Losowa postać

Prev Next

Asur

Asur, bóg miasta Asur, stał się z biegiem czasu bogiem państwa i mocarstwa asyryjskiego. Jako „bóg asyryjski” przybrał właściwości swego narodu. Jest więc wojowniczy, patronuje wojnom swego ludu, sztandar jego...

Nimfy

  Choć były córkami gromowładnego Zeusa, potężnych tytanów i innych pradawnych sił, uznawano je zaledwie za bóstwa niższego i rzędu. Te piękne istoty były symbolem nieujarzmionych sił przyrody. Czasem opiekowały się wybranymi...

Centaury

  Centaury były inspiracją greckich pisarzy: występowały w wielu mitach, zwłaszcza Tezeuszu. Te porywcze, żyjące dziko w lasach Tesalii potwory, w górnej części ciała mające postać ludzką, a od pasa końską,...

Chejron

  Chejron urodził się ze związku tytana Kronosa i nimfy Filyry. Apollo i Artemida przekazali mu cenną wiedzę, ucząc go sztuki leczenia oraz myślistwa. Centaur udzielał porad w grocie u stóp...

Nanna-Suen

Bóg księżyca, syn Enlila i Ninlil. Jego żoną została Nungil, a ich dziećmi byli bóg słońca Utu i Inana. Główne miejsce kultu Nanny-Suena to świątynia E-kisz-nugal w Urze.

Temida

  Temida należała do najważniejszych bóstw, które wedle wierzeń dzierżyły w swych rękach ludzkie losy. Owa prastara bogini sprawiedliwości była małżonką Zeusa jeszcze przed jego związkiem z Herą. Z miłości Zeusa...

Ningiszzida

Bóg wegetacji, przedstawiany pod postacią węża. Występuje nieraz jako ojciec boga Dumuziego. był także bóstwem świata podziemnego. Władca Lagaszu, Gudea, uważał go za swoje osobiste bóstwo opiekuńcze.

Ninurta

Stary sumeryjski bóg wojny, burzy i rolnictwa, występuje w odmianach miejscowych jako Ningirsu (bog miasta Lagasz, dzis. Tello), Zaibaba (bóg miasta Kisz, dzis. Al-Uhajmir), Urasz (bóg miasta Dilibat). Ninurta cieszył...

Al-Fals

  Plemię Tajj czciło Al-Falsa, którego wyobrażał czerwony występ w czarnej skale o antropomorficznych kształtach. Jego świątynia była otoczona świętym obszarem zwanym hima, gdzie znajdowali azyl zbiegowie i uciekinierzy. Obok sanktuarium...

Al-Uzza

  Obok Hubala ważną rolę odgrywały boginie uważane za córki lub żony Hubala, wymieniane w Koranie jako Al-Lat, Manat i AI-Uzza, Al-Lat. Al-Uzza, czyli Wszechmocna, opiekunka planety Wenus, znana także w...

Ciekawostki

Prev Next

Po nitce do kłębka

Po nitce do kłębka

Po śmierci syna Dedal ukrył się przed Minosem u króla Kokalosa. Jednak władca Krety nie dawał za wygrana, za wszelką cenę chciał odnaleźć genialnego wynalazcę W tym celu obmyślił podstęp....

Artysta i zabójca

Artysta i zabójca

  Dedal słynął w całej Helladzie z wykonywania niezwykłych posągów. Artysta pierwszy zaczął rzeźbić postacie ludzkie z otwartymi oczami i wyciągniętymi rękami. Tak bardzo przypominały żywych ludzi, że kapłani przywiązywali je...

Wieniec Ariadny

Wieniec Ariadny

Zdjęty z szyi Ariadny i zawieszony na niebie przez Dionizosa wianek Amfitryty lśnił na niebie pełnym blaskiem, rozjaśniając drogę żeglarzom. Powstałą w ten sposób konstelację gwiazd nazwano Diademem Ariadny. Gwiazdozbiór...

