Losowa postać

Prev Next

An

An(um). W wyliczeniach bóstw pierwsze miejsce zajmuje przeważnie Anu. Jego imię oznaczało pierwotnie „gwiazda, niebo”, potem „bóg nieba”, „bóg” w ogóle. Był to „wielki i wyniosły król bogów, król nieba,...

Sfinks

  Grecki Sfinks był rodzaju żeńskiego. Miał podobnie jak Sfinks egipski ciało lwa, głowę ludzką, skrzydła orła i jaszczurczy ogon. Jego pochodzenie nie jest jasne- zdaniem Hezjoda rodzicami Sfinksa byli Chimera...

Asur

Asur, bóg miasta Asur, stał się z biegiem czasu bogiem państwa i mocarstwa asyryjskiego. Jako „bóg asyryjski” przybrał właściwości swego narodu. Jest więc wojowniczy, patronuje wojnom swego ludu, sztandar jego...

Chejron

  Chejron urodził się ze związku tytana Kronosa i nimfy Filyry. Apollo i Artemida przekazali mu cenną wiedzę, ucząc go sztuki leczenia oraz myślistwa. Centaur udzielał porad w grocie u stóp...

Plejady

  Zebrane w gromadkę siedmiu gwiazd Plejady, córki tytana Atlasa, trzymają się razem. Ich imiona brzmiały: Elektra, Maja, Tajgete, Kelajno, Alkione, Sterope i Merope. Były żonami bogów, wszystkie urodziły sławnych synów,...

Scylla i Charybda

  Morskie potwory Scylla i Charybda były równie groźne dla żeglarzy jak syreny. Zamieszkały sąsiadując o ze sobą skały po obu stronach wąskiego przesmyku pomiędzy Sycylią, a wybrzeżem Italii, Kiedy Odyseusz...

Apollo

  Najprzystojniejszy spośród bogów był patronem piękna, sztuki, światła, prawdy a także nagłej śmierci. Za jego niewinnym wyglądem skrywał się niebezpieczny i gwałtowny charakter. Złotowłosy bóg nigdy bowiem nie przebaczał zniewag.   Apollo...

Isztar

W religii babilońskiej (zwłaszcza w czasach sumeryjskich) nie brak było i bóstw żeńskich. Pierwotnie było ich wiele. Pod różnymi imionami czczono wielką boginię-matkę (Aruru, Mami itd.), życiodajną siłę ziemi, stworzycielkę...

Adad

Czczony pod wieloma różnymi imionami (Adad, Iszkur, Mer i in.) bóg zjawisk atmosferycznych Babilonii sumeryjskiej. Jako Adad pojawił się (z Syrii?) w drugiej połowie III tysiąclecia i stał się głównym...

Eros

  Niewinnie wyglądający bóg miał moc, której mógł mu pozazdrościć sam gromowładny Zeus. Zsyłał męki miłosne, przed którymi nikt, nawet olimpijscy bogowie, nie mogli się schronić. Namiętny romans urodziwej bogini Afrodyty i...

Ciekawostki

Prev Next

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa stanowią dla chrześcijan najważniejszy etap jego działalności i podstawę wiary. W świetle prawa rzymskiego Mesjasz umierał jako wichrzyciel, w sposób przewidziany dla największych zbrodniarzy.

Najstarszy wizerunek Jezusa

Najstarszy wizerunek Jezusa

W Bazylice św. Sabiny w Rzymie zachował się unikatowy zabytek z V w. n.e. - cyprysowe drzwi. Wśród zdobiących je scen biblijnych pojawił się najstarszy znany dziś wizerunek Jezusa na...

Ewangelia Łukasza

Ewangelia Łukasza

Ewangelistę Łukasza symbolizuje wól - zwierzę ofiarne Starego Testamentu. Jako ofiara Nowego Testamentu został złożony w ofierze Chrystus, ukazany przez ewangelistę jako Zbawiciel.

Łuk Tytusa

Łuk Tytusa

Relief na Łuku Tytusa w Rzymie ukazuje żołnierzy rzymskich z łupami zrabowanymi w Świątyni Jerozolimskiej po zdobyciu miasta w 70 r. n.e.  

Nowy Testament

Nowy Testament

  Obecnie w skład Nowego Testamentu wchodzi 27 ksiąg kanonicznych, czyli takich, które uznano ostatecznie za powstałe pod wpływem Bożego natchnienia. Proces kształtowania się kanonu ksiąg był dość długi - trwał...

Doborowe towarzystwo

Doborowe towarzystwo

Dionizos przemierzał świat wraz ze swoim niezwykłym orszakiem. Znaleźli się w nim satyrowie - postaci na poły zwierzęce, z końskimi lub oślimi uszami i ogonem, a także pokrewni im sylenowie...

Wieczernik

Wieczernik

Tradycja wczesnochrześcijańska zgodnie umieszcza Wieczernik - dom, w którym Chrystus z apostołami spożył Ostatnią Wieczerzę - na Syjonie (południowa część zachodniego wzgórza Jerozolimy). W IV w. wzniesiono tu pięcionawową bazylikę...

Betlejem

Betlejem

Betlejem to niewielkie miasto judzkie położone niedaleko Jerozolimy. Nad miejscem narodzenia Jezusa cesarz Konstantyn w IV w. n.e. wzniósł wspaniałą bazylikę.

Zburzenie Świątyni Jerozolimskiej

Zburzenie Świątyni Jerozolimskiej

Świątynia w Jerozolimie stanowiła symbol jedności i niepodległości Żydów. Dlatego jej zburzenie było wielką narodową tragedią. Po 70 r. n.e. nigdy nie została już odbudowana. Obecnie przed hotelem Holy Land...

