Losowa postać

Prev Next

Adad

Czczony pod wieloma różnymi imionami (Adad, Iszkur, Mer i in.) bóg zjawisk atmosferycznych Babilonii sumeryjskiej. Jako Adad pojawił się (z Syrii?) w drugiej połowie III tysiąclecia i stał się głównym...

Nike

  Skrzydlata bogini, towarzyszka Ateny, uosabiała zwycięstwo. Sama decydowała, po czyjej stronie stanąć w boju. Każda istota ziemska i niebiańska marzyła o przychylności córki tytana Pallasa i bogini rzeki zaświatów, Styks. Nike...

Manaf

  Jednym z najważniejszych bóstw mekkańskich był Manaf (poł. wysoki, wyniosły). Jego funkcje nie są do tej pory znane, ale bardzo często jego imię spotykamy wśród przedmuzułniańskich imion teoforycznych. np. Abd...

Zeus

  Bez jego woli na ziemi nic się nie działo. Z jego rozkazu świeciły gwiazdy i Księżyc, panowali i upadali najwięksi królowie, rozpętywały się wojny i nastawał czas pokoju.   Dzieciństwo Zeusa nie...

Utu

Bóg słońca, akadyjski Szamasz. nył personifikacją powracającego światła słonecznego, którego ciepło powoduje wegetacje roślin. Utu to syn Nanny i bogini Ningal, brat Inany, bóg prawdy, sprawiedliwości, prawa oraz wróżbiarstwa. Głównym...

Nanasze

Opiekunka rybołówstwa morskiego. Głównym miejscem jej kultu było Siraran, położone w mieście-państwie Lagasz. Nanasze uważano za córkę Enkiego. W szczególności była związana z wróżbiarstwem i wyjaśnianiem snów, a także odpowiedzialna...

Tanatos

  Tanatos młodzieńca, który pomimo swojej delikatnej urody budził wśród ludzi paniczny strach. Ten syn Nocy i bliźniaczy brat Hypnosa (boga snu) pełnił obowiązki samej śmierci, którą uosabiał, gdy na swych...

Ares

  Przed pędzącym rydwanem bezlitosnego bóstwa biegła Eris, bogini niezgody, i Enyo, zapowiedź wojny.   Początkowo Aresa przedstawiano jako brodatego mężczyznę, później jako dobrze zbudowanego młodzieńca z wojennym rynsztunkiem. Był bogiem wojny niesprawiedliwej,...

Ja'uk

  Poza trzema boginiami Koran wymienia jeszcze kilku innych idoli czczonych w czasach dżahilijji. Są to: Ja'uk, Jaghus, Nasr i Wadd. Ja'u k (pol . ostrzegający) czczony pod postacią posążka konia,...

Dionizos

  Był nieślubnym synem Zeusa i niewiele brakowało, a dosięgłaby go zemsta zazdrosnej żony Gromowładnego. Przetrwał jednak i został wielbionym bogiem greckim. Nie tylko dlatego, że był patronem wina, sił witalnych...

Ciekawostki

Prev Next

Nastarsza inskrypcja w języku arabskim

Nastarsza inskrypcja w języku arabskim

Napis z An-Nimary w Nabatei, sporządzony przez lachmidzkiego władcę, jest jedną z najstarszych inskrypcji w języku arabskim, w piśmie bardzo zbliżonym do nabatejskiego. Datowany jest on na 223 r. kalendarza nabatejskiego,...

Politeizm arabski

Politeizm arabski

Arabowie czcili wiele bóstw - tradycja wspomina o360posążkach idoli znajdujących się w mekkańskiej świątyni Al-Kaba.

Nabatejczycy

Nabatejczycy

Na północnym skraju Al-Hidżazu, na południe od Morza Martwego przez kilka wieków istniało królestwo założone przez Nabatejczyków (arab. Al-Anbat , gr. Napateu) ze stolicą w Petrze. Do dziś toczą się...

Tu narodził sie Jezus

Tu narodził sie Jezus

W miejscu narodzenia Jezusa umieszczono w XVIII w. srebrną gwiazdę z łacińskim napisem: Tu narodził się z Dziewicy Marii Jezus Chrystus. Stanowi ona jedno z miejsc najczęściej odwiedzanych przez pielgrzymów.

Zmierzch bohaterów

Zmierzch bohaterów

Tezeusz – jeden z największych bohaterów antycznej Grecji – skończył marnie. Został zrzucony ze skał na wyspie Skyros.

Artysta i zabójca

Artysta i zabójca

  Dedal słynął w całej Helladzie z wykonywania niezwykłych posągów. Artysta pierwszy zaczął rzeźbić postacie ludzkie z otwartymi oczami i wyciągniętymi rękami. Tak bardzo przypominały żywych ludzi, że kapłani przywiązywali je...

Błądząca i ślepa

Błądząca i ślepa

W średniowieczu bardzo popularne było symboliczne przedstawianie Kościoła i Synagogi w personifikacji. Synagogę, jako postać błądzącą i ślepą na ewangeliczną naukę Jezusa, ukazywano z zawiązanymi oczami.

Ojczyzna Arabów

Ojczyzna Arabów

Najstarsze dzieje Arabów i innych ludów semickich są związane z Półwyspem Arabskim, skąd ludy te rozprzestrzeniły się na rozległe obszary Bliskiego Wschodu i Aftyki Północnej.

Oschoforie

Oschoforie

Ostatnie w rocznym cyklu świąt powiązanych z Dionizosem były Oschoforie, które odbywały się w miesiącu Pyanepsion (październik). Zamykały one sezon prac letnich w polu i winnicach. Atenie i Dionizosowi składano...

Zdradzona kobieta...

