Losowa postać

Prev Next

Scylla i Charybda

  Morskie potwory Scylla i Charybda były równie groźne dla żeglarzy jak syreny. Zamieszkały sąsiadując o ze sobą skały po obu stronach wąskiego przesmyku pomiędzy Sycylią, a wybrzeżem Italii, Kiedy Odyseusz...

Tanatos

  Tanatos młodzieńca, który pomimo swojej delikatnej urody budził wśród ludzi paniczny strach. Ten syn Nocy i bliźniaczy brat Hypnosa (boga snu) pełnił obowiązki samej śmierci, którą uosabiał, gdy na swych...

Dionizos

  Był nieślubnym synem Zeusa i niewiele brakowało, a dosięgłaby go zemsta zazdrosnej żony Gromowładnego. Przetrwał jednak i został wielbionym bogiem greckim. Nie tylko dlatego, że był patronem wina, sił witalnych...

Satyrowie

  Satyrowie mieli postać ludzką, choć biegali na koźlich nogach pokrytych sierścią. Nie grzeszyli urodą - strzygli końskimi uszami, a ich twarze szpecił szeroki nos, czasem rogi i zmierzwione włosy. Braki w...

Hermes

  Skrzydłonogi posłaniec pełnił funkcję herolda Zeusa, był patronem podróżników, kupców i złodziei. Dzięki jego pomysłowości życie ludzkie stało się bogatsze i weselsze.   Hermes, syn Zeusa i Mai, urodził się w Arkadii...

Dagan

Bóg pochodzenia prawdopodobnie zachodniosemickiego (syryjskiego). Cieszył się on wielką czcią nad środkowym Eufratem, przede wszystkim w Mari (dzis. Tell-Hariri) i w Tutul = (H)it. Po opanowaniu tych krajów przez dynastię...

Isztar

W religii babilońskiej (zwłaszcza w czasach sumeryjskich) nie brak było i bóstw żeńskich. Pierwotnie było ich wiele. Pod różnymi imionami czczono wielką boginię-matkę (Aruru, Mami itd.), życiodajną siłę ziemi, stworzycielkę...

Nasr

  Poza trzema boginiami Koran wymienia jeszcze kilku innych idoli czczonych w czasach dżahilijji. Są to: Ja'uk, Jaghus, Nasr i Wadd. Nasr (pol. orzeł) był bóstwem jemeńskim, podobnie jak Wadd (pol....

Sfinks

  Grecki Sfinks był rodzaju żeńskiego. Miał podobnie jak Sfinks egipski ciało lwa, głowę ludzką, skrzydła orła i jaszczurczy ogon. Jego pochodzenie nie jest jasne- zdaniem Hezjoda rodzicami Sfinksa byli Chimera...

Hades

  Nie stawiano mu świątyni i nie organizowano uroczystości na jego cześć. Jak bowiem oddawać hołd bogowi świata podziemnego, którego mroczne korytarze i rzeki napawały przerażeniem każdego śmiertelnika?   Hades nie pojawiał się...

Ciekawostki

Prev Next

Majowie

Majowie

Majowie to obecnie ludność tubylcza, przede wszystkim wiejska, zamieszkująca południową część Meksyku (zwłaszcza Jukatan) oraz Gwatemalę, Belize; Honduras i Salwador. Stanowią największe skupisko ludności indiańskiej na północ od Peru; ich...

Świątynia Jerozolimska

Świątynia Jerozolimska

Nic nie zachowało się ze Świątyni Jerozolimskiej oprócz części otaczających ją murów. Istnieje niewiele dokumentów ikonograficznych, raczej symbolicznie niż rzeczywiście przedstawiających to miejsce. Jednym z nich jest panel na ścianie...

Łuk Tytusa

Łuk Tytusa

Relief na Łuku Tytusa w Rzymie ukazuje żołnierzy rzymskich z łupami zrabowanymi w Świątyni Jerozolimskiej po zdobyciu miasta w 70 r. n.e.  

Nowy Testament

Nowy Testament

  Obecnie w skład Nowego Testamentu wchodzi 27 ksiąg kanonicznych, czyli takich, które uznano ostatecznie za powstałe pod wpływem Bożego natchnienia. Proces kształtowania się kanonu ksiąg był dość długi - trwał...

Politeizm arabski

Politeizm arabski

Arabowie czcili wiele bóstw - tradycja wspomina o360posążkach idoli znajdujących się w mekkańskiej świątyni Al-Kaba.

Tu narodził sie Jezus

Tu narodził sie Jezus

W miejscu narodzenia Jezusa umieszczono w XVIII w. srebrną gwiazdę z łacińskim napisem: Tu narodził się z Dziewicy Marii Jezus Chrystus. Stanowi ona jedno z miejsc najczęściej odwiedzanych przez pielgrzymów.

Wizerunek Jezusa

Wizerunek Jezusa

Choć nie zachował się żaden prawdziwy wizerunek Jezusa, utrwaliło się wiele wzorców ikonograficznych prezentujących jego oblicze i postać. W tworzeniu kanonu wyobrażeń Chrystusa ikonografia wczesnochrześcijańska przejęła wiele elementów z rzymskiej...

Nastarsza inskrypcja w języku arabskim

Nastarsza inskrypcja w języku arabskim

Napis z An-Nimary w Nabatei, sporządzony przez lachmidzkiego władcę, jest jedną z najstarszych inskrypcji w języku arabskim, w piśmie bardzo zbliżonym do nabatejskiego. Datowany jest on na 223 r. kalendarza nabatejskiego,...

Ewangelia Jana

Ewangelia Jana

Ewangelista Jan przez wzniosłość teologii swojej Ewangelii porównany został do szybującego w górę orła.

