Losowa postać

Prev Next

Ninhursag

Jedna z bogiń matek, znana jako matka bogów i matka-ziemia. Symbolizowała źródło wszelkiego życia oraz płodność ziemi. czczona była w świątyni E-mah w mieście Adab.

Nergal

Czwartą wielką częścią wszechświata jest podziemie, Arallu. Eufemistycznie nazywano je wprost „ziemią” albo „wielką ziemią”, „ziemią bez powrotu”. Było ono miejscem pobytu zmarłych i podlegało władzy bogini Ereszkigal („parni wielkiej...

Dionizos

  Był nieślubnym synem Zeusa i niewiele brakowało, a dosięgłaby go zemsta zazdrosnej żony Gromowładnego. Przetrwał jednak i został wielbionym bogiem greckim. Nie tylko dlatego, że był patronem wina, sił witalnych...

Sfinks

  Grecki Sfinks był rodzaju żeńskiego. Miał podobnie jak Sfinks egipski ciało lwa, głowę ludzką, skrzydła orła i jaszczurczy ogon. Jego pochodzenie nie jest jasne- zdaniem Hezjoda rodzicami Sfinksa byli Chimera...

Ja'uk

  Poza trzema boginiami Koran wymienia jeszcze kilku innych idoli czczonych w czasach dżahilijji. Są to: Ja'uk, Jaghus, Nasr i Wadd. Ja'u k (pol . ostrzegający) czczony pod postacią posążka konia,...

Zeus

  Bez jego woli na ziemi nic się nie działo. Z jego rozkazu świeciły gwiazdy i Księżyc, panowali i upadali najwięksi królowie, rozpętywały się wojny i nastawał czas pokoju.   Dzieciństwo Zeusa nie...

Chimera

  Chimera, podobnie jak Sfinks, Cerber i wiele innych potworów, była owocem związku Echidny i Tyfona. Obdarzona głową lwa oraz ogonem smoka, wychowywała się u Amisodaresa, króla Karii. Według Homera był...

Isztar

W religii babilońskiej (zwłaszcza w czasach sumeryjskich) nie brak było i bóstw żeńskich. Pierwotnie było ich wiele. Pod różnymi imionami czczono wielką boginię-matkę (Aruru, Mami itd.), życiodajną siłę ziemi, stworzycielkę...

Nike

  Skrzydlata bogini, towarzyszka Ateny, uosabiała zwycięstwo. Sama decydowała, po czyjej stronie stanąć w boju. Każda istota ziemska i niebiańska marzyła o przychylności córki tytana Pallasa i bogini rzeki zaświatów, Styks. Nike...

Gibi

Wraz z Nusku, bogowie pochodzenia sumeryjskiego, uosabiali ogień. Obaj uchodzili dalej za wrogów ciemności i jej mocy, szczególnie demonów.

Ciekawostki

Prev Next

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa stanowią dla chrześcijan najważniejszy etap jego działalności i podstawę wiary. W świetle prawa rzymskiego Mesjasz umierał jako wichrzyciel, w sposób przewidziany dla największych zbrodniarzy.

Wszyscy równi

Wszyscy równi

W misteriach eleuzyńskich mogli brać udział wszyscy posługujący się językiem greckim Nie wykluczano z nich kobiet, cudzoziemców i niewolników Obrzędy były dla każdego, bowiem każdy mieszkaniec Hellady był równy wobec...

Ewangelia Jana

Ewangelia Jana

Ewangelista Jan przez wzniosłość teologii swojej Ewangelii porównany został do szybującego w górę orła.

Delfickie przepowiednie

Delfickie przepowiednie

Plutarch, grecki filozof i biograf, pochodzący z pobliskiej Cheronei, pełnił przez pewien czas funkcję kapłana Apolla. To on zostawił opis mówiący, że Pytia czerpała swoje natchnienie z pneuma (gazu) o...

Ewangelia Łukasza

Ewangelia Łukasza

Ewangelistę Łukasza symbolizuje wól - zwierzę ofiarne Starego Testamentu. Jako ofiara Nowego Testamentu został złożony w ofierze Chrystus, ukazany przez ewangelistę jako Zbawiciel.

Błądząca i ślepa

Błądząca i ślepa

W średniowieczu bardzo popularne było symboliczne przedstawianie Kościoła i Synagogi w personifikacji. Synagogę, jako postać błądzącą i ślepą na ewangeliczną naukę Jezusa, ukazywano z zawiązanymi oczami.

Zdradzona kobieta...

Zdradzona kobieta...

Jazon porzucił Medeę dla Glauke, ta owładnięta szałem zabiła rywalkę i własne dzieci.

Geneza Chrześcijaństwa

Geneza Chrześcijaństwa

Chrześcijaństwo wyszło z judaizmu i przez pewien czas utrzymywało z nim silne związki. Dlatego już na początku nowej ery wyłoniły się dwie grupy wyznawców Chrystusa: judeochrześcijanie - Żydzi, którzy przyjęli...

Miłość Achillesa

Miłość Achillesa

Pentezilea była podobno równie piękna, jak bezwzględna. Przybyła do Troi, by wspomóc króla Priama w walce z Grekami i szybko stała się postrachem oddziałów oblegających miasto. Wreszcie stanęła do pojedynku...

Nabatejczycy

Nabatejczycy

Na północnym skraju Al-Hidżazu, na południe od Morza Martwego przez kilka wieków istniało królestwo założone przez Nabatejczyków (arab. Al-Anbat , gr. Napateu) ze stolicą w Petrze. Do dziś toczą się...

Losowy cytat

Prev Next

Robert H. Schuller

Robert H. Schuller

Każdy głupi może liczyć ziarna w jabłku. Tylko Bóg może liczyć wszystkie jabłka w jednym nasionku.

