Losowa postać

Prev Next

Nanasze

Opiekunka rybołówstwa morskiego. Głównym miejscem jej kultu było Siraran, położone w mieście-państwie Lagasz. Nanasze uważano za córkę Enkiego. W szczególności była związana z wróżbiarstwem i wyjaśnianiem snów, a także odpowiedzialna...

Al-Uzza

  Obok Hubala ważną rolę odgrywały boginie uważane za córki lub żony Hubala, wymieniane w Koranie jako Al-Lat, Manat i AI-Uzza, Al-Lat. Al-Uzza, czyli Wszechmocna, opiekunka planety Wenus, znana także w...

Dionizos

  Był nieślubnym synem Zeusa i niewiele brakowało, a dosięgłaby go zemsta zazdrosnej żony Gromowładnego. Przetrwał jednak i został wielbionym bogiem greckim. Nie tylko dlatego, że był patronem wina, sił witalnych...

Temida

  Temida należała do najważniejszych bóstw, które wedle wierzeń dzierżyły w swych rękach ludzkie losy. Owa prastara bogini sprawiedliwości była małżonką Zeusa jeszcze przed jego związkiem z Herą. Z miłości Zeusa...

Eros

  Niewinnie wyglądający bóg miał moc, której mógł mu pozazdrościć sam gromowładny Zeus. Zsyłał męki miłosne, przed którymi nikt, nawet olimpijscy bogowie, nie mogli się schronić. Namiętny romans urodziwej bogini Afrodyty i...

Satyrowie

  Satyrowie mieli postać ludzką, choć biegali na koźlich nogach pokrytych sierścią. Nie grzeszyli urodą - strzygli końskimi uszami, a ich twarze szpecił szeroki nos, czasem rogi i zmierzwione włosy. Braki w...

Ninurta

Stary sumeryjski bóg wojny, burzy i rolnictwa, występuje w odmianach miejscowych jako Ningirsu (bog miasta Lagasz, dzis. Tello), Zaibaba (bóg miasta Kisz, dzis. Al-Uhajmir), Urasz (bóg miasta Dilibat). Ninurta cieszył...

Nergal

Czwartą wielką częścią wszechświata jest podziemie, Arallu. Eufemistycznie nazywano je wprost „ziemią” albo „wielką ziemią”, „ziemią bez powrotu”. Było ono miejscem pobytu zmarłych i podlegało władzy bogini Ereszkigal („parni wielkiej...

Nabu

Nabu (biblijny Nebo), bóg miasta Barsip (dzis. Birs Nimrud, blisko Babilonu). Słynął jako opiekun pisma, piśmiennictwa i mądrości w ogóle. Mając pod opieką „tablicę przeznaczenia”, na uroczystym posiedzeniu bogów z...

Nunusk

Wraz z Gibi, bogowie pochodzenia sumeryjskiego, uosabiali ogień. Obaj uchodzili dalej za wrogów ciemności i jej mocy, szczególnie demonów.

Ciekawostki

Prev Next

Najstarszy wizerunek Jezusa

Najstarszy wizerunek Jezusa

W Bazylice św. Sabiny w Rzymie zachował się unikatowy zabytek z V w. n.e. - cyprysowe drzwi. Wśród zdobiących je scen biblijnych pojawił się najstarszy znany dziś wizerunek Jezusa na...

Nowy Testament

Nowy Testament

  Obecnie w skład Nowego Testamentu wchodzi 27 ksiąg kanonicznych, czyli takich, które uznano ostatecznie za powstałe pod wpływem Bożego natchnienia. Proces kształtowania się kanonu ksiąg był dość długi - trwał...

Zdradzona kobieta...

Zdradzona kobieta...

Jazon porzucił Medeę dla Glauke, ta owładnięta szałem zabiła rywalkę i własne dzieci.

Majowie

Majowie

Majowie to obecnie ludność tubylcza, przede wszystkim wiejska, zamieszkująca południową część Meksyku (zwłaszcza Jukatan) oraz Gwatemalę, Belize; Honduras i Salwador. Stanowią największe skupisko ludności indiańskiej na północ od Peru; ich...