Zdradzona kobieta...

Jazon porzucił Medeę dla Glauke, ta owładnięta szałem zabiła rywalkę i własne dzieci.

Losowy cytat

Prev Next

Charles Wesley

Charles Wesley

Wiara, potężna wiara, obietnica dostrzega i widzi tylko Boga; Śmieje się z niemożliwości i krzyczy to się dokona.

Ksenofanes

Ksenofanes

Bóg jest wieczny, jeden, z każdej strony podobny, ograniczony, ma kształt kuli i odbiera wrażenia zmysłowe wszystkimi swoimi częściami.

Spurgeon

Spurgeon

Mam wielką potrzebę Chrystusa, mam wielkiego Chrystusa na moje potrzeby.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Ludzie z opiniami, tylko kręcą się i kłopoczą wzajemnie.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Ananda poprosił go o wyjaśnienie kilku spraw i zapytał Budde: - „Jak mamy, panie zachowywać się wobec kobiet? - Unikać ich widoku. - Ale jeśli już je ujrzymy? - Nie...

Charles F. Banning

Charles F. Banning

Zbyt wielu z nas ma chrześcijański słownik, zamiast chrześcijańskiego doświadczenia.

Erich Fromm

Erich Fromm

 Umieć się koncentrować, znaczy umieć być samym sobą, a to jest właśnie warunkiem zdolności kochania

Heraklit

Heraklit

Tego świata, jednego i tego samego świata wszechrzeczy, nie stworzył nikt spośród bogów ani też nikt spośród ludzi, lecz był on zawsze, jest i będzie wiecznie żywym ogniem zapalającym się...

Dhammapada 213

Dhammapada 213

Z kochania zawsze troska płynie i lęk się z kochania rodzi

Marcin Luter

Marcin Luter

Im mniej słów, tym lepsza modlitwa.

Kategoria: Katalog
Opublikowano

 

Najprzystojniejszy spośród bogów był patronem piękna, sztuki, światła, prawdy a także nagłej śmierci. Za jego niewinnym wyglądem skrywał się niebezpieczny i gwałtowny charakter. Złotowłosy bóg nigdy bowiem nie przebaczał zniewag.

 

Apollo był nieślubnym dzieckiem Zeusa. Zanim przyszedł na świat, jego matka tytanida Leto została wyśledzona przez Herę. Miała z tego powodu doświadczyć wielu nieszczęść. Zazdrosna pani Olimpu zbuntowała przeciwko ciężarnej Gaję. Od tej pory Leto nie mogła nigdzie znaleźć schronienia i zrozpaczona tułała się po świecie. Wreszcie zlitował się nad nią Posejdon, który złowił dla niej i osadził na słupach wyspę Delos.

Tam Leto mogła wreszcie spokojnie doczekać porodu. Narodziny Apolla i jego bliźniaczej siostry Artemidy oznaczały jednak dalsze cierpienie. Wysłana przez Herę Ejlejtyja, zamiast złagodzić bóle rodzącej, jeszcze je wzmogła, przedłużając czas porodu do dziewięciu dni i nocy. Apollo przyszedł na świat jako dojrzały mężczyzna i już piątego dnia życia wyruszył, by zemścić się na Gai i Herze. Pierwsze kroki skierował do Delf, gdzie ustrzelił z łuku Pytona, jednego z synów Gai. Zabójstwo potwora nie pozostało bez kary. Zeus skazał młodego syna na rok wygnania z Olimpu. Apollo musiał też wyprawić igrzyska na cześć zabitego i poddać się zabiegom oczyszczającym. Chociaż z mściwości nie dało się go wyleczyć, Apollo stał się odtąd patronem ludzi oskarżonych o morderstwo i próbujących oczyścić się z zarzutów.

 

Choć Apollo uważany był za najprzystojniejszego ze wszystkich bogów, to nieraz przyszło mu cierpieć z powodu nieszczęśliwej miłości. Przyczyną jego niepowodzeń był zatarg z bogiem miłości Erosem. Niechęć pomiędzy Apollem i skrzydlatym bożkiem miała dość prozaiczne korzenie. Obydwaj bogowie byli świetnymi strzelcami i każdy z nich przypisywał sobie miano najdoskonalszego łucznika na świecie. Nieszczęśliwą miłość przeżył Apollo z nimfą Dafne, która w wyniku erosowej strzały nienawiści czuła do złotowłosego boga jedynie obrzydzenie. Apollo nie mógł pogodzić się z odmową i prześladował swoją wybrankę. Wreszcie matka nimfy, Gaja, ulżyła cierpieniom córki i zamieniła ją w krzak wawrzynu. Apollo zerwał z niego kilka gałązek i uczynił sobie z nich wieniec. Podobnie wyglądała miłość do nimfy Kastalii, która nie mogąc uwolnić się od amanta, rzuciła się do rzeki i utonęła.

 

Apolla przedstawiano jako smukłego młodzieńca o nieziemsko pięknej twarzy, błękitnych oczach i złocistych włosach. Od jego boskiej postaci biła cudowna światłość. Odzienie stanowiła zazwyczaj zwiewna peleryna, a czoło zdobił wieniec upleciony z wawrzynu. Apollo pokazywał się śmiertelnikom uzbrojony w łuk. Niekiedy też zamiast broni dzierżył w rękach instrument strunowy zwany kitarą lub lirę. Patron sztuki i piękna ukazywany był często wraz z orszakiem złożonym z muz; w jego składzie znajdowała się również bogini pamięci Mnemosyne. Często towarzyszką Apolla była jogo bliźniacza siostra bogini łowów Artemida.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaGrecjaReligie GrecjiKatalogApollo
| + -