Losowa postać

Prev Next

Jaghus

  Poza trzema boginiami Koran wymienia jeszcze kilku innych idoli czczonych w czasach dżahilijji. Są to: Ja'uk, Jaghus, Nasr i Wadd. Jaghus był prawdopodobnie bogiem słońca, czczonym pod postacią Iwa, szczególnie...

Ninhursag

Jedna z bogiń matek, znana jako matka bogów i matka-ziemia. Symbolizowała źródło wszelkiego życia oraz płodność ziemi. czczona była w świątyni E-mah w mieście Adab.

Nabu

Nabu (biblijny Nebo), bóg miasta Barsip (dzis. Birs Nimrud, blisko Babilonu). Słynął jako opiekun pisma, piśmiennictwa i mądrości w ogóle. Mając pod opieką „tablicę przeznaczenia”, na uroczystym posiedzeniu bogów z...

Folos

  Folos żył w grocie na terenie Epiru. Gdy Herakles przemierzał tę krainę, poprosił stwora, aby udzielił mu gościny. Ten przyjął herosa serdecznie, a gdy gość nieopatrznie poprosił o otworzenie bukłaka...

Al-Lat

  Obok Hubala ważną rolę odgrywały boginie uważane za córki lub żony Hubala, wymieniane w Koranie jako Al-Lat, Manat i AI-Uzza, Al-Lat (pol. bogini) to jedno z najstarszych bóstw semickich. Dla...

Asur

Asur, bóg miasta Asur, stał się z biegiem czasu bogiem państwa i mocarstwa asyryjskiego. Jako „bóg asyryjski” przybrał właściwości swego narodu. Jest więc wojowniczy, patronuje wojnom swego ludu, sztandar jego...

Atena

  Piękna i surowa bogini cieszyła się wśród starożytnych wielkim szacunkiem i uwielbieniem. Sympatię budziły też jej typowo kobiece słabostki, dzięki którym wydawała się bliższa zwykłym śmiertelnikom.   Rodzicami bogini byli Zeus i...

Hermes

  Skrzydłonogi posłaniec pełnił funkcję herolda Zeusa, był patronem podróżników, kupców i złodziei. Dzięki jego pomysłowości życie ludzkie stało się bogatsze i weselsze.   Hermes, syn Zeusa i Mai, urodził się w Arkadii...

An

An(um). W wyliczeniach bóstw pierwsze miejsce zajmuje przeważnie Anu. Jego imię oznaczało pierwotnie „gwiazda, niebo”, potem „bóg nieba”, „bóg” w ogóle. Był to „wielki i wyniosły król bogów, król nieba,...

Hades

  Nie stawiano mu świątyni i nie organizowano uroczystości na jego cześć. Jak bowiem oddawać hołd bogowi świata podziemnego, którego mroczne korytarze i rzeki napawały przerażeniem każdego śmiertelnika?   Hades nie pojawiał się...

Ciekawostki

Prev Next

Betlejem

Betlejem

Betlejem to niewielkie miasto judzkie położone niedaleko Jerozolimy. Nad miejscem narodzenia Jezusa cesarz Konstantyn w IV w. n.e. wzniósł wspaniałą bazylikę.

Miłość Achillesa

Miłość Achillesa

Pentezilea była podobno równie piękna, jak bezwzględna. Przybyła do Troi, by wspomóc króla Priama w walce z Grekami i szybko stała się postrachem oddziałów oblegających miasto. Wreszcie stanęła do pojedynku...

Budowa geologiczna Nazaretu

Budowa geologiczna Nazaretu

Budowa geologiczna Nazaretu i jego okolic charakteryzuje się istnieniem ogromnej liczby podziemnych grot, wykorzystywanych niegdyś jako magazyny czy izby, w których chroniono się przed upałami.