Władca Troi

Władca Troi

Priam, król Troi był ojcem 50 synów i 50 córek(m. in. dzielnego Hektora, Kasandry, Parysa). Uznawano go za wzór wszystkich cnót, mądrości i miłości ojcowskiej. Cieszył się wielkim szacunkiem bogów,...

Judeochrystianizm

Judeochrystianizm

Jeszcze do niedawna w nauce istniał pogląd, że judeochrystianizm skończył się około 70 r. n.e., czyli po upadku powstania żydowskiego przeciw Rzymianom. Obecnie większość badaczy skłania się ku stwierdzeniu, że...

Po nitce do kłębka

Po nitce do kłębka

Po śmierci syna Dedal ukrył się przed Minosem u króla Kokalosa. Jednak władca Krety nie dawał za wygrana, za wszelką cenę chciał odnaleźć genialnego wynalazcę W tym celu obmyślił podstęp....

Olimpia

Olimpia

Olimpia była prawdziwie nowoczesnym centrum sportu Zawodnicy mieli do dyspozycji wiele budowli stworzonych dla ich wygody. Wiadomo, że działała tam szkoła zapasów, boiska sportowe, gimnazjon, łaźnia, a także położony w...

Zmierzch bohaterów

Zmierzch bohaterów

Tezeusz – jeden z największych bohaterów antycznej Grecji – skończył marnie. Został zrzucony ze skał na wyspie Skyros.

Ewangelia Marka

Ewangelia Marka

Symbolem Ewangelisty Marka jest władca pustyni - lew, gdyż swą Ewangelię autor ten rozpoczyna od opisu pobytu Jana Chrzciciela na pustyni.

Losowy cytat

Prev Next

Stary tekst buddyjski

Stary tekst buddyjski

Stolarze kształtują drewno zgodnie ze swoimi życzeniami, mądrzy ludzie kształtują siebie

Dr H. A. Ironside

Dr H. A. Ironside

Chrystus jest substytutem dla wszystkiego, ale nic nie jest substytutem dla Chrystusa.

Laurence J. Peter

Laurence J. Peter

Chodzenie do kościoła nie czyni cię chrześcijaninem tak samo jak chodzenie do garażu nie czyni cię samochodem.

F. Tokarz

F. Tokarz

 W kanonach buddyjskich (...) spotykamy naukę o tak zwanej niesubstancjalności wszystkiego. Nie ma substancji w rzeczach fizycznych, nie ma także jakiegoś stałego „ja”, są tylko potoki przesuwających się, zmiennych elementów,...

S. Radhakrishnan

S. Radhakrishnan

Budda zdawał sobie sprawę z pustki wewnętrznej wielu wierzeń, które ludzie przywykli uważać za artykuły wiary. Nienawidził tego daremnego robienia z siebie głupców przez ludzi. Podniósł głos przeciw przesądowi i...

Oscar Wilde

Oscar Wilde

Jak inaczej, niż przez złamane serce może Chrystus Pan wchodzić w nie?

Budda (Mahawagga 1, 21)

Budda (Mahawagga 1, 21)

„Zapalił to ogień pożądania, ogień nienawiści, ogień niewiedzy, zapalił to lęk przed narodzinami, starzeniem się, śmiercią, zmartwieniem, biadaniem, cierpieniem, przygnębieniem i rozpaczą (...). Mając to na uwadze uczeń biegły (w...

Charles F. Banning

Charles F. Banning

Zbyt wielu z nas ma chrześcijański słownik, zamiast chrześcijańskiego doświadczenia.

Ksenofanes z Kolofonu

Ksenofanes z Kolofonu

Nie było ani nie będzie człowieka który by wiedział coś pewnego o bogach i o wszystkim, o czym mówię. Jeśliby nawet komuś udało się przypadkiem powiedzieć na ten temat coś...

S. Radakrishnan w „Filozofii Indyjskiej

S. Radakrishnan w  „Filozofii Indyjskiej

Teoria buddyjska powiada, iż dzięki sile karmana świadomość umierającego człowieka rodzi lub zapoczątkowuje szereg stanów świadomości, połączonych z subtelnym organizmem, z którym ostatni obiera sobie siedlisko w jakimś łonie...

