pełną mądrości, siły i majestatu. Jej niedostępność była wręcz legendarna. Bogini wzgardziła zalotami Hefajstosa, a śmiertelnika Tejrezjasza za podglądanie jej podczas kąpieli ukarała ślepotą (w zamian otrzymał dar widzenia przyszłości). Atena na zawsze pozostała dziewicą, przedkładając nad romanse ważniejsze sprawy, choćby budowę wielu pożytecznych urządzeń. To ona nauczyła ludzi uprawiać oliwki, budować okręty, koła garncarskie i zaprzęgi. Atenie często przypisywano też udomowienie dzikich zwierząt, w szczególności koni. Kochała wojnę, ale tylko prowadzona według określonych reguł, nagradzając tych, którzy błyskotliwie i zręcznie dowodzili armiami. W czasie bitew osobiście wiodła, wojowników greckich do zwycięstwa i nie jednokrotnie sama brała udział w walkach. W czasie wojny trojańskiej pokonała m.in. występującego przeciwko Achajom Aresa. Kochała odważnych mężczyzn i często sprzyjała herosom w trakcie ich mitycznych przygód. To ona pomogła Jazonowi wybudować statek Argo, ona też przez wiele lat pomagała Heraklesowi. Do ulubionych zajęć bogini należało haftowanie. W tej dziedzinie Atena pozostawała niezrównana aż do czasu, kiedy w konkursie pokonała ją dziewczyna o imieniu Arachno. Widząc tkaninę wyhaftowaną przez współzawodniczkę, Atena znieważyła ją, doprowadzając nieszczęsną do samobójstwa. Kiedy bogini ochłonęła, zrozumiała swój błąd, ale nie mogąc zwrócić Arachno życia, zamieniła ją w pająka.

Próżność sowiookiej dziewicy objawiała się przy okazji wielu mitów. Razem z Herą i Afrodytą Atena walczyła o miano najpiękniejszej spośród bogiń. Sędzią w tym sporze mianowano księcia trojańskiego Parysa, który wybrał Afrodytę, sprowadzajcie na siebie i swój kraj wrogość Ateny.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaGrecjaReligie GrecjiKatalogAtena
| + -