Wieniec Ariadny

Wieniec Ariadny

Zdjęty z szyi Ariadny i zawieszony na niebie przez Dionizosa wianek Amfitryty lśnił na niebie pełnym blaskiem, rozjaśniając drogę żeglarzom. Powstałą w ten sposób konstelację gwiazd nazwano Diademem Ariadny. Gwiazdozbiór...

Bazylika Betlejemska

Bazylika Betlejemska

Jest rzeczą niezwykle interesującą, ze Bazylika Betlejemska uniknęła zniszczeń w czasie najazdu perskiego w VII w. n.e. Na fasadzie znajdowało się bowiem - dziś już nieistniejące- malowidło przedstawiające pokłon Trzech...

Artysta i zabójca

Artysta i zabójca

  Dedal słynął w całej Helladzie z wykonywania niezwykłych posągów. Artysta pierwszy zaczął rzeźbić postacie ludzkie z otwartymi oczami i wyciągniętymi rękami. Tak bardzo przypominały żywych ludzi, że kapłani przywiązywali je...

Arabski etos rycerski

Arabski etos rycerski

W okresie przedmuzułmańskim życiem beduinów na Półwyspie Arabskim kierował etos rycerski, nazywany ird lub muruwwa. Byfy to wszelkiego rodzaju nakazy tradycji dotyczące tego, co można by nazwać moralnością postępowania. Etos...

Przemiana Tejrezjasza

Przemiana Tejrezjasza

Słynny wieszcz Tejrezjasz, syn nimfy Chariklo, spotkał któregoś dnia dwa parzące się węże. Zabił je i w tej samej chwili stał się kobietą. Gdy po siedmiu latach spotkał znowu w...

Wizerunek Jezusa

Wizerunek Jezusa

Choć nie zachował się żaden prawdziwy wizerunek Jezusa, utrwaliło się wiele wzorców ikonograficznych prezentujących jego oblicze i postać. W tworzeniu kanonu wyobrażeń Chrystusa ikonografia wczesnochrześcijańska przejęła wiele elementów z rzymskiej...

Ewangelia Jana

Ewangelia Jana

Ewangelista Jan przez wzniosłość teologii swojej Ewangelii porównany został do szybującego w górę orła.

Losowy cytat

Prev Next

Koran, 78, 1

Koran, 78, 1

Według legendy wkrótce nastąpiło drugie objawienie, które tak przeraziło Mahometa, że w popłochu uciekł do domu, gdzie poprosił swą żonę, aby nakryła go czymkolwiek. Wtedy Gabriel miał powiedzieć: „O ty,...

Nauki Buddy

Nauki Buddy

Chowanie w sobie gniewu to jak trzymanie gorącego węgla z zamiarem rzucania go w kogoś innego; ty jesteś tym, który ucierpi najbardziej.

mistrz zen Dogen

mistrz zen Dogen

Poznać siebie samego oznacza o sobie zapomnieć

Stary tekst buddyjski

Stary tekst buddyjski

Stolarze kształtują drewno zgodnie ze swoimi życzeniami, mądrzy ludzie kształtują siebie

C. S. Lewis

C. S. Lewis

Wierzę w chrześcijaństwo jak wierzę, że słońce wzejdzie. Nie tylko dlatego, że ja to widzę, ale dlatego, że widzę wszystko przez nie.

Becky Laird

Becky Laird

Żyjąc w pełni, uznając, że wszystko co robimy istnieje dzięki Jego mocy, oddajemy cześć Bogu, On z kolei nam błogosławi.

Marcin Luter

Marcin Luter

Życie chrześcijan składa się z wiary i miłości.

Anonim

Anonim

Kiedy życie rzuca cię na kolana, jesteś w idealnej pozycji, do modlitwy!

staropers. humata, huchta, hwareszta

staropers. humata, huchta, hwareszta

Żywię dobre myśli, dobre słowa i dobre uczynki. Wyrzekam się złych myśli, złych słów i złych uczynków

William Henry Seward

William Henry Seward

Chrześcijaństwo zapewnia jednolitą odpowiedź na całe życie.