Kategoria: Katalog
Opublikowano

 

Była patronką szczęśliwej miłości i najpiękniejszą ze wszystkich bogiń. Powstała z morskiej piany niedaleko Cypru. Najwyraźniej oczekiwano narodzin, skoro powitały ją Wdzięki, Uśmiechy i Igraszki, które odtąd nie odstępowały pięknej bogini.

 

Bogini mogła narodzić się jeszcze w czasach walki Kronosa z Uranosem. Kiedy Kronos obciął sierpem genitalia swojego ojca, krew rannego boga zrosiła morze i dała początek bogini. Wedle innych przekazów Afrodyta była córką Uranosa i bogini światła dziennego Hemery albo wynikiem związku Zeusa z okeanidą Dione. Piękność udała się na Olimp, gdzie polubili ją wszyscy bogowie. Gorzej było z przedstawicielkami tej samej płci, które traktowały Afrodytę z zawiścią i niechętnym okiem spoglądały na jej kolejne romanse. Pozycja Afrodyty jako najpiękniejszej bogini, została potwierdzona oficjalnie w wyniku słynnego konkursu o złote jabłko. Owoc ten, z wyrytym napisem „Dla najpiękniejszej”, podrzuciła na Olimp bogini niezgody Eryda. Natychmiast powstał spór o to, komu należy się ten tytuł. W szranki stanęły ostatecznie Hera, Atena i Afrodyta, a na sędziego wybrano śmiertelnika - trojańskiego księcia Parysa. Główną rolę przy wyborze odegrała jednak nie uroda współzawodniczek, ale prezenty, jakie boginie oferowały Parysowi. Afrodyta obiecała mu miłość najpiękniejszej kobiety na świecie i odniosła zwycięstwo.

 

Bogini nosiła przejrzyste szaty utkane z porannej mgły. Ukazywana była też nago lub w przepasce na biodrach. Włosy miała upięte, dekorowane kwiatami z gajów i ogrodów, którym patronowała. Na przejażdżki wybierała się rydwanem zaprzężonym w gołębie w towarzystwie syna Erosa i trzech Charyt. Przed jej powozem podążały Himeros i Potos (Tęsknota i Żądza), za nią zaś lecieli Hymen (bóstwo godów weselnych) i Pejto (bogini słodkiej miłosnej namowy).

 

Mężem bogini był bóg ognia Hefajstos, jednak związek ten nie należał do udanych. Sędziwy i chromy kowal całymi dniami przesiadywał w kuźni, robiąc to pioruny dla Zeusa, to strzały dla Erosa, to zbroję dla Achillesa. Nic więc dziwnego, że znudzona Afrodyta pocieszała się z Aresem. Ze związku tego zrodziło się wiele dzieci, w tym skrzydlaty bożek miłości Eros. Afrodyta kochała się też czasem w śmiertelnikach. Najgorętszym uczuciem obdarzyła myśliwego Adonisa. Podobno bogini zabrała go matce zaraz po urodzeniu i oddała na wychowanie królowej podziemnego świata. Persefona wykonała swoje zadanie, ale sama także zakochała się w młodzieńcu i nie chciała wypuścić go z podziemia. Spór rozstrzygnął Zeus,, który nakazał Adonisowi przez cztery miesiące w roku przebywać z Persefoną i cztery z Afrodytą. Pozostałe miesiące miał mieć dla siebie. Zakochany w Afrodycie młodzieniec postanowił spędzać z nią także swój czas wolny. Zazdrosna Persefona poskarżyła się Aresowi. Kiedy bóg wojny dowiedział się, że kochanka porzuca go dla zwykłego śmiertelnika, zamienił się w dzika i zabił polującego w lesie Adonisa. Afrodyta pogrążyła się wówczas w smutku, a wraz z nią przygasł cały świat. Wreszcie Zeus zezwolił Adonisowi na przebywanie wśród żywych wiosną i latem, jesienią i zimą zaś młodzieniec miał wracać do Hadesu.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaGrecjaReligie GrecjiKatalogAfrodyta
| + -