Losowa postać

Prev Next

Syreny

  Starożytni Grecy wyobrażali sobie syreny jako pół kobiety, pół ptaki, zamieszkujące sfery niebiańskie i Hades. Syreny niebiańskie grały na instrumentach i śpiewały podczas gdy podziemne opłakiwały dusze zmarłych, przez co...

Orion

  Orion, syn Euryale (córki Minosa) i Posejdona. Był mężczyzną wyjątkowo urodziwym i tak olbrzymim, że gdy stąpał po dnie morza, miał głowę ponad falami. Jego pierwszą żoną była Side, która...

Hera

  Mity stawiały Herę w nie najlepszym świetle. Bogini nie uchroniła się przed typowo ludzkimi cechami, jak zawiść, zazdrość i kłótliwość. Najczęściej krew burzył w niej jednak mąż - pan Olimpu,...

Muzy

  Piękne córki Zeusa i Mnemosyne, patronujące starożytnym sztukom i naukom, stanowiły nieodłączne towarzystwo Apolla. Artyści z niecierpliwością czekali na ich nadejście i pomoc w twórczych mękach...   ARTYBUTY ERATO (Umiłowana) - muza poezji miłosnej,...

Gibi

Wraz z Nusku, bogowie pochodzenia sumeryjskiego, uosabiali ogień. Obaj uchodzili dalej za wrogów ciemności i jej mocy, szczególnie demonów.

Al-Kaba

  Świątyni a Al-Kaba w Mekce ze znajdującym się tam Czarnym Kamieniem (arab. Al-Hadżar al-Aswad) była najważniejszym sanktuarium starożytnych Arabów i celem dorocznych pielgrzymek. Ptolemeusz twierdził, że była ona miejscem kultu...

Ninlil

Żona boga Enlila, nazywana matką miłosierną, była bóstwem łaskawym i dobroczynnym. W zachowanym poemacie opowiedziana jest jej historia gwałtu na młodej Ninlil, za który Enlil został wygnany z siedziby bogów.

Scylla i Charybda

  Morskie potwory Scylla i Charybda były równie groźne dla żeglarzy jak syreny. Zamieszkały sąsiadując o ze sobą skały po obu stronach wąskiego przesmyku pomiędzy Sycylią, a wybrzeżem Italii, Kiedy Odyseusz...

Damgalnuna

Pierwotnie być może jedna z bogiń matek, bogini ziemi. Już w okresie wczesnodynastycznym składano jej ofiary z ryb. Była żoną Enkiego.

Babbar - Szamasz

Babbar-Szamasz, (główny?) bóg solarny. Uosabia dodatnie dla człowieka siły słońca. Oprócz tego, jak często bóstwa solarne, ma znaczenie wysoce etyczne. Przenika serca ludzkie, zna myśli i zamiary, karci złych i...

Ciekawostki

Prev Next

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

Śmierć i zmartwychwstanie Jezusa stanowią dla chrześcijan najważniejszy etap jego działalności i podstawę wiary. W świetle prawa rzymskiego Mesjasz umierał jako wichrzyciel, w sposób przewidziany dla największych zbrodniarzy.

Ojczyzna Arabów

Ojczyzna Arabów

Najstarsze dzieje Arabów i innych ludów semickich są związane z Półwyspem Arabskim, skąd ludy te rozprzestrzeniły się na rozległe obszary Bliskiego Wschodu i Aftyki Północnej.

Ewangelia Jana

Ewangelia Jana

Ewangelista Jan przez wzniosłość teologii swojej Ewangelii porównany został do szybującego w górę orła.

Wizerunek Jezusa

Wizerunek Jezusa

Choć nie zachował się żaden prawdziwy wizerunek Jezusa, utrwaliło się wiele wzorców ikonograficznych prezentujących jego oblicze i postać. W tworzeniu kanonu wyobrażeń Chrystusa ikonografia wczesnochrześcijańska przejęła wiele elementów z rzymskiej...

Zdradzona kobieta...

Zdradzona kobieta...

Jazon porzucił Medeę dla Glauke, ta owładnięta szałem zabiła rywalkę i własne dzieci.

Ewangelia Marka

Ewangelia Marka

Symbolem Ewangelisty Marka jest władca pustyni - lew, gdyż swą Ewangelię autor ten rozpoczyna od opisu pobytu Jana Chrzciciela na pustyni.

Zmierzch bohaterów

Zmierzch bohaterów

Tezeusz – jeden z największych bohaterów antycznej Grecji – skończył marnie. Został zrzucony ze skał na wyspie Skyros.

Po nitce do kłębka

Po nitce do kłębka

Po śmierci syna Dedal ukrył się przed Minosem u króla Kokalosa. Jednak władca Krety nie dawał za wygrana, za wszelką cenę chciał odnaleźć genialnego wynalazcę W tym celu obmyślił podstęp....

Władca Troi

Władca Troi

Priam, król Troi był ojcem 50 synów i 50 córek(m. in. dzielnego Hektora, Kasandry, Parysa). Uznawano go za wzór wszystkich cnót, mądrości i miłości ojcowskiej. Cieszył się wielkim szacunkiem bogów,...

Ewangelia Łukasza

Ewangelia Łukasza

Ewangelistę Łukasza symbolizuje wól - zwierzę ofiarne Starego Testamentu. Jako ofiara Nowego Testamentu został złożony w ofierze Chrystus, ukazany przez ewangelistę jako Zbawiciel.

Losowy cytat

Prev Next

mistrz zen Dogen

mistrz zen Dogen

Poznać siebie samego oznacza o sobie zapomnieć

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Ty sam, tak jak każdy w całym wszechświecie, zasługujesz na miłość i czułość.