Kategoria: Sikhizm
Opublikowano

Po śmierci Nanaka liczba zwolenników sikhizmu szybko wzrastała, a na czele wyznawców tej religii stanęli guru, wyznaczeni przez poprzedników. Nanak był pierwszym guru, który połączył władzę duchową i polityczną. Pierwszych czterech następców kontynuowało jego linię postępowania. Piąty zaś guru, Ardżuna, przekształcił tę godność w urząd dziedziczny, powierzając go swemu synowi, Har Gowindowi (1606- 1645). Zwalczani przez władców muzułmańskich sikhowie przekształcici się w teokrację militarną i nadali sobie nazwę Khalsa („partia czystych”). Prawnuk Ardżuny, guru Gowind Singh (co znaczy Gowind Lew), stwierdził, że sikhów nie ożywia żadna nienawiść do ludzi, lecz tylko odważnie i bez strachu głoszą Prawdę i jej bronią. Tenże guru przed swą śmiercią w 1708 r. zrzekł się swej godności i postanowił, że odtąd sikhów ma być święta księga zawierająca hymny i wypowiedzi pierwszych dziesięciu guru, do której dodał własny autorytatywny komentarz. Księga ta, zwana Adi Granth („praksięga”), obejmuje także wypowiedzi poprzedników Nanaka, takich jak Ramanda, Nandewa i Kabir. Gowind był przekonany o jej boskim autorytecie. Obok tej księgi wprowadził inną wielką innowację „chrzest miecza”. Polegał on an tym że w żelaznym zbiorniku słodką wodę mieszano obosiecznym mieczem, a potem każdy pił pięć dłoni (garści) tej wody, a następnie pięć razy skrapiano nią włosy i oczy wyznawców, wyrażając tym gotowość do poświęcenia się dla wiary bez względu na pochodzenie kastowe.

 

Główny egzemplarz świętej księgi Adi Granth przechowuje się w złotej świątyni w Amritsarze w Pendżabie, gdzie recytuje się jej tekst nieustannie dzień i noc oraz nosi się ją na feretronie. Żadna inna księga, nawet Biblia czy Koran, nie cieszy się taką czcią swych wyznawców

 

Z biegiem czasu wśród sikhów zaznaczyły się pewne podziały. Od XVIII wieku nazywają się oni członkami gminy singh („lwa:), a wyróżniają się, oprócz długich włosów, które zwijają pod turbanem i brody, przez pięć cech zewnętrznych: nie strzygą włosów na głowił i na brodzie, noszą grzebień, stalową bransoletę, sztylet i krótkie, białe spodnie. Oddają cześć niewidzialnemu Bogu, świętej księdze i guru, wstają przed świtem, by kąpać się w zimnej wodzie i potem rozmyślać. Unikają wszelkich środków podniecających, głównie alkoholu i palenia tytoniu. Mięso, które spożywają, musi pochodzić ze zwierząt zabitych jednym cięciem miecza.

 

Dziś jest żyje około kilkunastu milionów sikhów. Mają niewiele kontaktów z muzułmanami czy hindusami. Wyróżniają się wśród otoczenia odmiennym strojem (noszą zawoje) oraz pełnym powagi i godności zachowaniem. Dzień urodzin guru Nanaka jest oficjalnym dniem świątecznym w całych Indiach. Podział Indii na dwa państwa był dla nich tragedią, gdyż wiele ich świętych miejsc znalazło się w Pakistanie, toteż wielu z sikhów opuściło ten kraj i udało się do Pendżabu w Indiach. Wszyscy sikhowie znaleźli się na terenie Indii, które to państwo nadało im pewne przywileje. Nie wszyscy sikhowie są jednak zadowoleni ze swego statusu politycznego. Niektórzy z nich walczą fanatycznie o własne państwo w Pendżabie, a inni domagają się autonomii w ramach państwa indyjskiego.

Jeste tutaj:   ProemialBibliotekaSikhizm"Chrzest miecza" w sikhizmie
| + -