Nowy Testament

Nowy Testament

  Obecnie w skład Nowego Testamentu wchodzi 27 ksiąg kanonicznych, czyli takich, które uznano ostatecznie za powstałe pod wpływem Bożego natchnienia. Proces kształtowania się kanonu ksiąg był dość długi - trwał...

Najstarszy wizerunek Jezusa

Najstarszy wizerunek Jezusa

W Bazylice św. Sabiny w Rzymie zachował się unikatowy zabytek z V w. n.e. - cyprysowe drzwi. Wśród zdobiących je scen biblijnych pojawił się najstarszy znany dziś wizerunek Jezusa na...

Wizerunek Jezusa

Wizerunek Jezusa

Choć nie zachował się żaden prawdziwy wizerunek Jezusa, utrwaliło się wiele wzorców ikonograficznych prezentujących jego oblicze i postać. W tworzeniu kanonu wyobrażeń Chrystusa ikonografia wczesnochrześcijańska przejęła wiele elementów z rzymskiej...

Wieczernik

Wieczernik

Tradycja wczesnochrześcijańska zgodnie umieszcza Wieczernik - dom, w którym Chrystus z apostołami spożył Ostatnią Wieczerzę - na Syjonie (południowa część zachodniego wzgórza Jerozolimy). W IV w. wzniesiono tu pięcionawową bazylikę...

Na pomoc Zeusowi

Na pomoc Zeusowi

Styks, chcąc pomóc Zeusowi w pokonaniu Kronosa, poprosiła swoje dzieci o wsparcie. Nike wraz z rodzeństwem, Kratosem (Władzą), Bią (Przemocą) i Zelosem (Ambicją), doprowadziła do zwycięstwa Zeusa. W swojej wdzięczności...

Ewangelia Mateusza

Ewangelia Mateusza

Wczesnochrześcijańska tradycja uczyniła człowieka symbolem Mateusza Ewangelisty, gdyż rozpoczyna on swą Ewangelię od obszernego opisu narodzin Jezusa i jego dokładnej genealogii.

Nabatejczycy

Nabatejczycy

Na północnym skraju Al-Hidżazu, na południe od Morza Martwego przez kilka wieków istniało królestwo założone przez Nabatejczyków (arab. Al-Anbat , gr. Napateu) ze stolicą w Petrze. Do dziś toczą się...

Losowy cytat

Prev Next

Becky Laird

Becky Laird

Żyjąc w pełni, uznając, że wszystko co robimy istnieje dzięki Jego mocy, oddajemy cześć Bogu, On z kolei nam błogosławi.

Anonim

Anonim

Kiedy życie rzuca cię na kolana, jesteś w idealnej pozycji, do modlitwy!

Playdassi Thera, mnich z Cejlonu

Playdassi Thera, mnich z Cejlonu

Buddyzm to system moralnego, mentalnego i intelektualnego treningu

Peter Ustinov

Peter Ustinov

Miłość jest aktem nieskończonego przebaczania, szukaniem ku niej sposobności, które staje się nawykiem.

William Henry Seward

William Henry Seward

Chrześcijaństwo zapewnia jednolitą odpowiedź na całe życie.

Marcin Luter

Marcin Luter

Życie chrześcijan składa się z wiary i miłości.

Charles F. Banning

Charles F. Banning

Zbyt wielu z nas ma chrześcijański słownik, zamiast chrześcijańskiego doświadczenia.

staropers. humata, huchta, hwareszta

staropers. humata, huchta, hwareszta

Żywię dobre myśli, dobre słowa i dobre uczynki. Wyrzekam się złych myśli, złych słów i złych uczynków

Oświecenie Buddy

Oświecenie Buddy

„Wszelkie cierpienie na świecie polega na pragnieniu życia” i na kurczowym trzymaniu się istnienia

Demokryt według Stobajosa

Demokryt według Stobajosa

Pierwsi ludzie, którzy o rozpadzie śmiertelnej natury nic nie wiedzą, ale mają świadomość swoich złych uczynków spełnionych za życia, męczą się w ciągu całego swego życia niepokojem i strachem, wymyślając...