Judeochrystianizm

Judeochrystianizm

Jeszcze do niedawna w nauce istniał pogląd, że judeochrystianizm skończył się około 70 r. n.e., czyli po upadku powstania żydowskiego przeciw Rzymianom. Obecnie większość badaczy skłania się ku stwierdzeniu, że...

Losowy cytat

Prev Next

Mahatma Gandhi

Mahatma Gandhi

Przyjazne studiowanie religii świata jest świętym obowiązkiem.

Ksenofanes z Kolofonu

Ksenofanes z Kolofonu

Nie było ani nie będzie człowieka który by wiedział coś pewnego o bogach i o wszystkim, o czym mówię. Jeśliby nawet komuś udało się przypadkiem powiedzieć na ten temat coś...

Playdassi Thera, mnich z Cejlonu

Playdassi Thera, mnich z Cejlonu

Buddyzm to system moralnego, mentalnego i intelektualnego treningu

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Umysł jest wszystkim. O czym myślimy, tym się stajemy.

Becky Laird

Becky Laird

Żyjąc w pełni, uznając, że wszystko co robimy istnieje dzięki Jego mocy, oddajemy cześć Bogu, On z kolei nam błogosławi.

Corrie Ten Boom

Corrie Ten Boom

Czy jest modlitwa kierownicy lub koła zapasowego?

Charles F. Banning

Charles F. Banning

Zbyt wielu z nas ma chrześcijański słownik, zamiast chrześcijańskiego doświadczenia.

C. S. Lewis

C. S. Lewis

Jeśli mamy wolę by tylko chodzić, to Bóg jest zadowolony z naszych potknięć.

Sura 2, 172

Sura 2, 172

Pobożność nie polega na tym, że zwraca się swe oblicze na wschód czy na zachód. Pobożny jest ten, kto wierzy w Boga i w dzień ostateczny, aniołów, Pismo i proroków;...

Oscar Wilde

Oscar Wilde

Jak inaczej, niż przez złamane serce może Chrystus Pan wchodzić w nie?

Kategoria: Katalog
Opublikowano

 

Pan mórz, rzek i jezior to bóstwo równie potężne, jak jego gromowładny brat Zeus. Codziennie wyjeżdżał na objazd swoich włości w rydwanie zaprzężonym w morskie potwory zwane hipokampami.

 

Posejdon był jednym z trzech synów Kronosa, którzy po pokonaniu ojca podzielili się władzą nad światem. W wyniku losowania przypadło mu królestwo morza, a także panowanie nad wodami słodkimi, znajdującymi się w głębi lądu. Wspaniałe królestwo nie zaspokoiło jednak ambicji Posejdona. Potężny bóg zdawał sobie sprawę, że pod względem mocy i pochodzenia w niczym nie ustępuje Zeusowi. Pod uderzeniem jego trójzęba kruszyły się skały, a ziemia zaczynała się trząść. Potrafił zalewać krainy, przewracać lasy i niszczyć ludzkie osady. Bóg mórz i oceanów kilkakrotnie próbował zająć miejsce Gromowładnego. Za każdym razem jednak jego starania kończyły się niepowodzeniem. Zresztą często rywalizował także z innymi bóstwami o zwierzchnictwo nad krainami Hellady. Z Herą walczył o Argolidę, z Ateną o Attykę, zaś Dionizosowi chciał odebrać jego ulubioną wyspę Naksos. Zabiegi władcy mórz rzadko jednak kończyły się sukcesem. Posejdon źle znosił porażki i srogo mścił się na miejscach, których mu nie przyznano. Kiedy Attyka oddała się pod patronat Ateny, chciał zalać ją falami i tylko interwencja Zeusa zapobiegła nieszczęściu. Gdy w sporze o Argolidę bóstwa rzek Inachos, Asterion i Kefizos opowiedziały się po stronie Hery Posejdon sprawił, że wody te zaczęły wysychać w porze letniej.

 

Posejdon nie ustępował Zeusowi także pod względem miłosnego temperamentu. Oficjalną małżonką króla wód została Amfitryta, córka Nereusa i Doris. Ujrzawszy ją, Posejdon natychmiast zapałał gorącym uczuciem i poprosił o jej rękę. Amfitryta przestraszyła się jednak potężnego boga i schroniła przed nim u podtrzymującego sklepienie niebieskie Atlasa. Tam odnalazł ją delfin - jeden z wysłanników Posejdona. Po pewnym czasie zwierzęciu udało się przekonać dziewczynę o zaletach boga i namówić ją do zgody na małżeństwo. Delfin został sowicie wynagrodzony: władca mórz obdarował go nieśmiertelnością i umieścił na sklepieniu niebieskim pod postacią gwiazdozbioru. Wkrótce odbył się ślub, a para doczekała się licznych synów trytonów o rybich ogonach. Jedyna córka królewskiej pary - Rode - została wydana za boga Słońca Heliosa.

Posejdon miał wiele kochanek, podkochiwał się też w swojej siostrze, bogini urodzaju Demeter. Z jego licznych związków narodziły się choćby olbrzymy-ludożercy zwane Lajstrygonami. Władcę mórz podejrzewa się także o ojcostwo kilku znaczniejszych herosów, m.in. Tezeusza i Oriona.

 

Podmorskie krainy kierowane przez Posejdona jawiły się jako miejsca uporządkowane i dostatnie. Bóg często objeżdżał swoje włości, doglądając, aby wszyscy ich mieszkańcy żyli szczęśliwie Nie mieszkał na Olimpie, ale żył pośród poddanych w morskich pałacach. Najwspanialszy z nich - Ajgaj ze złota, korali, pereł, klejnotów i błękitnego kryształu- leżał ponoć w głębinach nieopodal wyspy Eubei.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaGrecjaReligie GrecjiKatalogPosejdon
| + -