Zmierzch bohaterów

Zmierzch bohaterów

Tezeusz – jeden z największych bohaterów antycznej Grecji – skończył marnie. Został zrzucony ze skał na wyspie Skyros.

Losowy cytat

Prev Next

Marcin Luter

Marcin Luter

Życie chrześcijan składa się z wiary i miłości.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Chowanie w sobie gniewu to jak trzymanie gorącego węgla z zamiarem rzucania go w kogoś innego; ty jesteś tym, który ucierpi najbardziej.

Seneka

Seneka

Ten jest mały i nikczemny, który się sprzeciwia, który źle myśli o porządku świata i woli poprawiać bogów niż siebie.

1 P. 2, 13

1 P. 2, 13

Bądźcie poddani każdej ludzkiej władzy ze względu na Pana.

Charles Wesley

Charles Wesley

Wiara, potężna wiara, obietnica dostrzega i widzi tylko Boga; Śmieje się z niemożliwości i krzyczy to się dokona.

mistrz zen Dogen

mistrz zen Dogen

Poznać siebie samego oznacza o sobie zapomnieć

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Ludzie z opiniami, tylko kręcą się i kłopoczą wzajemnie.

Erich Fromm

Erich Fromm

 Umieć się koncentrować, znaczy umieć być samym sobą, a to jest właśnie warunkiem zdolności kochania

Dhammapada 183

Dhammapada 183

Żadnego zła nie należy czynić, dobro zdobywać krok za krokiem, myśl swą oczyszczać nieustannie, oto nauka Przebudzonych

William Henry Seward

William Henry Seward

Chrześcijaństwo zapewnia jednolitą odpowiedź na całe życie.

Kategoria: Katalog
Opublikowano

 

Była patronką szczęśliwej miłości i najpiękniejszą ze wszystkich bogiń. Powstała z morskiej piany niedaleko Cypru. Najwyraźniej oczekiwano narodzin, skoro powitały ją Wdzięki, Uśmiechy i Igraszki, które odtąd nie odstępowały pięknej bogini.

 

Bogini mogła narodzić się jeszcze w czasach walki Kronosa z Uranosem. Kiedy Kronos obciął sierpem genitalia swojego ojca, krew rannego boga zrosiła morze i dała początek bogini. Wedle innych przekazów Afrodyta była córką Uranosa i bogini światła dziennego Hemery albo wynikiem związku Zeusa z okeanidą Dione. Piękność udała się na Olimp, gdzie polubili ją wszyscy bogowie. Gorzej było z przedstawicielkami tej samej płci, które traktowały Afrodytę z zawiścią i niechętnym okiem spoglądały na jej kolejne romanse. Pozycja Afrodyty jako najpiękniejszej bogini, została potwierdzona oficjalnie w wyniku słynnego konkursu o złote jabłko. Owoc ten, z wyrytym napisem „Dla najpiękniejszej”, podrzuciła na Olimp bogini niezgody Eryda. Natychmiast powstał spór o to, komu należy się ten tytuł. W szranki stanęły ostatecznie Hera, Atena i Afrodyta, a na sędziego wybrano śmiertelnika - trojańskiego księcia Parysa. Główną rolę przy wyborze odegrała jednak nie uroda współzawodniczek, ale prezenty, jakie boginie oferowały Parysowi. Afrodyta obiecała mu miłość najpiękniejszej kobiety na świecie i odniosła zwycięstwo.

 

Bogini nosiła przejrzyste szaty utkane z porannej mgły. Ukazywana była też nago lub w przepasce na biodrach. Włosy miała upięte, dekorowane kwiatami z gajów i ogrodów, którym patronowała. Na przejażdżki wybierała się rydwanem zaprzężonym w gołębie w towarzystwie syna Erosa i trzech Charyt. Przed jej powozem podążały Himeros i Potos (Tęsknota i Żądza), za nią zaś lecieli Hymen (bóstwo godów weselnych) i Pejto (bogini słodkiej miłosnej namowy).

 

Mężem bogini był bóg ognia Hefajstos, jednak związek ten nie należał do udanych. Sędziwy i chromy kowal całymi dniami przesiadywał w kuźni, robiąc to pioruny dla Zeusa, to strzały dla Erosa, to zbroję dla Achillesa. Nic więc dziwnego, że znudzona Afrodyta pocieszała się z Aresem. Ze związku tego zrodziło się wiele dzieci, w tym skrzydlaty bożek miłości Eros. Afrodyta kochała się też czasem w śmiertelnikach. Najgorętszym uczuciem obdarzyła myśliwego Adonisa. Podobno bogini zabrała go matce zaraz po urodzeniu i oddała na wychowanie królowej podziemnego świata. Persefona wykonała swoje zadanie, ale sama także zakochała się w młodzieńcu i nie chciała wypuścić go z podziemia. Spór rozstrzygnął Zeus,, który nakazał Adonisowi przez cztery miesiące w roku przebywać z Persefoną i cztery z Afrodytą. Pozostałe miesiące miał mieć dla siebie. Zakochany w Afrodycie młodzieniec postanowił spędzać z nią także swój czas wolny. Zazdrosna Persefona poskarżyła się Aresowi. Kiedy bóg wojny dowiedział się, że kochanka porzuca go dla zwykłego śmiertelnika, zamienił się w dzika i zabił polującego w lesie Adonisa. Afrodyta pogrążyła się wówczas w smutku, a wraz z nią przygasł cały świat. Wreszcie Zeus zezwolił Adonisowi na przebywanie wśród żywych wiosną i latem, jesienią i zimą zaś młodzieniec miał wracać do Hadesu.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaGrecjaReligie GrecjiKatalogAfrodyta
| + -