Kategoria: Sinto
Opublikowano

Sintoizm nie korzysta z posągów bóstw, lecz bogowie mają w świątychach tzw. mitamasiro („ducha zastępczego”), tj. jakiś przedmiot będący ich symbolem. W czasie świąt boga przyzywa się na dół i wtedy przedmiot ten staje się sintai („ciałem boga”). Dla Amaterasu jest nim ośmiokątne lustro, a dla Susanoo - miecz. Świątynia składa się z torii, rodzaj bramy, z haiden - zewnętrznej sali nabożeństw, gdzie odbywają się ceremonie, oraz honden - sali wewnętrznej, gdzie przechowuje

się sintai. Wierzono że bogowie przebywają nie tylko w świątyniach, ale górach i lasach, gdzie też spotyka się sanktuaria poświęcone ich czci. Niekiedy miejsca przebywania boga symbolizuje tylko torii, szczególnie w miejscach mających walory widokowe. Także góry uważa się za sintai. Najstarszą i najsławniejszą jest narodowa świątynia w lesie koło Ise zbudowana w IV wieku i poświęcona bogini Amatarasu. Odnawia się ją co dwadzieścia lat.

 

Nabożeństwo składa się z czytania Norito, pokłonów, składania rąk, klaskania i ofiar z ryżu, owoców i jedwabiu. W większe święta wykonuje się trwające cały dzień tańce pantomimiczne kagura. Tańce dla beoga wykonują w świątyniach przeznaczone do tego miko - dziewice mające też rzekomo zdolność kontaktowania się z bóstwami i duchami zmarłych oraz przepowiadania przeszłości.

 

Norito zawierają też liczne przepisy dotyczące czystości. Dwa razy w roku w ostatnich dniach czerwca i grudnia odbywa się o-harai („wielkie oczyszczenie”) kiedy tenno łaskawie odpuszczał grzechy i oczyszczał po ofierze z łyka morwy i lnianego płótna. Świeccy brali też udział w oczyszczeniu, a zanosząc modły w świątyniach uderzali w gong, gong by zwrócić na siebie uwagę boga.

 

W kulcie domowym przed kamidana, czyli „półką bogów” obmywano sobie twarz i ręce, płukano usta, uderzano dwa razy w ręce, klękano i modlono się z głową pochyloną ku ziemi. Zmarłym składa| się ofiary z pokarmów, napojów i różnych przedmiotów użytkowych. Jeszcze dziś przedstawiciel cesarza co roku wiosną składa ofiarę z ryżu, ryb, morszczyny, wina ryżowego i prosowego na grobie protoplasty rodu cesarskiego. W zamierzchłych czasach składano prawdopodobnie ofiary z ludzi, którzy mieli po śmierci służyć zmarłemu. Zabronił tego w początkach naszej ery cesarz Suinin.

 

Stara religia japońska interesowała się głównie tym życiem, a nie zaświatami (jomi). Podstawą wiary religijnej była więź z krajem i rodem, a wzgląd na honor i prawa wspólnoty był podstawą moralności. Na pytanie o miejsce czyjegoś zamieszkania można uzyskać w odpowiedzi nazwę miejscowości daleko położonej, tej, gdzie znajdują się groby przodków pytanego. Przekonanie o ich niemal fizycznej obecności stanowi ważny dogmat sinto. Wyraża się on w wierze, że po śmierci każdy człowiek staje się kami („bóstwem”), ale nadal uczestniczy życiu żywych. Dobry człowiek jako dobre i życzliwe bóstwo-kami, a zły jako ten, który szkodzi.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaShintoKult w Sintoizmie
| + -