Mędrzec Narada

Mędrzec Narada

Ojciec, który ujrzy oblicze syna spłaca swój dług przodkom; syn przynosi mu nieśmiertelność. Pośród ziemskich radości nie ma większej niż radość ojca, któremu narodził się syn. Ani ciało posypane popiołem,...

Kwintus Enniusz

Kwintus Enniusz

Zabobonni guślarze i bezwstydni przepowiadacze, leniwi, obłąkani albo przyciśnięci nędzą, którzy dla siebie nie znaleźli ścieżki, a innym wskazują gościniec, którzy drugim obiecują skarby, a sami żebrzą u nich o...

Charles Wesley

Charles Wesley

Wiara, potężna wiara, obietnica dostrzega i widzi tylko Boga; Śmieje się z niemożliwości i krzyczy to się dokona.

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Chowanie w sobie gniewu to jak trzymanie gorącego węgla z zamiarem rzucania go w kogoś innego; ty jesteś tym, który ucierpi najbardziej.

Peter Ustinov

Peter Ustinov

Miłość jest aktem nieskończonego przebaczania, szukaniem ku niej sposobności, które staje się nawykiem.

Becky Laird

Becky Laird

Żyjąc w pełni, uznając, że wszystko co robimy istnieje dzięki Jego mocy, oddajemy cześć Bogu, On z kolei nam błogosławi.

Madżdżhimanikaja 1, 426

Madżdżhimanikaja 1, 426

Mnich Malunkjaputra skarżył się kiedyś, że Budda nigdy nie zajmował się rozstrzyganiem podstawowych problemów. Unikał on bowiem jednoznacznej odpowiedzi na pytania: czy świat jest wieczny czy też nie, czy jest...

Ody Pindara

Ody Pindara

Z bogów czerpią moc śmiertelni Wszystkich dzielności i cnót; Mądrość ludzka - boży to dar, Ramion siła, Język obrotny...

Dr H. A. Ironside

Dr H. A. Ironside

Chrystus jest substytutem dla wszystkiego, ale nic nie jest substytutem dla Chrystusa.

Kategoria: Sikhizm
Opublikowano

Doktryna Nanaka była bardzo prosta, a jej treść opierała się na przyjęciu jako centralnej zasady najwyższej władzy jednego Boga Stworzyciela. Tego Boga nazwał Prawdziwe Imię, aby uniknąć nadawania mu jakichkolwiek imion niosących w sobie jakieś ograniczenie, jak np. Allach, Rama, Siwa czy Ganesia. Uczył, że ten Bóg ukazuje się w różny sposób i w różnych miejscach, ale sam jest wieczny i wszechmocny. Można go nazywać tylko imieniem Hari (co znaczy dobrotliwy), gdyż to imię dobrze opisuje jego charakter. Jednocześnie ten Bóg w sposób nieodgadniony i tajemniczy wyznacza z góry losy wszystkich stworzeń i zarządził, aby człowiekowi, jako najwyższemu stworzeniu, służyły wszystkie inne stworzenia. Tym samym Nanak znosił hinduskie tabu w stosunku do spożywania mięsa. W tych artykułach nauki Nanaka widać niewątpliwie wpływy islamu.

 

Z hinduizmu przejął doktrynę maji, głoszącą, że to co niewidoczne jest źródłem i podstawą wszystkich widocznych istot i rzeczy, które nie są prawdziwie rzeczywiste, gdyż tylko ukryty w nich Brahman jest faktycznie rzeczywisty i niezniszczalny. Nanak jednak usunął z tej doktryny pojęcie czystej iluzji. Głosił bowiem, że materialne przedmioty, nawet będąc rzeczywistością, jako wyraz wiecznej Prawdy Stworzyciela, mogą tym, którzy skupiają się tylko na tym świecie, przeszkadzać w dostrzeżeniu tego, co jest prawdziwie rzeczywiste, tworząc jakby „mur fałszu”. Utrzymywał też, że Bóg stworzył materię jako otaczającą go zasłonę i tylko umysły pełne ducha mogą go przeniknąć. Bóg bowiem, a nie maja czy Brahman, jest prawdziwym stwórcą. Zamiast silnego w islamie podkreślenia transcendencji Boga Nanak za hinduizmem przyjmował, że Bóg przenika cały świat i ludzkie serca.

 

Nanak potępiał hinduizm i islam za to, że ich formy kultu nie prowadzą do Boga. Uważał, że rytuał stanowi pozytywną rozrywkę, lecz odwraca myśl człowieka od Boga do zewnętrznych form czci i wszędzie znajdował potwierdzenie swej tezy. Głosił np., że powtórzenie Prawdziwego Imienia jest tyle warte, co kąpiel w 68 miejscach pielgrzymkowych, a Bóg nie może mieszkać w posągach z drewna i kamieniu. Toteż dobrego człowieka i dobrego sikha winny cechować czyste intencje i czyste czyny, wybieranie tego, co cnotliwe, szukanie braterstwa z każdym bez względu na kastę, pragnienie słowa guru i boskiej wiedzy, tak jak człowiek pragnie pożywienia. Dobry sikh kocha swą żonę, wyrzeka się innych kobiet, unika kłótni i drażliwych tematów, nie jest butny, nic depcze uczuć innych i ich nie obraża, unika złego towarzystwa i szuka kontaktu z tym, co święte. Wierzenia i praktyki głoszone były pojednawcze i pokojowe. Religię Nanaka cechował kwietyzm, a niezwykłym przeznaczeniem, założonej przez niego religii było to, że z upływem czasu wskutek prześladowań musiała przybrać postawę obronną, a jej wyznawcy zaczęli uciekać się do użycia miecza.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaSikhizmSikhizm w stosunku do islamu i hinduizmu
| + -