Nagasena (Milindapanha 2, 2, 1)

Nagasena (Milindapanha 2, 2, 1)

Płomień lampy z momentu na moment przestaje być ten sam

Mędrzec Narada

Mędrzec Narada

Ojciec, który ujrzy oblicze syna spłaca swój dług przodkom; syn przynosi mu nieśmiertelność. Pośród ziemskich radości nie ma większej niż radość ojca, któremu narodził się syn. Ani ciało posypane popiołem,...

Awesta (Jasna, XXX, 3)

Awesta (Jasna, XXX, 3)

Tak więc na początku były dwa duchy bliźniacze. Każdy z nich niezależnie stworzył pierwiastek zła i dobra w sferze myśli, słów i czynów. I między tymi dwoma mądry wybiera dobro,...

Seneka

Seneka

Ten jest mały i nikczemny, który się sprzeciwia, który źle myśli o porządku świata i woli poprawiać bogów niż siebie.

Peter Ustinov

Peter Ustinov

Miłość jest aktem nieskończonego przebaczania, szukaniem ku niej sposobności, które staje się nawykiem.

Erich Fromm

Erich Fromm

 Umieć się koncentrować, znaczy umieć być samym sobą, a to jest właśnie warunkiem zdolności kochania

1 P. 2, 13

1 P. 2, 13

Bądźcie poddani każdej ludzkiej władzy ze względu na Pana.

Playdassi Thera, mnich z Cejlonu

Playdassi Thera, mnich z Cejlonu

Buddyzm to system moralnego, mentalnego i intelektualnego treningu

Kategoria: Sikhizm
Opublikowano

Po śmierci Nanaka liczba zwolenników sikhizmu szybko wzrastała, a na czele wyznawców tej religii stanęli guru, wyznaczeni przez poprzedników. Nanak był pierwszym guru, który połączył władzę duchową i polityczną. Pierwszych czterech następców kontynuowało jego linię postępowania. Piąty zaś guru, Ardżuna, przekształcił tę godność w urząd dziedziczny, powierzając go swemu synowi, Har Gowindowi (1606- 1645). Zwalczani przez władców muzułmańskich sikhowie przekształcici się w teokrację militarną i nadali sobie nazwę Khalsa („partia czystych”). Prawnuk Ardżuny, guru Gowind Singh (co znaczy Gowind Lew), stwierdził, że sikhów nie ożywia żadna nienawiść do ludzi, lecz tylko odważnie i bez strachu głoszą Prawdę i jej bronią. Tenże guru przed swą śmiercią w 1708 r. zrzekł się swej godności i postanowił, że odtąd sikhów ma być święta księga zawierająca hymny i wypowiedzi pierwszych dziesięciu guru, do której dodał własny autorytatywny komentarz. Księga ta, zwana Adi Granth („praksięga”), obejmuje także wypowiedzi poprzedników Nanaka, takich jak Ramanda, Nandewa i Kabir. Gowind był przekonany o jej boskim autorytecie. Obok tej księgi wprowadził inną wielką innowację „chrzest miecza”. Polegał on an tym że w żelaznym zbiorniku słodką wodę mieszano obosiecznym mieczem, a potem każdy pił pięć dłoni (garści) tej wody, a następnie pięć razy skrapiano nią włosy i oczy wyznawców, wyrażając tym gotowość do poświęcenia się dla wiary bez względu na pochodzenie kastowe.

 

Główny egzemplarz świętej księgi Adi Granth przechowuje się w złotej świątyni w Amritsarze w Pendżabie, gdzie recytuje się jej tekst nieustannie dzień i noc oraz nosi się ją na feretronie. Żadna inna księga, nawet Biblia czy Koran, nie cieszy się taką czcią swych wyznawców

 

Z biegiem czasu wśród sikhów zaznaczyły się pewne podziały. Od XVIII wieku nazywają się oni członkami gminy singh („lwa:), a wyróżniają się, oprócz długich włosów, które zwijają pod turbanem i brody, przez pięć cech zewnętrznych: nie strzygą włosów na głowił i na brodzie, noszą grzebień, stalową bransoletę, sztylet i krótkie, białe spodnie. Oddają cześć niewidzialnemu Bogu, świętej księdze i guru, wstają przed świtem, by kąpać się w zimnej wodzie i potem rozmyślać. Unikają wszelkich środków podniecających, głównie alkoholu i palenia tytoniu. Mięso, które spożywają, musi pochodzić ze zwierząt zabitych jednym cięciem miecza.

 

Dziś jest żyje około kilkunastu milionów sikhów. Mają niewiele kontaktów z muzułmanami czy hindusami. Wyróżniają się wśród otoczenia odmiennym strojem (noszą zawoje) oraz pełnym powagi i godności zachowaniem. Dzień urodzin guru Nanaka jest oficjalnym dniem świątecznym w całych Indiach. Podział Indii na dwa państwa był dla nich tragedią, gdyż wiele ich świętych miejsc znalazło się w Pakistanie, toteż wielu z sikhów opuściło ten kraj i udało się do Pendżabu w Indiach. Wszyscy sikhowie znaleźli się na terenie Indii, które to państwo nadało im pewne przywileje. Nie wszyscy sikhowie są jednak zadowoleni ze swego statusu politycznego. Niektórzy z nich walczą fanatycznie o własne państwo w Pendżabie, a inni domagają się autonomii w ramach państwa indyjskiego.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaSikhizm"Chrzest miecza" w sikhizmie
| + -